Αν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, δύο μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης διέφευγαν, όπως συνέβη με τους Νίκο Μαζιώτη και Παναγιώτα Ρούπα του «Επαναστατικού Αγώνα», οι εξελίξεις δεν θα περιορίζονταν στην απομάκρυνση του διοικητή του Τμήματος Ασφαλείας Εξαρχείων, ο οποίος παρέλειψε να ειδοποιήσει για τη μη εμφάνισή τους στο τμήμα. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, ωστόσο, τα πράγματα εξελίχθηκαν από την αρχή στραβά και δυσανάλογα με τη σοβαρότητα της υπόθεσης.
Κατ’ αρχάς να σημειωθεί ότι η σύλληψη του Μαζιώτη το 2010 σηματοδότησε την εξάρθρωση της οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας», η οποία θεωρήθηκε η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία των διωκτικών αρχών υπό τον κ. Μ. Χρυσοχοΐδη. Το γεγονός αυτό οδήγησε τις δικαστικές αρχές σε αναβάθμιση των ερευνών, με ανάθεση των ανακρίσεων σε εφέτη, ο οποίος τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου τελείωσε την ανάκριση. Κι ενώ αυτό το στάδιο τέλειωσε γρήγορα, στη συνέχεια, οι δικαστικές εξελίξεις, αν και προβλέπονται εξαιρετικά σύντομες από τον αντιτρομοκρατικό νόμο, στην πράξη προχώρησαν με τη γνωστή βραδύτητα που χαρακτηρίζει την απονομή της δικαιοσύνης στη χώρα μας. Δηλαδή, με τις γνωστές παθογένειες και υστερήσεις που πλέον έχουν περάσει την κόκκινη γραμμή της αρνησιδικίας.
Από τον Νοέμβριο του 2010 που τελείωσε η ανάκριση, για να υποβληθεί η εισαγγελική πρόταση και να ληφθεί η απόφαση για παραπομπή των κατηγορουμένων του «Επαναστατικού Αγώνα» σε δίκη, χρειάστηκαν οκτώ ολόκληροι μήνες για να φθάσει στο τέλος Ιουλίου του 2011 να βρίσκεται η διαδικασία σε στάδιο... προσδιορισμού της δίκης, η οποία και τελικώς άρχισε τον περασμένο Οκτώβριο.
Οι Μαζιώτης και Ρούπα παρακολούθησαν μόνο δύο συνεδριάσεις της δίκης, ως κρατούμενοι, καθώς αφέθηκαν ελεύθεροι μετά τη συμπλήρωση του 18μήνου της υποχρεωτικής τους κράτησης, τον Οκτώβριο του 2011. Σύμφωνα με τους περιοριστικούς όρους που τους επιβλήθηκαν, είχαν απλά την υποχρέωση να δίνουν το «παρών» στο Α.Τ. Εξαρχείων στη 1, 15 και 20 κάθε μήνα.
Τα ίχνη του Ν. Μαζιώτη χάθηκαν στις 15 Ιουνίου, οπότε ήταν η τελευταία φορά που έδωσε το «παρών» στο τμήμα. Η Παναγιώτα Ρούπα αντίστοιχα εξαφανίστηκε τρεις μέρες αργότερα, στις 18 Ιουνίου. Απόντες ήταν και από το δικαστήριο, όπου στις 25 και 29 Ιουνίου και στις 3 Ιουλίου συνεχίστηκε η δίκη για την υπόθεση του «Ε.Α». Ο διοικητής του Τ.Α. Εξαρχείων ειδοποίησε την Ασφάλεια Αττικής μόλις στις... 4 Ιουλίου κι ενώ είχε προηγηθεί επεισοδιακή τηλεφωνική επικοινωνία με υψηλόβαθμο αξιωματικό της Αντιτρομοκρατικής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία ήταν αυτή που διαπίστωσε την εξαφάνιση των δύο και έθεσε σε συναγερμό τις αρχές ασφαλείας, καθώς ούτε το Τμήμα Εξαρχείων ούτε όμως οι εισαγγελικές και δικαστικές αρχές ειδοποίησαν όπως όφειλαν τις αρμόδιες αρχές.
Σημειώνεται ότι η παραβίαση των περιοριστικών όρων συνιστά πλημμέλημα και επομένως για τη σύλληψη των Μαζιώτη και Ρούπα δεν προβλέπεται η έκδοση εντάλματος!
