Του Νικόλα Μπάρδη
Η Παναγία της Θάσου είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά του νησιού. Μετά την Επανάσταση του 1821 έγινε πρωτεύουσα του νησιού και πήρε το όνομά της από την εκκλησία που υπάρχει εκεί, και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 300 μέτρων, καθώς τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι, προκειμένου να προστατευτούν από τους πειρατές, έφυγαν από τα παράλια και αναζήτησαν ορεινά κι ασφαλή καταφύγια. Μάλιστα, το συγκεκριμένο χωριό γνώρισε τέτοια ανάπτυξη στο παρελθόν, που είχε και το δικό του νόμισμα, τις λεγόμενες μπακίρες, που σήμερα μπορούμε να τις δούμε στην εκκλησία του χωριού.
Η Παναγία, όμως, πέρα από την πλούσια ιστορία, διακρίνεται και για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη σε μία καταπράσινη πλαγιά του Υψάριου Όρους, αρκετά πυκνοκατοικημένη και με λιθόστρωτα καλντερίμια. Τα σπίτια έχουν στέγη με σχιστόλιθους, διαθέτουν μικρά ξύλινα μπαλκόνια, αλλά και σκεπαστούς εξώστες. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η αρχιτεκτονική του οικισμού προσιδιάζει σε αυτή των ορεινών χωριών της ηπειρωτικής Ελλάδας, και συγκεκριμένα της Μακεδονίας και του Πηλίου. Ακόμη, το χωριό απ’ άκρη σ’ άκρη διασχίζεται από κανάλια με τρεχούμενο νερό. Περπατώντας εκεί θα συναντήσετε πολλές βρύσες. Η πιο εμβληματική βρίσκεται στην πλατεία των τριών πηγών. Από εκεί έπαιρναν παλιά νερό οι κάτοικοι του χωριού, και οι γυναίκες έκαναν πολλές από τις δουλειές τους, όπως το πλύσιμο των χαλιών, ενώ στα παγωμένα, γάργαρα νερά έβαζαν διάφορα τρόφιμα για συντήρηση.
Στην ευρύτερη περιοχή, γύρω από την Παναγία, υπάρχουν έντεκα ακόμη ξωκκλήσια, όλα πανέμορφα και με τη δική τους ξεχωριστή ιστορία. Στις 15 Αυγούστου, μάλιστα, που γιορτάζει η κεντρική εκκλησία, όλο το χωριό μετατρέπεται σε ένα μεγάλο γλέντι, και την τιμητική του έχει το κουρμπάνι, κρέας με σιτάρι που συνοδεύεται από ρύζι ή πατάτες, και το μοιράζουν μετά τη Θεία Λειτουργία. Όλα τα σπίτια είναι ανοιχτά, οι πλατείες γεμάτες κόσμο και το χωριό ζει ένδοξες στιγμές, που θυμίζουν πολύ τα παλιά χρόνια, όταν είχε περισσότερους μόνιμους κατοίκους. Σήμερα εκεί μένουν μόνο 739 ψυχές, που ευελπιστούν σε μία αναγέννηση του τόπου τους.
Το καλοκαίρι η περιοχή σφύζει από ζωή και τουρισμό, ενώ τον χειμώνα το μέρος σχεδόν ερημώνει. Η μεγάλη αυτή αντίθεση είναι ο λόγος που πολλοί νέοι έχουν φύγει από το νησί, αν και κάποιοι επέστρεψαν τα τελευταία χρόνια, όπως η Στρατούλα. Η ίδια επισημαίνει ότι τον χειμώνα η ζωή στο νησί δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη, όμως έρχεται το καλοκαίρι να αντισταθμίσει κάπως την κατάσταση. Όλοι, φυσικά, οι κάτοικοι του χωριού έχουν μία και μοναδική επιθυμία… Θέλουν να δουν την περιοχή τους να ξαναζωντανεύει, τα παιδιά να παίζουν ξέγνοιαστα στους δρόμους και οι χειμώνες να γεμίσουν με ζεστά χαμόγελα και παρέες.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
