Σκεφτείτε τον Ντόναλντ Τραμπ ως τον πρόεδρο του Mythos. Το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Mythos της Anthropic δημιούργησε αίσθηση στα μέσα ενημέρωσης για την υποτιθέμενη ικανότητά του να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται τρωτά σημεία σε χιλιάδες συστήματα υπολογιστών. Δεν δημιούργησε νέα τρωτά σημεία. Προϋπήρχαν εκεί από την αρχή και περιστασιακά προκαλούσαν προβλήματα. Αλλά το Mythos προφανώς έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα να τα εντοπίζει.
Ο Τραμπ φαίνεται να διαθέτει... παρόμοια ικανότητα για την προεδρία. Έχει βρει και εκμεταλλεύεται έξυπνα τις ασάφειες στους νόμους, για να παρακάμψει τα παραδοσιακά όρια. Η αγωγή του κατά της ίδιας του της κυβέρνησης και ο επακόλουθος «συμβιβασμός» που περιλαμβάνει το εξωδικαστικό ταμείο πληρωμών για «συμμάχους», είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Αυτή η αγωγή στηρίχθηκε στο γεγονός ότι ο πρόεδρος είναι «το μόνο πρόσωπο που αποτελεί από μόνο του ένα σκέλος της κυβέρνησης», όπως το έθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο το 2020. Υπάρχουν περισσότεροι από 300 εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες που μπορούν να μηνύσουν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να διορθώσουν ένα υποτιθέμενο αδίκημα. Ο πρόεδρος είναι ο μόνος μεταξύ αυτών, που, αν το κάνει, στην πραγματικότητα μηνύει τον εαυτό του.
Η κυβέρνηση δεν δίστασε να εκμεταλλευτεί την ευπάθεια στο σύστημα. Το υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε την πρόθεσή του να «διευθετήσει» την αγωγή του Τραμπ με τη δημιουργία ενός «Ταμείου κατά των Οπλισμών» ύψους 1,776 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η ιδέα είναι να πληρωθούν άτομα που η κυβέρνηση πιστεύει ότι έχουν κακομεταχειριστεί από την... κυβέρνηση, πιθανότατα πολιτικοί σύμμαχοι του προέδρου, όπως οι συμμετέχοντες στην εξέγερση στο Καπιτώλιο, στις 6 Ιανουαρίου 2021.
Όπως γράφει ο καθηγητής Νομικής του Πανεπιστημίου του Σικάγο, Αζίζ Χουκ, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακούς διακανονισμούς για να «δημιουργήσουν» πληρωμές «σε πολιτικά προτιμώμενες ομάδες, ακόμη και όταν δεν υπήρχε πραγματική προοπτική νομικής αμφισβήτησης κατά της κυβέρνησης στο δικαστήριο».
Ο Huq αναφέρει ως παράδειγμα τον χρηματικό διακανονισμό της κυβέρνησης Κλίντον με Ιάπωνες από τη Λατινική Αμερική, τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες φυλάκισαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παρόλο που ο νόμος προέβλεπε πληρωμές μόνο σε Ιάπωνες που ήταν πολίτες ή κάτοικοι των ΗΠΑ. «Δεν υπάρχει, βεβαίως, ηθική ισοδυναμία μεταξύ των φυλακισμένων Ιαπώνων και των ταραχοποιών της 6ης Ιανουαρίου», προσθέτει ο Huq.
Αυτή η δήλωση είναι τόσο προφανώς αληθινή, που προκαλεί σοκ. Αλλά είναι απαραίτητη για να κατανοήσουμε την ιδιότητα του... Mythos για τον Τραμπ. Μπορεί να βλέπει ένα σύστημα ψυχρά, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ηθικές κρίσεις. Εάν υπάρχει μια ευπάθεια, τότε μπορεί να αξιοποιηθεί προς όφελος τόσο των ηθικά άξιων όσο και των ανάξιων ομάδων.
Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος εκμεταλλεύεται ένα σφάλμα του νόμου που δεν ήταν εντελώς άγνωστο. Όταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης επί εποχής Μπάιντεν δίωκε τον Τραμπ το 2024, προσπάθησε να πείσει το Ανώτατο Δικαστήριο ότι οι πρώην πρόεδροι δεν χρειάζονταν ευρεία ασυλία. Άλλωστε, ένας δικηγόρος της κυβέρνησης Μπάιντεν είπε στους δικαστές ότι ένας πρόεδρος προστατεύεται ήδη από τη δίωξη, επειδή έκανε πράγματα που ο γενικός εισαγγελέας του είχε πει ότι είναι νόμιμα.
Η ιδέα είναι ότι ο γενικός εισαγγελέας εκπροσωπεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ και η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπορεί να αθετήσει τον λόγο της σε κανέναν, ούτε καν στον πρόεδρο. Τώρα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συμφωνήσει επίσημα να περιορίσει τις μελλοντικές έρευνες του Τραμπ. Αλλά όταν ο πρόεδρος είναι η κυβέρνηση, ολόκληρη η θεωρία βραχυκυκλώνεται και ο Τραμπ είναι στην ευχάριστη θέση να επωφεληθεί από αυτήν τη σύγχυση.
Ένα άλλο «κόλπο» που η κυβέρνηση μπορεί να τελειοποιεί είναι η χρήση κατηγοριών σε ξένους ηγέτες για να δικαιολογήσει στρατιωτικές επεμβάσεις. Το κατηγορητήριο, που αποκαλύφθηκε την περασμένη εβδομάδα, κατά του Κουβανού ισχυρού άνδρα Ραούλ Κάστρο για την κατάρριψη δύο αεροπλάνων το 1996 δεν ήταν στην πραγματικότητα μια ενέργεια επιβολής του νόμου. Ήταν μια στρατιωτική απειλή. Άλλωστε, η κυβέρνηση φρόντισε να περιγράψει τη στρατιωτική εισβολή του Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα για τη σύλληψη του δικτάτορα Νικολάς Μαδούρο και την ανάληψη μεγαλύτερου ελέγχου της πολιτικής της χώρας ως μια «επιχείρηση επιβολής του νόμου» σύμφωνα με ποινικό κατηγορητήριο που αφορούσε εμπορία ναρκωτικών και όπλων. Τώρα, αυτό σηματοδοτεί ότι ο Κάστρο θα μπορούσε να είναι ο επόμενος; Μάλλον ναι...
Το Σύνταγμα προβλέπει ότι το Κογκρέσο θα διαδραματίζει βασικό ρόλο στις αποφάσεις για την απονομή κρατικών πληρωμών και την έναρξη πολέμων. Αυτός ο ρόλος έχει διαβρωθεί εδώ και αρκετό καιρό. Ο Τραμπ αποδεικνύεται ιδιαίτερα επιδέξιος στο να εντοπίζει τρωτά σημεία. Θέλετε ένα ταμείο από τους φορολογούμενους για τους συμμάχους; Απλώς μηνύστε την κυβέρνηση σε ιδιωτικό επίπεδο και διατάξτε το υπουργείο Δικαιοσύνης να διευθετήσει την υπόθεση. Θέλετε να στείλετε αμερικανικές δυνάμεις σε μια ξένη πρωτεύουσα για να εισβάλουν και να συλλάβουν τον ηγεμόνα της; Απλώς ζητήστε από ένα μεγάλο σώμα ενόρκων στη Νέα Υόρκη να επικυρώσει ένα κατηγορητήριο κατά του τυράννου.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