Στο αρχείο η έρευνα
Η υστέρηση των δικαστικών αρχών να εκκαθαρίσουν μια τόσο σημαντική για τη δημόσια ασφάλεια υπόθεση σε χρόνο μικρότερο από το 18μηνο είχε αρχικά κινητοποιήσει τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Διέταξε εσωτερική έρευνα η οποία όμως κατέληξε στο αρχείο, με την αιτιολογία πως ήταν πολύπλοκη, δυσχερής και ο φόρτος των δικαστών μεγάλος. Βεβαίως, οι υποθέσεις για τρομοκρατική δράση και μάλιστα ανάλογη εκείνης που περιγράφεται στο βαρύ κατηγορητήριο για τον «Επαναστατικό Αγώνα» και πολύπλοκες είναι και δυσχερείς και για τον λόγο αυτό ανατίθενται σε έμπειρους δικαστικούς, στο εφετείο, για να μπορούν να αντιληφθούν τη σοβαρότητα, τη βαρύτητα και το επείγον να δικαστούν οι υποθέσεις αυτές γρήγορα, πριν λήξουν τα 18μηνα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι για τη 17Ν η δίκη και η καταδίκη των μελών της έγινε μέσα σε 15 μήνες από τη σύλληψή τους, ενώ για τον «Επαναστατικό Αγώνα», όπου οι δικαστικές αρχές αντιμετώπισαν την υπόθεση ωσάν να επρόκειτο για συνήθη ποινική δικογραφία, η δίκη ακόμα συνεχίζεται από τον περασμένο Οκτώβριο, μετ’ εμποδίων. Η ακροαματική διαδικασία γίνεται κάθε δέκα μέρες περίπου, καθώς στην ίδια αίθουσα, παράλληλα, διεξάγονταν και άλλες δύο δίκες. Οι εκκλήσεις του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τις αρχές του 2011 προς τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Χάρη Καστανίδη, να δημιουργηθεί κι άλλη αίθουσα για να επισπευσθούν οι δίκες για την τρομοκρατία δεν είχαν αποτέλεσμα. Ετσι, οι Μαζιώτης και Ρούπα κυκλοφορούν ελεύθεροι και μπορούν να επιδοθούν και πάλι σε νέο γύρο τρομοκρατικών ενεργειών.
Με τις ευθύνες τόσο της Δικαιοσύνης, του υπουργείου, αλλά και των αστυνομικών αρχών, η εξαφάνιση των δύο μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης μοιάζει σαν μια συνέπεια σχεδόν φυσική, που εκθέτει τη χώρα διεθνώς και καταδεικνύει με απελπιστικά προφανή τρόπο τη δυσλειτουργία κρίσιμων και σημαντικών θεσμών, όπως η Δικαιοσύνη και οι αρχές ασφαλείας.
Κατηγορούμενοι με πλούσια δράση
Ο 41χρονος σήμερα Ν. Μαζιώτης και η 43χρονη σύντροφός του Παναγιώτα Ρούπα συνελήφθησαν την 10η Απριλίου 2010 κατηγορούμενοι για συμμετοχή στον «Επαναστατικό Αγώνα». Εμεναν σε σπίτι στα Καλύβια Αττικής. Πλην των δύο, στην κοινή επιχείρηση Αντιτρομοκρατικής και ΕΥΠ συνελήφθησαν τέσσερα ακόμα άτομα, οι Ευάγγελος Σταθόπουλος, Χριστόφορος Κορτέσης, Σαράντος Νικητόπουλος και Κώστας Γουρνάς. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 29 Απριλίου οι Μαζιώτης, Ρούπα και Γουρνάς ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής στην οργάνωση. Αρκετά χρόνια νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 1998 ο Μαζιώτης είχε συλληφθεί κατηγορούμενος για απόπειρα βομβιστικής επίθεσης στο υπ. Βιομηχανίας. Αποτύπωμά του είχε βρεθεί στη βόμβα που δεν εξερράγη. «Για το μόνο που έχω να μετανιώσω είναι για το τεχνικό λάθος που έγινε και δεν εξερράγη η βόμβα, στην οποία μετά βρέθηκε το αποτύπωμα και κατέληξα εδώ που κατέληξα», είχε δηλώσει απολογούμενος ο Μαζιώτης. Το 1995 είχε συλληφθεί για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και το 1991 για λιποταξία.
Πηγή: Αναδημοσίευση από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
