H κρίση στη Λευκορωσία, οι συλλήψεις των 33 παραστρατωτικών και η "σιγή" της Μόσχας

H κρίση στη Λευκορωσία, οι συλλήψεις των 33 παραστρατωτικών και η "σιγή" της Μόσχας

Του Μίλτου Σακελλάρη

Δύο βδομάδες πριν τις εκλογές στη Λευκορωσία- στις 9 Αυγούστου- φτάνουν στο Μινσκ, στην πρωτεύουσα της χώρας, 33 Ρώσοι παραστρατιωτικοί. Η χώρα βιώνει μία τεράστια πολιτική κρίση.

Οι προεδρικές εκλογές στη Λευκορωσία ήταν προγραμματισμένες για τις 9 Αυγούστου και η προεκλογική εκστρατεία σημαδεύτηκε από βίαιη καταστολή και πολλές συλλήψεις υποψηφίων ή διαδηλωτών που υποστηρίζουν την αντιπολίτευση. Πριν τις εκλογές ο πρόεδρος Αλεξάντρ Λουκασένκο, που κυβερνά τη χώρα από το 1994 και διεκδικεί έκτη συνεχόμενη θητεία, κατηγορεί τη Μόσχα ότι στηρίζει τους αντιπάλους του, κάτι που το Κρεμλίνο διαψεύδει.

Οι παραστρατιωτικοί εντοπίστηκαν με αστραπιαίες κινήσεις. Μετά τη σύλληψή τους η πρεσβεία της Ρωσίας στο Μινσκ, σε μια πρώτη αντίδραση, υποστήριξε επισήμως πως δεν είχε καμία ενημέρωση για τυχόν συλλήψεις Ρώσων πολιτών στη Λευκορωσία και ζήτησε περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση αυτή. Η πραγματικότητα ωστόσο ήταν διαφορετική καθώς η πληροφορία   μεταδόθηκε από το πρώτο κανάλι της δημόσιας τηλεόρασης της Λευκορωσίας και το επίσημο πρακτορείο Belta. Οι αρχές κινητοποιήθηκαν αφού διαπίστωσαν ότι είχαν φτάσει στη χώρα «200 μαχητές που επρόκειτο να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση κατά την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας». «Απόψε, οι δυνάμεις επιβολής της τάξης συνέλαβαν 32 μαχητές του ιδιωτικού στρατιωτικού ομίλου Βάγκνερ. Επίσης, ένας άλλος άνδρας εντοπίστηκε και συνελήφθη στα νότια της χώρας», μετέδωσε το πρακτορείο.

Ποιοι είναι οι 33 Ρώσοι παραστρατιωτικοί….

Κατά καιρούς Ρώσοι μισθοφόροι, περιλαμβανομένων και ανδρών  της παραστρατιωτικής οργάνωσης Wagner, της οποίας ηγείται ο Ρώσος ολιγάρχης, Yevgeniy Prigozhin, έχουν παραβιάσει την κυριαρχία ξένων κρατών, χρησιμοποιώντας βία, προκειμένου να προωθήσουν συγκεκριμένους ρωσικούς στόχους. Τις περισσότερες φορές, οι παραστρατιωτικοί αψηφούν τους διεθνείς νομικούς κανόνες. Πολλοί είναι αυτοί που διερωτώνται αν οι 33 έχουν διασυνδέσεις με την FSB ή τη GRU και γιατί μετέβησαν στο Μινσκ αντί να κατευθυνθούν απευθείας στις περιοχές όπου επρόκειτο να δραστηριοποιηθούν. Φυσικά κανείς δεν ξέρει αν κάποιοι από αυτούς συνδέονταν με προηγούμενες μισθοφορικές δράσεις της Ρωσίας και ποιος από την κυβέρνηση της Ρωσίας έδωσε άδεια για αυτή τη «δράση»… αποσταθεροποίησης- όπως χαρακτηρίστηκε- στη Λευκορωσία.

Άγνωστο παραμένει επίσης αν η… δραστηριότητα των 33 Ρώσων υποστηριζόταν από τον Ρώσο ολιγάρχη, Yevgeniy Prigozhin ή εάν υπάρχουν άλλοι ολιγάρχες στη Μόσχα που προωθούν τις δικές τους μισθοφορικές εταιρείες, λειτουργώντας ανταγωνιστικά με τον Prigozhin. Από την έρευνα των αρχών προέκυψε πως όλοι οι συλληφθέντες το τελευταίο διάστημα κρύβονταν σε πολλές και διαφορετικές περιοχές στην υφήλιο, όπως η Τουρκία, η Συρία η Κούβα και η Βενεζουέλα, χωρίς να γνωρίζει κανείς τον λόγο της παραμονής τους στις συγκεκριμένες χώρες.

