Του Νικόλα Μπάρδη
Στους πρόποδες του Παγγαίου Όρους, σε υψόμετρο 200 μέτρων, βρίσκεται το Κοκκινοχώρι Καβάλας, ένα μικρό χωριό του Δήμου Ορφανού, που αριθμεί περίπου 120 μόνιμους κατοίκους. Οι ντόπιοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια αμπελιών, αμυγδαλιών και ελιών. Και μπορεί να φαίνεται σαν ένα απλό χωριό της ελληνικής επαρχίας, όμως έχει μεγάλη ιστορία και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
Στη θέση Αμμούδες, λίγο έξω από το χωριό, έχει εντοπιστεί ένας οικισμός Νεολιθικής και Ρωμαϊκής περιόδου επί χαμηλού εξάρματος με ορατά επιφανειακά οικοδομικά λείψανα και κεραμική, ενώ στη θέση Νιφάρ Μπαχάρ ή «Δεύτερη Κατηγορία» ένας οικισμός Ελληνιστικής - Ρωμαϊκής περιόδου με ορατά επιφανειακά λείψανα. Βόρεια από το σημερινό χωριό βρισκόταν το υδραγωγείο της Αμφίπολης και σήμερα στην περιοχή βρίσκονται διάσπαρτα πηλοσωλήνες, τους οποίους οι κάτοικοι του χωριού χρησιμοποίησαν παλαιότερα για καμινάδες και λούκια. Ακόμη, στη θέση Αμπέλια ανασκάφηκε μαρμάρινο επιτύμβιο ανάγλυφο με προτομή τεσσάρων ατόμων και επιγραφή, και στη θέση Γαλέ ανακαλύφθηκαν ελληνιστικά και ρωμαϊκά νομίσματα.
Τα Βυζαντινά χρόνια το χωριό ήταν γνωστό ως Οβελός και τον Απρίλιο του 1341 αναφέρεται στο Πρακτικό του πρωτοκυνηγού Ιωάννου Βατάτζη για την κατανομή των φόρων της Μονής Ιβήρων και των παροίκων. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι οι πάροικοι εγκατέλειψαν το Οβολόν και την Δοβροβίκειαν φοβούμενοι εχθρικές επιθέσεις και εγκαταστάθηκαν σε διάφορα αρχοντικά και στρατιωτικά κτήματα. Με χρυσόβουλο τον Ιανουάριο του 1346, ο Στέφανος Δουσάν απάλλαξε από τους φόρους τα κτήματα της Μονής Ιβήρων στον Οβελό και σε άλλα χωριά της περιοχής. Σε χρυσόβουλο του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, της 14ης Ιουλίου 1351, αναφέρεται ότι οι πάροικοι του Οβελού και της Δοβροβικείας εξακολουθούσαν να παραμένουν στα γειτονικά κάστρα.
Στις αρχές του 20ου αιώνα το Κοκκινοχώρι είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με περίπου 300 κατοίκους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό. Εκεί εγκαταστάθηκαν συνολικά 31 οικογένειες από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία, που ασχολήθηκαν κυρίως με τη γεωργία, στον κάμπο που ανοίγονταν μπροστά από το χωριό. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νέστωρα και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1954.
Πέρα από την πλούσια ιστορία του και το μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει, το Κοκκινοχώρι έχει έναν ακόμη λόγο να υπερηφανεύεται. Κι αυτός φυσικά είναι ο αείμνηστος Βασίλης Καρράς, που καταγόταν από εκεί και αγαπούσε ιδιαίτερα το χωριό του. Γι’ αυτόν εκεί ήταν το καταφύγιό του, και όποτε έβρισκε λίγο χρόνο από τη δουλειά επέστρεφε εκεί ξανά και ξανά. Ασχολούνταν με τα χωράφια, βρίσκονταν στο καφενείο με τους φίλους του και ευεργετούσε, όπως μπορούσε, τον τόπο του. Ήθελε να αναδείξει το χωριό του και να πηγαίνει κόσμος εκεί, για να μην ερημώσει. Έφτιαξε μία πλατεία, άνοιξε φάρμα με καλλιέργειες και ζώα, και ήθελε το χωριό να αποκτήσει την παλιά, παραδοσιακή του όψη. Όλοι φυσικά μιλούν γι’ αυτόν με αγάπη και υπερηφάνεια, και αναπολούν τις στιγμές που έζησαν μαζί του.
Όπου κι αν σταθείς σήμερα στο χωριό η παρουσία του Βασίλη Καρρά είναι κάτι παραπάνω από αισθητή. Γιατί μπορεί να έφυγε από τα εγκόσμια, όμως το έργο και η αύρα του έχουν μείνει πίσω, κι αυτός εξακολουθεί να ζει μέσα από τις αφηγήσεις των δικών του ανθρώπων. Το Όπου Υπάρχει Ελλάδα κάνοντας οδοιπορικό στον Νομό Καβάλας, έκανε μία στάση και στο Κοκκινοχώρι και έδωσε τον λόγο στους κατοίκους, που μίλησαν με βουρκωμένα μάτια για τον δικό τους Βασίλη.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
