Με τις δαπάνες για την παροχή βοήθειας στις χώρες αυτές να απειλούνται, όπως δείχνει το προσχέδιο του προϋπολογισμού της ΕΕ για την περίοδο 2014 – 2020, οι οργανισμοί υγείας προετοιμάζονται για περικοπές στη χρηματοδότηση της πρόληψης της ελονοσίας. Η ασθένεια σκοτώνει περίπου 655.000 άτομα ανά χρόνο, ενώ εξαιτίας της αρρωσταίνουν πολλά περισσότερα εκατομμύρια.
«Η ελονοσία είναι μια ασθένεια που προσβάλει τους φτωχούς και που δυστυχώς καθηλώνει τις αναπτυσσόμενες χώρες σε ένα φαύλο κύκλο φτώχειας, επομένως πιστεύω ότι οι χώρες με υψηλά εισοδήματα έχουν και την ευθύνη και την ηθική υποχρέωση απέναντι στις χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα να καταπολεμήσουν τις μάστιγες που εμποδίζουν την ανάπτυξη», ανέφερε ο Δρ. Scott Filler, ανώτερος τεχνικός σύμβουλος για την ελονοσία στο Παγκόσμιο Ταμείο (Global Fund), ένα διεθνή οργανισμό με έδρα τη Γενεύη, ο οποίος χρηματοδοτεί προσπάθειες για την αντιμετώπιση και την πρόληψη του AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης.
«Οι δεσμεύσεις της ΕΕ απέναντι στο Παγκόσμιο Ταμείο είναι εξόχως σημαντικές και πιστεύω ότι ο έλεγχος της ελονοσίας συνιστά σημαντική απόδοση στις επενδύσεις για την υγεία», τόνισε ο Filler, εκφράζοντας την ελπίδα πως «οι πλέον εύρωστες χώρες θα δεσμεύσουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν, το πλαίσιο των χρηματοπιστωτικών τους δυνατοτήτων, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν αυτές τις πολύ σημαντικές προσπάθειες».
Το Παγκόσμιο Ταμείο ήδη εκτιμά ότι τα χρήματα από τους μεγαλύτερους χορηγούς -που περιλαμβάνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία- θα μειωθούν από 3,5 δις δολάρια το 2012 σε 3,2 δις δολάρια το 2013.
Τα στοιχεία του οργανισμού καταδεικνύουν ότι οι συνεισφορές από τις ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης και τις εταιρείες επίσης τείνουν να μειώνονται, από 181,6 εκ. δολάρια σε 164 εκ. δολάρια, παρουσιάζοντας πτώση κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανησυχεί για τη χρηματοδότηση
Κατά τον τελευταίο μήνα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε ότι η χρηματοδότηση για την πρόληψη και τον έλεγχο παραμένει στάσιμη, έπειτα από την ταχεία επέκταση κατά τα έτη 2004 - 2009. Σε δήλωση που συνοδεύει την ετήσια διεθνή έκθεση για την ελονοσία, ο οργανισμός αναφέρει ότι «αυτές οι εξελίξεις είναι σημάδια επιβράδυνσης που απειλούν να αναστρέψουν τα αξιοσημείωτα πρόσφατα οφέλη της καταπολέμησης μιας από τις κυριότερες ασθένειες που μαστίζει τη διεθνή κοινότητα».
Η Γενική Διευθύντρια του ΠΟΥ, Margaret Chan, έκανε έκκληση για τον υπερδιπλασιασμό των ετήσιων κονδυλίων για την πρόληψη της ελονοσίας (από 2,3 δις δολάρια σε 5,1 δις δολάρια).
Αυτό φαίνεται απίθανο δεδομένων των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η παροχή αναπτυξιακής βοήθειας συνολικά. Στην Ευρώπη, δισεκατομμύρια ευρώ που προορίζονται για την υποστήριξη των φτωχών κρατών δεν κατατίθενται, λόγω του ότι οι ηγέτες των κρατών επιθυμούν περικοπές στην αναπτυξιακή βοήθεια.
Η ΕΕ συνιστά συνολικά το μεγαλύτερο διεθνή χορηγό βοήθειας, παρέχοντας 86 δις ευρώ από τις εθνικές κυβερνήσεις και τους οργανισμούς της μειωμένης κατά 55% σε διεθνές σύνολο κατά το 2011, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.
Εντούτοις, τα μέτρα λιτότητας εκτιμάται ότι θα επιφέρουν περικοπές ύψους 10 δις ευρώ στην αναπτυξιακή βοήθεια από τη μεριά της ΕΕ για την περίοδο 2014 - 2020, σύμφωνα με τις προτάσεις που συζητούν οι ηγέτες της ΕΕ. Παρόμοιες περικοπές σχεδιάζουν και οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία, περικοπές που θέτουν σε κίνδυνο τα προγράμματα παροχής βοήθειας.
