Προσθέστε το SKAI.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google
Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία του «Ο Διάβολος Φοράει Prada», η πολυαναμενόμενη συνέχεια της εμβληματικής ταινίας επιστρέφει σε έναν κόσμο που έχει αλλάξει ριζικά. Και αυτή τη φορά στο στόχαστρο δεν βρίσκεται μόνο η βιομηχανία της μόδας, αλλά και οι δισεκατομμυριούχοι της τεχνολογίας, η κουλτούρα των social media και η παρακμή των παραδοσιακών περιοδικών.
Η πρώτη ταινία του 2006 είχε εξελιχθεί σε pop culture φαινόμενο, αποτυπώνοντας με αιχμηρό τρόπο την τοξική πλευρά της φιλοδοξίας, της εξουσίας και της πολυτελούς ζωής στον χώρο της μόδας. Σήμερα όμως, το τοπίο είναι εντελώς διαφορετικό. Η μόδα δεν είναι πλέον απλώς βιομηχανία γκλάμουρ, αλλά έχει μετατραπεί σε οικονομικό asset, σε περιεχόμενο για κατανάλωση στα social media και σε εργαλείο πολιτιστικής επιρροής.
Η νέα ταινία, που θα προβληθεί μέσω Disney+, φαίνεται πως κατανοεί πλήρως αυτή τη μετάβαση και τη χρησιμοποιεί ως βασικό άξονα της ιστορίας της. Το σενάριο σατιρίζει ανοιχτά τον σύγχρονο κόσμο της πολυτέλειας, των influencers, των clickbait media και των τεχνολογικών κολοσσών που πλέον διεκδικούν κεντρικό ρόλο στη βιομηχανία της μόδας.
Αυτή τη φορά, η παραγωγή είναι γεμάτη από εμφανίσεις διάσημων προσώπων που μοιάζουν σχεδιασμένα για να γίνουν «viral» στα social media και memes. Αν στην πρώτη ταινία ελάχιστοι άνθρωποι της μόδας δέχτηκαν να συμμετάσχουν -με πιο χαρακτηριστικές παρουσίες τον Βαλεντίνο Γκαραβάνι και τη Ζιζέλ- τώρα το sequel συγκεντρώνει ονόματα όπως η Ντονατέλα Βερσάτσε, ο Μαρκ Τζέικομπς, η Lady Gaga, η Χάιντι Κλουμ, η Καρολίνα Κούρκοβα, οι Ντομένικο Ντόλτσε και Στέφανο Γκαμπάνα, αλλά και η θρυλική δημοσιογράφος Τίνα Μπράουν.
Η ταινία εξακολουθεί φυσικά να περιστρέφεται γύρω από την πανίσχυρη διευθύντρια περιοδικού που υποδύεται η Μέριλ Στριπ, χαρακτήρας εμπνευσμένος από την Άννα Γουίντουρ της αμερικανικής «Vogue».
Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη ταινία, η Άννα Γουίντουρ θεωρούνταν σχεδόν «τρομακτική» φιγούρα για τη βιομηχανία της μόδας, όμως το ευρύ κοινό δεν τη γνώριζε ιδιαίτερα. Σήμερα, η ίδια έχει μετατραπεί σε pop culture icon, κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό τόσο στο βιβλίο της Λόρεν Βάισμπεργκερ όσο και στην κινηματογραφική μεταφορά του.
Η ίδια φαίνεται πλέον να αντιμετωπίζει με χιούμορ όλο αυτόν τον μύθο γύρω από το όνομά της. Πρόσφατα φωτογραφήθηκε μάλιστα μαζί με τη Μέριλ Στριπ για το εξώφυλλο της «Vogue», ποζάροντας ντυμένη με Prada.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του sequel είναι ο τρόπος με τον οποίο σατιρίζει τη νέα σχέση ανάμεσα στη Silicon Valley και τη βιομηχανία της μόδας. Στην ταινία εμφανίζεται ένας δισεκατομμυριούχος ιδρυτής τεχνολογικής εταιρείας -με ξεκάθαρες αναφορές στον Τζεφ Μπέζος- ο οποίος, μετά το διαζύγιό του αποφασίζει να αγοράσει το περιοδικό «Runway», την κινηματογραφική εκδοχή της «Vogue», ως δώρο για τη νέα σύντροφό του.
Το σενάριο μοιάζει σχεδόν προφητικό, καθώς πέρυσι κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Τζεφ Μπέζος ενδιαφερόταν να αποκτήσει τη «Vogue» ως γαμήλιο δώρο για τη Λόρεν Σάντσεζ.
Η ταινία σχολιάζει επίσης το πώς οι τεχνολογικοί δισεκατομμυριούχοι έχουν μετατραπεί στους νέους «παίκτες» της μόδας. Από τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ και την Πρισίλα Τσαν που εμφανίζονται στα fashion shows της Prada μέχρι τον Τζεφ Μπέζος και τη Λόρεν Σάντσεζ που πρωταγωνιστούν στις haute couture εβδομάδες μόδας στο Παρίσι, οι «tech bros» φαίνεται να αναζητούν πλέον πολιτιστικό κύρος και κοινωνική αποδοχή μέσω της πολυτέλειας.
Παράλληλα, η νέα ταινία αγγίζει θέματα όπως η κρίση της δημοσιογραφίας, η παρακμή των περιοδικών, η εμμονή με τα «clicks» και η μετατροπή της μόδας σε γρήγορο περιεχόμενο κατανάλωσης για TikTok και Instagram.
Το φιλμ σχολιάζει επίσης τη νέα εποχή των luxury brands, τα οποία πλέον δεν λειτουργούν απλώς ως οίκοι μόδας αλλά ως παγκόσμιες επιχειρήσεις ψυχαγωγίας και πολιτισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι ο οίκος Dior εμφανίζεται σχεδόν σαν ξεχωριστός «χαρακτήρας» μέσα στην ταινία, ενώ κοσμήματα Tiffany & Co. παίζουν κομβικό ρόλο σε βασικές σκηνές.
Ωστόσο, παρά τη σύγχρονη θεματολογία, αρκετοί θεωρούν ότι η ταινία παραμένει παγιδευμένη σε παλιές αντιλήψεις γύρω από την εργασία και τη φιλοδοξία. Το μήνυμα ότι για να πετύχει κάποιος επαγγελματικά πρέπει να θυσιάσει την προσωπική του ζωή παρουσιάζεται και πάλι ως κάτι σχεδόν επιθυμητό, χωρίς ουσιαστική κριτική.
Το ίδιο αντιφατική εμφανίζεται και η προσέγγιση στο θέμα της διαφορετικότητας. Παρότι το σενάριο περιλαμβάνει αναφορές στη συμπερίληψη και το «body positivity» (θετικότητα σώματος), η Αν Χάθαγουεϊ επιστρέφει στον ρόλο της Άντι Σακς με την εξαιρετικά αδύνατη εικόνα που κυριαρχεί σήμερα στα κόκκινα χαλιά. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας: ότι πλέον η πραγματικότητα μοιάζει ακόμη πιο υπερβολική από τη σάτιρα που κάποτε φάνταζε ακραία.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
