Από την Αλβανία όπου χρησιμοποιεί τη ναυτική βάση του Αυλώνα, στο Αζερμπαϊτζάν όπου παρεμβαίνει στην σύγκρουση Αζέρων κι Αρμενίων, στο Ιράκ και στη Βόρεια Συρία όπου κατέχει πια εδάφη, μέχρι την Κύπρο που εισέβαλλε το 1974, τη Λιβύη, όπου στηρίζει απροκάλυπτα τις δυνάμεις του Χαφτάρ, το Σουδάν, το Κατάρ αλλά και τη Σομαλία, όπου προσφέρει εκπαίδευση στον τοπικό στρατό, η Τουρκία αυξάνει συνεχώς το στρατιωτικό της αποτύπωμα με βάσεις και στρατιωτικούς εξοπλισμούς σε τρεις ηπείρους. 

Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη ξεκίνησε το 2014, με τη βοήθεια που προσέφερε στην κυβέρνηση της Τρίπολης και το καθεστώς του Φαγέζ αλ Σάρατζ σε όπλα, τεχνολογικό υλικό αλλά και χιλιάδες Σύρους μισθοφόρους. 

Στη Συρία η εμπόλεμη κατάσταση με τους Κούρδους χρονολογείται από το 1984, ενώ η εμπλοκή της στον εμφύλιο της Συρίας ξεκίνησε το 2011 απέναντι στις δυνάμεις του Προέδρου Μπασάρ Αλ-Άσαντ. Σήμερα κατέχει εδάφη γύρω από την Ιντλίμπ και εκπαιδεύει τζιχαντιστές. Στο Ιρακινό Κουρδιστάν κατέχει 13 βάσεις από όπου εξαπολύονται επιθέσεις κατά του PKK. 

Στο Σουδάν, με πρόσχημα την αναστήλωση Οθωμανικών κτιρίων και μνημείων, υπάρχουν πληροφορίες για κατασκευή βάσης στο νησί Σουακίν το οποίο η Άγκυρα έχει μισθώσει και 100 χρόνια. 

Στη Σομαλία η Άγκυρα έχει στήσει βάση κοντά στο Μογκαντίσου, αφού συμμετέχει τόσο σε διμερές επίπεδο, όσο και στο πλαίσιο των αποστολών του ΝΑΤΟ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και ταυτόχρονα εκπαιδεύει 10.000 Σομαλούς στρατιώτες. 

Στο Κατάρ όπου υπάρχει ευρύ πεδίο οικονομικής συνεργασίας η Άγκυρα έχει εγκαταστήσει βάση που αριθμεί 300 στρατιωτικούς, ενώ στην Αλβανία έχει συμφωνήσει με την κυβέρνηση των Τιράνων να χρησιμοποιεί την ναυτική βάση στην περιοχή του Αυλώνα. 

Όπως εξήγησε ο Αρχισυντάκτης της Άχβαλ Νιουζ Γιαβούζ Μπαϊντάρ «όσο η οικονομική κρίση βαθαίνει, το καθεστώς γίνεται όλο και πιο πολύ αυταρχικό σε όλες τις εξουσίες, την πολιτική, τη δικαστική κτλ. Και όλο αυτό δομείται επάνω σε μια σκληρή ιδεολογία, που είναι κάτι σαν ένα μείγμα ενός ολοένα και αυξανόμενου παλιού εθνικισμού, επιθετικού εθνικισμού και ισλαμισμού. Οπότε αυτό το "πάντρεμα" είναι ένα μείγμα, ένα κοκτέιλ αν θέλετε που δημιουργεί αυτή την κατάσταση. Που επαναλαμβάνεται και γίνεται σε κύκλους. Στην αρχή ήταν στη Συρία. Μετά από λίγο ήταν η Λιβύη. Μετά είναι η Τουρκία απέναντι στην Ελλάδα. Μετά είναι ο Καύκασος.» 

Το μεγαλύτερο στρατιωτικό αποτύπωμα της Τουρκίας σε αριθμό δυνάμεων είναι στην κατεχόμενη Κύπρο, όπου οι δυνάμεις της υπολογίζονται σε περίπου 40.000. 
 

Πηγή: skai.gr