Γιατί «τα σπάει» η Σπασμένη Φλέβα; Είδαμε την ταινία και υποθέτουμε τα εξής...

Ο Γιάννης Οικονομίδης μετατρέπει ένα θρίλερ σε τραγωδία και κάνει τον κόσμο να φεύγει από τις αίθουσες με πόνο στο στήθος. Το κοινό του έχει πλέον μεγαλώσει

Βασίλης Μπισμπίκης

Η «Σπασμένη Φλέβα» σπάει όλα τα ρεκόρ. Στις 11 πρώτες μέρες προβολής, έχει κόψει 76.333 εισιτήρια και συνεχίζει...

Του Διονύση Γκουτζουρή

Το μεγάλο στοίχημα του δημιουργού μίας κινηματογραφικής ταινίας - είτε του σεναριογράφου που πλάθει το μύθο, είτε του σκηνοθέτη που τοποθετεί τις σκηνές για να δημιουργούν όσο το δυνατό εντονότερα συναισθήματα - είναι να καταφέρει την ταύτιση μεταξύ πρωταγωνιστή και θεατή. 
Στη «Σπασμένη Φλέβα», ο Γιάννης Οικονομίδης είναι και σκηνοθέτης και σεναριογράφος, δεν είχε την υποχρέωση της συνεργασίας, αλλά έπρεπε να πετύχει κάτι ακόμη πιο δύσκολο. Να μετατρέψει έναν αντιπαθητικό πρωταγωνιστή, συμπαθητικό στους θεατές. 
Ο αντιήρωας δεν μπορεί να είναι και ήρωας, ο καλός δεν μπορεί να είναι και κακός, αλλά ο αγώνας του «μπλεγμένου» δύναται να παρασύρει τον θεατή σε μία αγωνιώδη κούρσα. Στην πραγματικότητα, δεν τρέχουμε δίπλα στον Θωμά Αλεξόπουλο, έναν ξεφτιλισμένο και αχρείο άνδρα, για να του συμπαρασταθούμε και να του δώσουμε ίσως κάποια δανεικά, αλλά για να δούμε αν τελικά θα φάει τα μούτρα του και ίσως να χαρούμε αν τον παρακολουθήσουμε να βυθίζεται στο βούρκο. 
Ο Γιάννης Οικονομίδης καταφέρνει, όμως, το ακατόρθωτο. 
Η πορεία του ανδρός προς την καταστροφή και τη διάλυση μίας ήδη διαρρηγμένης οικογένειας, του άθλιου και αποτυχημένου επιχειρηματία προς την ολική χρεοκοπία, ηθική και οικονομική, γίνεται ξαφνικά μία μάχη ενός πατέρα να σώσει το σπίτι των παιδιών του, με κάθε κόστος. Κατά την τρίτη πράξη της ταινίας, ο θεατής αλλάζει ελαφρώς άποψη για τον πρωταγωνιστή, δεν τον αγαπά, αλλά σαν να νοιάζεται για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, σαν να υποψιάζεται πως ίσως κι αυτός, ο λεχρίτης ο Αλεξόπουλος, έχει κάποια ψήγματα αγάπης για τη γυναίκα του και τα παιδιά του. 
Ο ύπουλος Οικονομίδης, με το που σε ταυτίζει με τον ήρωα, μετατρέπει το θρίλερ σε τραγωδία και τα τελευταία λεπτά του έργου του σε μία ανεπανάληπτη στηθάγχη, με τα αγχωμένα δάκτυλα του Βασίλη Μπισμπίκη στο τιμόνι, να ολοκληρώνουν μία πειστική ερμηνεία.
Επτά γυναίκες, η νόμιμη σύζυγος, οι ερωμένες, η κόρη, η δικηγόρος, η νύφη και η αθεόφοβη καντινιέρισσα, όλες κινούνται κάπως στο πλευρό του πρωταγωνιστή, σε όλες λέει καμουφλαρισμένα ψέματα, από όλες ζητά χάρες. 
Ο Γιάννης Οικονομίδης καταφέρνει μετά από μία μακρά σκηνοθετική πορεία, με ένα πιστό κοινό να τον ακολουθεί, να γίνεται talk of the town, στην πιο ολοκληρωμένη του δουλειά. Στην πρώτη πράξη η ταινία είναι στεγνή, βλέπουμε τον πρωταγωνιστή από καρέ σε καρέ να ψάχνει λεφτά να καλύψει το χρέος του, αλλά στην πορεία καταλαβαίνουμε τη δραματουργία και το πόσο μαεστρικά έχει πλασάρει την πρώτη σκηνή, το φαινομενικά b-plοt της ταινίας, για να μας αναστατώσει το συναισθηματικό κόσμο, όταν θα έρθει η ώρα. Ο σκηνοθέτης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε ότι δεν θέλει να κάνει άλλη μία ταινία για το πιστό του κοινό, αλλά να προσελκύσει περισσότερο κόσμο. Τα κατάφερε, καθώς οδεύει ολοταχώς για τα 100.000 εισιτήρια. 

Πηγή: skai.gr
64 0 Bookmark