Αναδιάρθρωση στο Παγκόσμιο Ταμείο
Οι δαπάνες για την ελονοσία και τις άλλες ασθένειες υπέστησαν ακόμη ένα πλήγμα, όταν το Παγκόσμιο Ταμείο προσωρινά ανέστειλε τη χρηματοδότηση στα προγράμματα κατά το 2011, λόγω εσωτερικών διαφωνιών και καταγγελιών για διασπάθιση των χρημάτων σε μερικές χώρες - δέκτες. Το πρόβλημα οδήγησε στην τοποθέτηση νέου διευθυντή τον περασμένο χρόνο και την αναδιάρθρωση του τρόπου με τον οποίο οργανισμός διαχειρίζεται τα χρήματα.
Το ταμείο δραστηριοποιείται σε 77 χώρες και από την ίδρυσή του, το 2002, έχει χορηγήσει περίπου το ήμισυ της συνολικής χρηματοδότησης για την πρόληψη και τον έλεγχο της ελονοσίας, σύμφωνα με τα στοιχεία.
Οι εμπειρογνώμονες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναφέρουν ότι οι απώλειες στη βοήθεια θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την πρόοδο που μετρήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη, όπως αυτή προσδιορίστηκε στους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας (ΑΣΧ) το 2000, για τη μείωση των ασθενειών, της πείνας και της φτώχειας. Από τότε, το ποσοστό θνησιμότητας από ελονοσία παρουσιάζει πτώση κατά 25% παγκοσμίως, με την Αφρική να επιτυγχάνει ποσοστό ύψους 33%, όπου το 90% των θανάτων σχετίζονται με την ελονοσία, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΠΟΥ.
Παρόλα αυτά, η κατάσταση επιδεινώνεται σε μερικές από τις πιο πολυπληθείς χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και τη Νιγηρία, όπου η πλήρης έκταση των προβλημάτων είναι δύσκολο να εκτιμηθεί, εξαιτίας των δυσκολιών παρακολούθησής τους.
«Κατάτμηση του ελέγχου»
«Η μάχη κατά της ελονοσίας μπορεί να είναι επιτυχής σε ορισμένες αφρικανικές και ασιατικές χώρες, ωστόσο, υπάρχουν ακόμα αρκετά σημεία στο χάρτη όπου τα ποσοστά της ασθένειας δε μειώνονται», αναφέρει ο Δρ. Jorgen Stassijns, σύμβουλος για την ελονοσία και ειδικός στις τροπικές ασθένειες στο βελγικό παράρτημα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
«Ουσιαστικά, αυτό που συμβαίνει σε μέρη όπως το Κονγκό, είναι η πλήρης αλλαγή της διαδικασίας ελέγχου της ελονοσίας -με την έννοια ότι πλέον δεν υπάρχει εποπτεία για την ελονοσία, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζουμε το μέγεθος του προβλήματος. Συνεπώς, δεν υπάρχουν πρόληψη και διαθέσιμες θεραπείες και ως εκ τούτου, ο αριθμός των κρουσμάτων αρχίζει να αυξάνεται και πάλι».
Η ειρωνεία στην ενδεχόμενη απώλεια της παροχής διεθνούς βοήθειας είναι ότι το κόστος της μάχης κατά της ελονοσίας είναι σχετικά μικρό. Η ασθένεια μεταδίδεται από τα κουνούπια, έτσι εξαλείφοντας τα λιμνάζοντα ύδατα, που συνιστούν τις πηγές των εντόμων, γίνεται μια αρχή για την καταπολέμηση της ασθένειας που έχει μηδενικό κόστος. Επίσης, οι κουνουπιέρες που εμποτίζονται με εντομοκτόνα και συνιστούν μια σημαντική λύση για το πρόβλημα της ελονοσίας, κοστίζουν μόλις 2 ευρώ.
Σημειώνοντας ότι η πρόληψη απαιτεί και την ευαισθητοποίηση του κοινού, οι εμπειρογνώμονες τονίζουν ότι ακόμα και μικρές περικοπές, μπορούν να βλάψουν την πρόοδο, από τη στιγμή που οι κουνουπιέρες πρέπει να αντικατασταθούν κατά την πάροδο του χρόνου και εφόσον η θεραπεία απαιτεί συνεχείς προμήθειες φαρμάκων.
Κίνδυνος αύξησης της ελονοσίας
Ο Stassijns αναφέρει στη EurActiv ότι οι περικοπές στις θεραπείες και την πρόληψη εξαιτίας των δημοσιονομικών προβλημάτων «ενέχει τον κίνδυνο να αυξηθεί εκ νέου η ελονοσία».
Ο Filler του Παγκόσμιου Ταμείου αναφέρει ότι οι κυβερνήσεις των δικαιούχων χωρών έχουν επίσης σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν στην παροχή πληροφόρησης για την πρόληψη της ελονοσίας.
«Σε ορισμένες χώρες υπάρχει ένα αίσθημα εφησυχασμού γύρω από ελονοσία», είπε. Έτσι, σε ορισμένα σημεία δεν υπάρχει η πολιτική βούληση ή δέσμευση, όπου όμως υπάρχει πολιτική βούληση και δέσμευση, η ροή των πόρων και των προγραμμάτων καθίσταται επιτυχής».
