Συνεχίζουμε την συζήτηση με τον Χρύσανθο Δελλαρόκα όσον αφορά τις - καλές και κακές - επιπτώσεις της ΤΝ στην εκπαίδευση.
Η τεχνητή νοημοσύνη ανατρέπει τα δεδομένα της ανώτατης εκπαίδευσης. Όταν οι αλγόριθμοι μπορούν να συντάσσουν εργασίες, να διδάσκουν εξατομικευμένα και να απαντούν σε ερωτήσεις άμεσα, η παραδοσιακή διδασκαλία δείχνει να κινδυνεύει με απαξίωση.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Χρύσανθος Δελλαρόκας, παρότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποκαταστήσει ορισμένες πλευρές της εκπαιδευτικής διαδικασίας, προσφέρει ταυτόχρονα τεράστιες δυνατότητες. Σήμερα, σε μια τάξη εκατό φοιτητών, ο καθένας ξεκινά και καταλήγει από διαφορετικό σημείο, όμως ο καθηγητής στοχεύει στον μέσο όρο — με αποτέλεσμα πολλοί να βαριούνται και άλλοι να μένουν πίσω.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει ως προσωπικός καθοδηγητής, να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε φοιτητή και να υποστηρίζει τους εκπαιδευτικούς με ουσιαστική ανατροφοδότηση για την πρόοδο της τάξης.
Η φυσική παρουσία, όμως, δεν μπορεί να καταργηθεί. Η μάθηση είναι ουσιαστικά κοινωνική: εμπνέεται μέσα από τη συνεργασία, τη σχέση, την κοινή προσπάθεια. Το μέλλον της εκπαίδευσης βρίσκεται σε ένα υβριδικό μοντέλο — ανθρώπινη επαφή σε συνδυασμό με τις δυνατότητες της τεχνολογίας, που υπόσχονται ποιοτική, προσβάσιμη και πιο δίκαιη γνώση.
Παρουσίαση - Έρευνα: Θάνος Παπαδημητρίου
Παραγωγή - Επιμέλεια: Τζένη Πουπουλίδου
