Η τελική σκηνή της πρώτης ταινίας «28 Years Later» ήταν αρκετά τρελή, ακόμα και για τα διεστραμμένα πρότυπα του μετα-αποκαλυπτικού τρόμου. Η Μεγάλη Βρετανία έχει καταστραφεί από έναν ιό οργής που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε τέρατα. Αλλά η συνέχεια, «The Bone Temple», της Nia DaCosta, ανεβάζει τον πήχη ακόμα ψηλότερα. Πιο βίαιη, πιο παράξενη, πιο συγκινητική, η ταινία φέρνει στο προσκήνιο τον Ρέιφ Φάινς σε έναν ρόλο που θα μείνει στην ιστορία.
Οι «Jimmys»: η απόλυτη απειλή
Η φανταχτερή συμμορία κακοποιών, οι «Jimmys», επιστρέφει σε όλο της το μεγαλείο... Με πολύχρωμα βελούδινα αθλητικά ρούχα και ξανθές περούκες, κάθε μέλος τους, άνδρες και γυναίκες, φέρει το όνομα «Jimmy». Ο χαμογελαστός ηγέτης, Sir Lord Jimmy Crystal (Jack O’Connell), με τον ανάποδο σταυρό του, αποκαλεί τους φονικούς υπηρέτες του «Fingers». Ακόμα και οι φρικτές τους τελετές έχουν το δικό τους παράξενο λεξιλόγιο: το γδάρσιμο των αιχμαλώτων λέγεται «φιλανθρωπία» και ο Σατανάς γίνεται «θείος Νικ».
Η DaCosta δημιουργεί μια σκηνική γοητεία μέσα στη φρίκη. Είναι ακριβώς η διασταύρωση της βίας με το γκροτέσκο, θυμίζοντας έντονα τον Alex DeLarge από το «A Clockwork Orange».
Ρέιφ Φάινς και η μαγεία της επιστήμης
Ο Δρ Ian Kelson αποδεικνύεται το συναισθηματικό κέντρο της ταινίας. Τα πειράματά του στους «μολυσμένους» στο σπίτι των οστών δεν είναι απλώς επιστημονικά, αλλά ένας τρόπος να βρει θεραπεία στον ιό που έχει αποκόψει τη χώρα από τον υπόλοιπο κόσμο.
Η σκηνή του Φάινς με το τραγούδι «Number of the Beast» των Iron Maiden έχει ήδη γίνει μια από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές του 2026. Ο Kelson, ενώ προσπαθεί να εξηγήσει και να ελέγξει το χάος γύρω του, γίνεται μια τραγική φιγούρα: επιστήμονας, άνθρωπος, θύμα και ήρωας ταυτόχρονα.
Αν οι «Jimmys» και ο Kelson δείχνουν τη βία και τη νοητική αποσύνθεση, ο μικρός Spike (Alfie Williams) φέρνει την αθωότητα και τη συγκίνηση. Θέλει μόνο να γυρίσει σπίτι μετά τον θάνατο της μητέρας του. Η ταινία ισορροπεί τέλεια τη βία με το συναίσθημα. Ο θεατής δεν μένει μόνο συγκλονισμένος, αλλά συμπονεί και ελπίζει μαζί με τους χαρακτήρες.
Μέσα στο σκοτάδι και την παραξενιά της, η ταινία αναδεικνύεται σε μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, με τον Ρέιφ Φάινς να θυμίζει γιατί ο τρόμος μπορεί να είναι αληθινή τέχνη. Με την επιστροφή ενός παλιού ήρωα και χαρακτήρες γεμάτους βάθος, το «Bone Temple» μένει ανεξίτηλο στη μνήμη κάθε σινεφίλ.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