Οι συλλήψεις και τα ρωσικά διαβατήρια…

«Οι Ρώσοι είχαν μαζί τους ο καθένας μια μικρή αποσκευή και τρεις μεγάλες μαύρες βαλίτσες, φορτωμένες σε οχήματα», ανέφερε μετά τη σύλληψή τους η δημόσια τηλεόραση. Πρόσθεσε ότι «σύμφωνα με τη διεύθυνση του ξενοδοχείου, οι νεοαφιχθέντες τράβηξαν την προσοχή λόγω της ασυνήθιστης συμπεριφοράς τους για τουρίστες και της ομοιόμορφης ενδυμασίας τους, στρατιωτικού στιλ». Επίσης, «δεν κατανάλωναν αλκοόλ και δεν σύχναζαν σε χώρους ψυχαγωγίας». Το κρατικό μέσο έδειξε εικόνες που είχαν τραβηχτεί από κάμερες ασφαλείας κατά την άφιξη των ανδρών αυτών σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο Μινσκ και από τη σύλληψή τους, λίγο αργότερα. Μαζί τους είχαν δέσμες με δολάρια, ρωσικά διαβατήρια και εγχειρίδια οδηγιών χρήσης στρατιωτικού υλικού. Παράλληλα δημοσιεύτηκαν οι ημερομηνίες γέννησής τους και τα ονοματεπώνυμά τους.

Η «σχέση» των δύο χωρών…

Κατά το παρελθόν οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Λευκορωσίας χαρακτηρίζονταν ως «στενές», εντούτοις κατά περιόδους σημειώνονται εντάσεις που σχετίζονται με ενεργειακά θέματα. Τους τελευταίους μήνες ο πρόεδρος της Λευκορωσίας, Αλεξάντρ Λουκασένκο έχει πολλαπλασιάσει τις επιθέσεις του εναντίον της Μόσχας, κατηγορώντας την ότι θέλει να μετατρέψει τη χώρα του σε «υποτελή» και ότι παρεμβαίνει στις προεδρικές εκλογές. Η αποστολή των 33 παραστρατιωτικών στο Μινσκ ήταν άραγε ένα «σαφές μήνυμα» στη Λευκορωσία; Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Αυτό που είναι γνωστό πάντως είναι πως η Μόσχα, μετά από εντολές του προέδρου της, Βλαντιμίρ Πούτιν, προσπαθεί να εξελιχθεί σε «στρατηγικό εταίρο» της Λευκορωσίας, ωστόσο έχει απειλήσει (σ.σ. επανειλημμένως)  κατά το παρελθόν την ανεξαρτησία της χώρας. Πολλοί αναλυτές παγκοσμίως διερωτώνται αν η Λευκορωσία θα ωφελούνταν από μία ισχυρότερη σχέση με την Ευρώπη και τις Ευρωπαϊκές αξίες ή αν είναι καλύτερη η έντονη χειραγώγηση στην οποία υπόκειται τα τελευταία χρόνια από τη Ρωσία. Αναρωτιούνται ακόμη πώς η Ρωσία βοήθησε τη Λευκορωσία τα τελευταία 15 χρόνια.

Την ώρα πάντως που η Λευκορωσία κλυδωνίζεται από μία τεράστια πολιτική κρίση, αποφασίστηκε η σύγκληση έκτακτου  Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, για να συζητηθούν τα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου, των εκλογών της Λευκορωσίας και οι τελευταίες εξελίξεις στον Λίβανο. Μιλώντας στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, ο Λουκασένκο δήλωσε ότι η προσπάθεια της αντιπολίτευσης να συγκροτήσει «κέντρο συντονισμού» –κάτι που είχε ανακοινώσει από τη Λιθουανία, όπου έχει καταφύγει, η αντίπαλός του στις εκλογές Σβετλάνα Τιχανούσκαγια– ισοδυναμεί με απόπειρα παράνομης κατάληψης της εξουσίας, κάτι που δεν θα γίνει ανεκτό. Στο μεταξύ, το απεργιακό κύμα των τελευταίων ημερών επεκτείνεται στις μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις, που αποτελούσαν παραδοσιακό οχυρό του καθεστώτος.

Πηγή: skai.gr