Παράξενος δεινόσαυρος από το Μαρόκο με «πανοπλία» από αγκάθια - Δείτε φωτογραφίες

Πριν από περίπου 165 εκατομμύρια χρόνια, σε μια παράκτια πεδιάδα που σήμερα βρίσκεται στο Μαρόκο, ζούσε ένας από τους πιο παράξενους δεινόσαυρους που έχουν καταγραφεί, με εντυπωσιακή «πανοπλία» και αγκάθια, ορισμένα μήκους έως και ενός μέτρου, που δεν μοιάζει με κανένα άλλο γνωστό πλάσμα.

Ερευνητές ανακοίνωσαν την Τετάρτη την ανακάλυψη πολλών απολιθωμάτων στα όρη Άτλαντα, κοντά στην πόλη Μπουλεμάν, τα οποία ανήκουν σε έναν δεινόσαυρο της Ιουρασικής περιόδου με το όνομα Spicomellus. Με μήκος περίπου 4 μέτρα και βάρος που πιθανότατα κυμαινόταν από 1 έως 2 τόνους, ο Spicomellus αποτελεί το αρχαιότερο γνωστό μέλος της οικογένειας των αγκυλοσαύρων, θωρακισμένων, βραδυκίνητων φυτοφάγων δεινοσαύρων που περπατούσαν στα τέσσερα πόδια.

«Η «πανοπλία» του Spicomellus είναι απίστευτα παράξενη, διαφορετική από οποιουδήποτε άλλου δεινοσαύρου ή οποιουδήποτε άλλου ζώου, ζωντανού ή εξαφανισμένου, που έχουμε ποτέ ανακαλύψει», δήλωσε ο παλαιοντολόγος σπονδυλωτών Ρίτσαρντ Μπάτλερ του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.

«Δεν είχε μόνο μια σειρά από κοφτερά, μακριά αγκάθια σε κάθε πλευρό του, κάτι άγνωστο σε οποιοδήποτε άλλο ζώο, αλλά και αγκάθια μήκους αντίστοιχου με μπαστούνια του γκολφ που προεξείχαν σαν κολάρο γύρω από τον λαιμό του», πρόσθεσε ο Μπάτλερ.

Η εντυπωσιακή αυτή «πανοπλία» ενδέχεται να είχε διπλή λειτουργία αφενός ως άμυνα απέναντι σε μεγάλους σαρκοφάγους δεινόσαυρους, αφετέρου ως μέσο επίδειξης για την προσέλκυση συντρόφων.

Ο Ρίτσαρντ Μπάτλερ σημείωσε ότι «η πανοπλία σίγουρα είχε κάποια αμυντική λειτουργία, αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς χρησιμοποιούνταν τα αγκάθια μήκους ενός μέτρου γύρω από τον λαιμό. Φαίνονται υπερβολικά».

Η Σουζάνα Μέιντμεντ, παλαιοντολόγος σπονδυλωτών και κύρια συγγραφέας της μελέτης από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, εξήγησε ότι σε ζωντανά ζώα, χαρακτηριστικά χωρίς προφανή πρακτική χρήση και που μοιάζουν ενοχλητικές, όπως τα κέρατα του ελαφιού ή η ουρά του παγωνιού, συνήθως συνδέονται με το σεξ.

«Θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται για ερωτοτροπία ή σε επιδείξεις κυριαρχίας, ή ακόμη και σε μάχες μεταξύ μελών του ίδιου είδους κατά τη διεκδίκηση συντρόφων. Τα αγκάθια του Spicomellus είναι εντελώς μη πρακτικά και πιθανόν ενοχλητικά σε πυκνή βλάστηση, για παράδειγμα. Έτσι, θεωρούμε πιθανό το ζώο να ανέπτυξε αυτή την περίτεχνη πανοπλία ως μέσο επίδειξης, ίσως σχετιζόμενο με το ζευγάρωμα», πρόσθεσε η ίδια.

Παρότι τα απολιθώματα δεν αντιπροσωπεύουν έναν πλήρη σκελετό, το κεφάλι απουσιάζει, τα μερικά κατάλοιπα επέτρεψαν να κατανοήσουμε τον Spicomellus. Όσα γνώριζαν οι ερευνητές για δεινόσαυρο  προηγουμένως προέρχονταν μόνο από ένα θραύσμα πλευρού που περιγράφηκε το 2021, πριν βρεθούν τα νέα απολιθώματα το 2022 και το 2023.

Η ράχη του ήταν καλυμμένη με σειρές από κοντά αγκάθια, τα οποία προεξείχαν από τις ίδιες του τις πλευρές. Διέθετε επίσης ένα οστέινο κολάρο με πλάκες και δύο ζεύγη αγκαθιών που προεξείχαν προς τα έξω πάνω από τον λαιμό — ένα από αυτά έφτανε τα 87 εκατοστά και πιθανόν ήταν ακόμη μακρύτερο όσο το ζώο ζούσε. Είχε επίσης μια οστέινη “ασπίδα” στη λεκάνη και δύο μεγάλα αγκάθια που προεξείχαν πάνω από τα ισχία.

Τέλος, οι χαρακτηριστικοί συγχωνευμένοι σπονδύλοι της ουράς υποδηλώνουν ότι ο Spicomellus διέθετε όπλο στο άκρο της, πιθανώς ένα ρόπαλο ή κάποιο είδος αγκαθιών, αν και δεν βρέθηκε ανάλογο στοιχείο στα απολιθώματα.
 

Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.