Απόψεις
H Margaret Chan, Γενική Διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έχει κάνει έκκληση για μεγαλύτερη δέσμευση από τους δωρητές για την καταπολέμηση της ελονοσίας. Στον πρόλογο της τελευταίας ετήσιας έκθεσης του ΟΗΕ για την ελονοσία αναφέρεται ότι «η διαθέσιμη χρηματοδότηση εξακολουθεί να υπολείπεται των πόρων που απαιτούνται για την επίτευξη των σχετικών με την υγεία Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας και άλλων διεθνών συμφωνηθέντων παγκόσμιων στόχων για την καταπολέμηση της ελονοσίας. Το εκτιμώμενο ποσό που χρειάζεται κάθε χρόνο μεταξύ του 2011 και του 2020 για την επίτευξη μιας καθολικής παρέμβασης ενάντια στην ελονοσία, αγγίζει το ύψος των 5,1 δις δολαρίων. Επί του παρόντος, είναι διαθέσιμα μονάχα 2,3 δις δολάρια, ποσό που συνιστά λιγότερο του μισού από το αναγκαίο. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για εξεύρεση νέων πηγών χρηματοδότησης για την περαιτέρω κλιμάκωση και στήριξη των προσπαθειών του ελέγχου της ελονοσίας, καθώς και για την προστασία των επενδύσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά την τελευταία δεκαετία. Θα πρέπει επίσης να βρεθούν νέοι τρόποι για να επεκταθούν τα υπάρχοντα κεφάλαια για την κάλυψη των βασικών προϊόντων της ελονοσίας και της αποτελεσματικότητας στην παροχή υπηρεσιών».
«Η ελονοσία είναι μια από τις σημαντικότερες μεταδοτικές ασθένειες, αλλά δεν είναι πραγματικά μια ακριβή ασθένεια στη θεραπεία, ή την πρόληψη», δήλωσε ο Δρ. Jorgen Stassijns, σύμβουλος για την ελονοσία και ειδικός στις τροπικές ασθένειες στο βελγικό παράρτημα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
«Ουσιαστικά, τα εργαλεία που διαθέτουμε δεν έχουν μεγάλο κόστος. Το γιατί δεν τίθεται επαρκής έλεγχος της ελονοσίας, είναι πραγματικά ένα θέμα προτεραιοτήτων. Για παράδειγμα, κατά τη δεκαετία του '90, ο ιός HIV ήταν ήδη γνωστός και οι πολίτες ήταν πολύ δραστήριοι όσον αφορά στην καταπολέμησή του. Για την ελονοσία, αυτό δε συνέβη. Είναι μια ασθένεια που προσβάλει τα μικρά παιδιά, δεν είναι ασθένεια των ενηλίκων. Τα παιδιά, δε μιλούν από μόνα τους. Η ελονοσία είναι ίσως λιγότερο ορατή, αλλά σκοτώνει πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού».
Ιστορικό
Το 2000, οι 15 χώρες της ΕΕ δεσμεύτηκαν να διαθέσουν το λιγότερο από 0,7% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους για την αναπτυξιακή βοήθεια μέχρι το 2015, το οποίο συμπίπτει με τις δεσμεύσεις τους να βοηθήσουν τα αναπτυσσόμενα κράτη να μειώσουν τη φτώχεια στο μισό, σύμφωνα με τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας του ΟΗΕ (ΑΣΧ). Ένα κατώτερο όριο, 0,33% του ΑΕΠ, δόθηκε στις 12 χώρες οι οποίες μπήκαν στην ΕΕ από το 2004.
Αλλά η σημερινή οικονομική και δημοσιονομική κρίση σημαίνει ότι λίγες χώρες της ΕΕ βρίσκονται στην πορεία της επίτευξης των στόχων.
Κάποιες χώρες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν δημόσιο χρέος όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, περιέκοψαν τις δαπάνες για βοήθεια, όπως έδειξαν στοιχεία του ΟΟΣΑ. Τα μέτρα λιτότητας μπορεί να κοστίσουν στον Προϋπολογισμό για τη βοήθεια στην ΕΕ κοντά €10 δις για την περίοδο των επτά χρόνων που τρέχει από το 2014 έως το 2020 σύμφωνα με τις προτάσεις που συζητήθηκαν από τους αρχηγούς της ΕΕ στη σύνοδο κορυφής το Νοέμβριο του 2012 στις Βρυξέλλες.
Τέσσερις χώρες - η Σουηδία, το Λουξεμβούργο, η Δανία και οι Κάτω Χώρες - ξεπέρασαν τον στόχο του 0.7%, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ - η Γερμανία (0,40%) και η Γαλλία (0,46%) - δαπάνησαν λιγότερο ποσοστό του ΑΕΠ για την ξένη βοήθεια από ότι η Ιρλανδία (0,52%) κατά το 2011.
Πηγή: Πηγή: EurActiv.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
