Του Νικόλα Μπάρδη
Οι Μηλιές είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά του Πηλίου.
Η ιστορική εκκλησία στο κέντρο του χωριού, η αυθεντική πηλιορείτικη αρχιτεκτονική, ο ιστορικός «Μουτζούρης» και το αξεπέραστο φυσικό περιβάλλον δημιουργούν ένα σκηνικό βγαλμένο κυριολεκτικά από παραμύθι.
Το χωριό είναι «πνιγμένο» στο πράσινο, μέσα σ’ ένα δάσος από καστανιές, μηλιές και ελιές, ενώ μπροστά του απλώνεται πανοραμική θέα στον Παγασητικό, που κόβει την ανάσα. Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε από τα πρώτα χωριά του Πηλίου που αναπτύχθηκε τουριστικά, ήδη από τη δεκαετία του 1980. Οι Μηλιές επλήγησαν από τους καταστροφικούς σεισμούς του 1950 και η αστικοποίηση που ακολούθησε κόντεψε να ερημώσει την περιοχή. Όμως, χάρη στο διορατικό βλέμμα ορισμένων εξελίχθηκε σε κορυφαίος τουριστικός προορισμός για όλες τις εποχές του χρόνου.
Σήμερα το χωριό αριθμεί περίπου 600 μόνιμους κατοίκους, οι περισσότεροι εκ των οποίων ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό. Η πιο όμορφη εποχή για να επισκεφτείτε τις Μηλιές είναι το Φθινόπωρο, όπου τα χρώματα της φύσης είναι εξωπραγματικά. Βαθιές πορτοκαλί και κόκκινες αποχρώσεις «ντύνουν» τους λόφους της περιοχής, οι καμινάδες καπνίζουν ασταμάτητα και ο Μουτζούρης, το ιστορικό ατμοκίνητο τρένο του βουνού, τερματίζει εκεί τη διαδρομή του, σε έναν άκρως κινηματογραφικό σταθμό, που μοιάζει να ξεπήδησε από κάποια καρτ ποστάλ. Η μυρωδιά του ζυμωτού ψωμιού αιωρείται στην ατμόσφαιρα, ενώ μπορείτε να απολαύσετε ένα ζεστό ρόφημα έξω, κάτω από τα πλατάνια, καθώς ο καιρός δεν έχει κρυώσει υπερβολικά.
Η τοπική παράδοση θέλει τους πρώτους κατοίκους του χωριού να προέρχονται από το χωριό Μηλιές της Εύβοιας. Πρόκειται για ένα χωριό που υπάρχει ακόμη και σήμερα, όμως τα παλιά χρόνια υπέφερε από τις λεηλασίες και τις επιδρομές των πειρατών, γεγονός που οδήγησε αρκετούς από τους κατοίκους του να αναζητήσουν καταφύγιο στις πλαγιές του Πηλίου. Εκεί έχτισαν από την αρχή τα σπίτια και τη ζωή τους, προστατευμένοι πια από τις συνεχείς επιθέσεις, που δεν τους άφηναν να σηκώσουν ανάστημα. Και η αλήθεια είναι, πως στις Μηλιές δημιούργησαν ένα πανέμορφο χωριό. Ιστορικά, βέβαια, δεν γνωρίζουμε κατά πόσο αυτή η διήγηση αληθεύει. Ωστόσο, η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού γίνεται το 1510, μία εποχή που όντως συνέβαιναν ανάλογα περιστατικά.
Οι Μηλιές γνώρισαν μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, κάτι που αντανακλάται και στην αρχιτεκτονική του χωριού, ενώ από το 1814 και στο εξής υπήρξαν έδρα της θρυλικής «Μηλιώτικης Σχολής».
Η εν λόγω σχολή ιδρύθηκε από τον Άνθιμο Γαζή, και προσέφερε διδασκαλία φυσικών επιστημών και φιλοσοφίας σε επίπεδο σπάνιο για τις αρχές του 19ου αιώνα, με τρόπο μάλιστα που απηχούσε ευθέως τις δυτικοευρωπαϊκές ιδέες και πρακτικές εκείνης της ανήσυχης εποχής. Στα πλαίσιά της, μάλιστα, δημιουργήθηκε και μία πρότυπη Βιβλιοθήκη, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι τις μέρες μας. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Μηλεών Μαγνησίας «Ψυχής Άκος» είναι μία από τις παλαιότερες βιβλιοθήκες της χώρας μας, και στο εσωτερικό της φιλοξενεί 3.000 τόμους διάφορων ιστορικών εντύπων που έχουν τυπωθεί από το 1497 έως το 1899, καθώς και πολλά χειρόγραφα που χρονολογούνται από τον 10ο έως τον 18ο αι. μ.Χ. Η Βιβλιοθήκη έγινε δημόσια εν έτει 1955 και στο δανειστικό της τμήμα περιλαμβάνει 13.000 τίτλους βιβλίων και περιοδικών, ενώ εμπλουτίζεται συνεχώς.
Και τα αξιοθέατα δεν σταματούν εδώ… Στην καρδιά του χωριού βρίσκεται και ένας από τους πιο ιδιαίτερους ναούς του Πηλίου. Ο Ναός των Ταξιαρχών από άποψη αρχιτεκτονικής θυμίζει ένα απλό οίκημα, ενώ συνάμα αποτελεί ένα κομψοτέχνημα της πηλιορείτικης θρησκευτικής παράδοσης. Ο λόγος που εξωτερικά δεν μοιάζει με εκκλησία είναι γιατί οι κάτοικοι της περιοχής δεν ήθελαν να αποτελεί στόχο της περίοδο της Τουρκοκρατίας, οπότε για να τον προστατεύσουν από πιθανές επιθέσεις, τον έκαναν ένα με το οικιστικό σύνολο. Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια πότε χτίστηκε ο ναός, ωστόσο από μία επιγραφή στη δεξιά πλευρά του ναού ξέρουμε ότι ανακαινίστηκε το 1741.
Η εκκλησία είναι τρίκλιτη βασιλική με 12 κρυφούς τρούλους, και αποτελείται από τον πρόναο και τον κυρίως ναό. Στο εσωτερικό του, εκτός από τις σπάνιες καλοδιατηρημένες τοιχογραφίες, θα δείτε το επιχρυσωμένο τέμπλο φλαμουριάς, που κατασκευάστηκε από Ηπειρώτες τεχνίτες, καθώς και 48 πιθάρια ενσωματωμένα σε ανάποδη θέση μέσα στην οροφή και 5 συγκοινωνούντα πηγάδια, που αντηχούν σαν ηχεία και δημιουργούν μία ιδιαίτερη ακουστική. Οι κάτοικοι του χωριού είναι ιδιαίτερα περήφανοι για την εκκλησία τους, την οποία και φυλούν σαν κόρη οφθαλμού. Και η αλήθεια είναι πως οι Μηλιώτες αγαπούν πολύ τον τόπο τους, κι αυτό θα το συνειδητοποιήσετε όπου κι αν σταθείτε στον οικισμό. Το μεράκι και το ασίγαστο πνεύμα τους έχουν δημιουργήσει ένα χωριό αληθινό στολίδι της Μαγνησίας.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
