Του Νικόλα Μπάρδη
Η Ρόδος είναι κατά κοινή ομολογία μία από τις πιο όμορφες και ιδιαίτερες πόλεις της χώρας μας, με σπουδαία ιστορία, ξεχωριστά μνημεία και φυσικό κάλλος. Σήμερα εκεί μένουν 54.562 κάτοικοι και η πόλη παραμένει ζωντανή και τους χειμερινούς μήνες. Το Καστέλο και το Μανδράκι με τα διάσημα ελάφια, σύμβολα του νησιού, δίνουν μία ξεχωριστή ταυτότητα στην πόλη, που μπορεί και συνδυάζει το παλιό με το σύγχρονο με τρόπο υποδειγματικό. Δεν είναι τυχαία ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με εκατομμύρια τουρίστες να την επισκέπτονται από όλο τον κόσμο και να δηλώνουν γοητευμένοι από τη μεσαιωνική της αίγλη. Πάμε, λοιπόν, να κάνουμε μία βόλτα στα στενά της Μεσαιωνικής Πόλης!
Ιστορία
Η πόλη της Ρόδου ιδρύθηκε το 408 π.Χ. στο βορειότερο σημείο του νησιού και οικοδομήθηκε με βάση ένα άρτιο πολεοδομικό σύστημα, σχεδιασμένο από τον Ιππόδαμο τον Μιλήσιο. Την αρχαία πόλη διαδέχθηκε η βυζαντινή, αρκετά πιο περιορισμένη σε μέγεθος και οχυρωμένη ήδη από τον 7ο αιώνα. Η πρώτη αυτή βυζαντινή οχύρωση περιέκλειε μόνο την περιοχή που ονομάστηκε από τους Ιππότες «Κολλάκιο». Στις αρχές του 12ου αιώνα, όμως, το τείχος επεκτάθηκε, για να συμπεριλάβει μια έκταση 175.000 τ.μ. σχήματος ορθογωνίου παραλληλογράμμου. Αυτή την πόλη κατέκτησαν οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη το 1309.
Από το 1309 και για δύο περίπου αιώνες η Ρόδος αποτέλεσε το διοικητικό και πολιτικό κέντρο του Ιπποτικού Κράτους, το οποίο περιλάμβανε τα περισσότερα από τα νησιά της Δωδεκανήσου και είχε να αντιμετωπίσει, εκτός από τα εσωτερικά του ζητήματα, τη διαρκή μουσουλμανική απειλή. Τα πανίσχυρα τείχη της πόλης αντιστάθηκαν ακόμα και στην πολιορκία του Μωάμεθ του Β' του Πορθητή, το 1480, η οποία κατέληξε στην ήττα της υπέρτερης αριθμητικά τουρκικής δύναμης.
Ορόσημο για την ιστορία της Ρόδου αποτελεί το έτος 1522, όταν ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής κατόρθωσε, έπειτα από εξαντλητική για τον πληθυσμό πολιορκία, να συνθηκολογήσει με τους Ιππότες. Το ιπποτικό τάγμα αναγκάστηκε να παραδώσει την πόλη στους Τούρκους, να εγκαταλείψει την έδρα του και να αποσυρθεί στη Μάλτα, αφήνοντας όμως πίσω πλήθος μνημείων, ανεξίτηλα ίχνη της παρουσίας τους στο νησί. Η περίοδος της Τουρκοκρατίας κράτησε ως το 1912 και την ακολούθησε η περίοδος της ιταλικής κατοχής (1912-1948). Το νησί προσαρτήθηκε στο ελληνικό κράτος μόλις το 1948.
Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO
Σαράντα χρόνια μετά, το 1988, η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου ανακηρύχθηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αλλά δεν είναι ένα συνηθισμένο μνημείο. Μέσα στα τείχη της πόλης, η μεσαιωνική αύρα, άσβεστη στο πέρας των χρόνων, σε συνδυασμό με τα οθωμανικά και εβραϊκά στοιχεία, και φυσικά τη γνήσια ελληνική κουλτούρα, χαρίζουν στην πόλη μία ιδιαίτερη πολυπολιτισμική ταυτότητα, που όμοιά της δεν υπάρχει πουθενά. Κάθε γωνιά της παλιάς πόλης είναι σαν μία καρτ ποστάλ, ενώ τα μνημεία «ξεπηδούν» δεξιά και αριστερά, όπου και αν στρίψετε το βλέμμα.
Περνώντας από την Πλατεία Ιπποκράτους θα δείτε πολλά μαγαζάκια, τουριστικά και μη, ενώ κάνοντας βόλτα μέσα στα ήσυχα, στενά καλντερίμια θα ανακαλύψετε μία πιο ήρεμη πλευρά της πόλης. Από όποια πύλη και αν μπείτε, μην παραλείψετε να διασχίσετε τη διάσημη και πολυφωτογραφημένη Οδό των Ιπποτών. Στη μια άκρη της πόλης βρίσκεται το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, και στην άλλη η εκκλησία της Παναγίας του Κάστρου και το Αρχαιολογικό Μουσείο.
Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου
Το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου του Τάγματος, το περίφημο Καστέλο, είναι αναμφίβολα το σημαντικότερο μνημείο που ανεγέρθηκε στους Μέσους Χρόνους. Υπήρξε διοικητικό κέντρο, κατοικία του προεξάρχοντος των Ιωαννιτών και έδρα της άρχουσας τάξης. Τα εντυπωσιακά και καλοδιατηρημένα τείχη φτάνουν μέχρι τη θάλασσα, όπου δένουν σήμερα σκάφη από όλο τον κόσμο.
Στην Οθωμανική Περίοδο δέχτηκε μεγάλο πλήγμα από έκρηξη πυρομαχικών. Ανακατασκευάστηκε, όμως, την περίοδο που η Ρόδος είχε περιέλθει στην ιταλική κατοχή, το 1912. Σήμερα εκεί φιλοξενείται το Μουσείο της Ρόδου, με πολλά και σπουδαία εκθέματα. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει, πέρα από το ίδιο το παλάτι, τις σπουδαίες συλλογές από επιτύμβιες πλάκες, πίνακες ζωγραφικής, αγάλματα, κοσμήματα, βιβλία και ψηφιδωτά. Επίσης, μέσα στο μουσείο στεγάζονται μερικά από τα σημαντικότερα ευρήματα της αρχαίας ιστορίας της Ανατολικής Μεσογείου, όπως το
Τρόπαιο των Μιθριδατικών Πολέμων, το άγαλμα του Λαοκόωντα και το ψηφιδωτό της αινιγματικής Μέδουσας.
Σε κάθε περίπτωση, σε όποιο μέρος και αν βρεθείτε εκεί, το μόνο σίγουρο είναι ότι νοητά θα ταξιδέψετε σε μία άλλη εποχή. Σε μία εποχή που οι θρύλοι ήταν ακόμη ζωντανοί, που τα κάστρα έκρυβαν μέσα τους ζωή και γενναίους ιππότες, τα άλογα κάλπαζαν στα λιθόστρωτα καλντερίμια και οι φωτιές φώτιζαν τη νύχτα. Οι ντόπιοι λένε πως, αν πας μία φορά στο νησί, θα επιστρέψεις. Κι αν πας και δεύτερη, μετά θα παντρευτείς και θα μείνεις εκεί για πάντα!
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
