Του Νικόλα Μπάρδη
Διασχίζοντας την παλαιά Εθνική Οδό Μεσολογγίου – Αιτωλικού θα παρατηρήσετε ένα ασυνήθιστο, μα άκρως εντυπωσιακό θέαμα. Και ο λόγος φυσικά για τις περίφημες Αλυκές Μεσολογγίου. Εκεί που τελειώνει ο ελαιώνας, θα δείτε μικρούς και μεγάλους λευκούς λοφίσκους, σαν χιονισμένους, δίπλα στη θάλασσα. Πρόκειται για σωρούς από θαλασσινό αλάτι και όχι σε μία τυχαία αλυκή, αλλά στη μεγαλύτερη που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα! Είναι η λεγόμενη «άσπρη» αλυκή συνολικής έκτασης 11.500 στρεμμάτων και με δυναμικότητα παραγωγής περί τους 120.000 τόνους άλατος ετησίως.
Καλύπτει εν ολίγοις το 60% της πανελλήνιας παραγωγής.
Ως αλυκή ορίζεται ο τόπος παραγωγής του αλατιού. Οι αλυκές αποτελούνται από αβαθείς δεξαμενές, που με τη σειρά τους χωρίζονται σε επιμέρους διαμερίσματα, και μέσα σε αυτές διέρχεται το θαλασσινό νερό, το οποίο με τη βοήθεια του ήλιου και του αέρα εξατμίζεται, για να αφήσει στο τέλος πίσω του τον «λευκό θησαυρό». Σε περιοχές σαν αυτή, το φαινόμενο της εξάτμισης των θαλασσινών υδάτων είναι ιδιαίτερα έντονο κατά την καλοκαιρινή περίοδο, και η αντικατάσταση του νερού πιο αργή, με αποτέλεσμα την κρυστάλλωση του αλατιού.
Η διαδικασία παραγωγής αλατιού αρχίζει τον Μάρτιο και ολοκληρώνεται γύρω στα τέλη Οκτωβρίου. Το θαλασσινό νερό αντλείται από τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και διοχετεύεται στα διαμερίσματα, γνωστά και ως «λεκάνες». Από εκεί προχωράει στα επόμενα διαμερίσματα, όπου το αλάτι αντλείται από τα κρυσταλλωτήρια. Στις Αλυκές του Μεσολογγίου το αλάτι συλλέγεται και συγκεντρώνεται λευκό και καθαρό σε μικρούς σωρούς. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της πλύσεως, τότε μεταφέρεται με τη βοήθεια μεταφορικής ταινίας στις υπαίθριες αποθήκες, σχηματίζοντας τους κινηματογραφικούς αλατοσωρούς, που από μακριά μοιάζουν σαν να έχουν καλυφθεί με γλάσο, εικόνα που κεντρίζει το ενδιαφέρον όλων των περαστικών. Κάποιοι από τους αλμυρούς αυτούς λόφους φτάνουν τα 15 μέτρα ύψος, και το τοπίο προσιδιάζει σε σεληνιακό έδαφος.
Εκτός από την «άσπρη» αλυκή, υπάρχει και η λεγόμενη «μαύρη» στην Τουρλίδα Μεσολογγίου. Μικρότερη σε έκταση, αλλά εξίσου σημαντική, καθώς σε ετήσια βάση παράγει 15.000 τόνους αλατιού. Εκεί, σε ένα κτίριο που παλιά ήταν κοιτώνας για τους εργάτες της αλυκής, ιδρύθηκε το Μουσείο Άλατος, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του τον Μάιο του 2021. Στο μουσείο αυτό ο επισκέπτης μπορεί να μάθει τα πάντα γύρω από την ιστορία των αλυκών της περιοχής, η λειτουργία των οποίων ξεκίνησε ήδη από τον 14ο αιώνα. Στο κτίριο φιλοξενείται μία εντυπωσιακή συλλογή από 1.500 διαφορετικές αλατιέρες, εκτίθενται διάφορα έργα τέχνης εμπνευσμένα φυσικά από τον θαλασσινό θησαυρό, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί και για τις 14.000 χρήσεις του αλατιού στη ζωή μας, διότι το μαγείρεμα είναι μόνο ένα μικρό μέρος του.
Εκτός από τους εντυπωσιακούς λόφους αλατιού και το μουσείο, η ευρύτερη περιοχή της Λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου αποτελεί ένα σπουδαίο οικοσύστημα, με τα φλαμίνγκο και άλλα είδη πτηνών να βρίσκουν καταφύγιο στα αβαθή νερά της, ενώ υπάρχουν και ιαματικά λουτρά. Περπατώντας ή κάνοντας ποδήλατο στις λεπτές λωρίδες γης που απλώνονται κατά μήκος της λιμνοθάλασσας θα δείτε και τις περίφημες πελάδες, μικρά σπιτάκια που μοιάζουν να επιπλέουν πάνω στα νερά, που τα χρησιμοποιούν οι ντόπιοι ψαράδες για ξεκούραση, αλλά και τα πριάρια, τις γραφικές ξύλινες βάρκες με τον επίπεδο πυθμένα, που είναι ιδανικές για τα ρηχά νερά της περιοχής. Αν επισκεφτείτε το Μεσολόγγι, τότε αξίζει να κάνετε βόλτα στη λιμνοθάλασσα την ώρα του ηλιοβασιλέματος, καθώς όλη η πλάση βάφεται με μοναδικά χρώματα και αντικατοπτρίζεται στα ατάραχα νερά. Ένας ζωντανός πίνακας ζωγραφικής, και μία αξέχαστη εικόνα, που θα κουβαλάτε για πάντα μέσα σας…
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
