Του Διονύση Γκουτζουρή
Οι κωμωδίες δωματίου πρέπει να έχουν έναν ιδιαίτερο ρυθμό για να κρατάνε το ενδιαφέρον του κοινού, καθώς συνήθως το σενάριο είναι προβλέψιμο. Πρέπει να υπάρχει και χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, διαφορετικά θα πέσουν ντομάτες. Στην Πρόσκληση της Ολίβια Γουάιλντ επιτυγχάνεται και ο ρυθμός και η χημεία κι έτσι οι κωμικές βολές του Σεθ Ρόγκαν - του όπως και να το κάνουμε πρωταγωνιστή της ταινίας - είναι αρκετές για να κρατάνε το χαμόγελο στα χείλη του θεατή, παρά την αμηχανία που δημιουργεί το σενάριο, ιδίως αν παρακολουθείς την ταινία με τον σύντροφο, ή τη σύντροφό σου.
Η γοητευτική Ολίβια Γουάιλντ σκηνοθετεί και υποδύεται την Άντζελα, τη γυναίκα που προσκαλεί τους γείτονες, διότι στην πραγματικότητα είναι τσιμπημένη με τον μυστηριώδη Χοκ, τον οποίο υποδύεται ο κινηματογραφικά ξεχασμένος Έντουαρντ Νόρτον. Ο φανταστικός κωμικός Σεθ Ρόγκαν παίζει τον σύζυγό της Τζο, που σε καμία περίπτωση δεν θέλει να καλέσει τους γείτονες, οι οποίοι του ζαλίσουν τον έρωτα κάθε βράδυ με τη θορυβώδη σεξουαλική τους συμπεριφορά. Η δε Πενέλοπε Κρουζ, η απελευθερωμένη γυναίκα του Χοκ με το όνομα Πίνα, είναι το μυστηριώδες κορίτσι με καταγωγή από την Ισπανία.
Το σενάριο του Γουίλ ΜακΚόρμακ και της Ρασίντα Τζόουνς δεν έχει καμία ιδιαίτερη ανατροπή, ωστόσο τη συγκεκριμένη ταινία δεν την παρακολουθείς για την πλοκή της, αλλά γιατί στην πραγματικότητα θες μετά από κάθε αποστροφή λόγου, να μετρήσεις τη δική σου εσωτερική αντίδραση και το πως θα φερόσουν σε μία αντίστοιχη κατάσταση. Επτά-οκτώ φορές (ίσως και παραπάνω αν έχεις καλή διάθεση) θα γελάσεις, διότι ο Σεθ Ρόγκαν μπορεί και ξεδιπλώνει τις καυστικές του ατάκες με μούτρα τρομερά ανέκφραστα, τα οποία, ωστόσο, συνοφρυώνονται, όταν καταλαβαίνει ότι η γυναίκα του θέλει τον Χοκ εδώ και τώρα.
Οι πινελιές προοικονομίας είναι ενδιαφέρουσες. Στα πέντε πρώτα λεπτά γίνεται απόλυτα κατανοητή η σχέση του ζευγαριού - του Τζο και της Άντζελα - που την καθιστά όσο ρεαλιστική χρειάζεται για να είναι το πιπεράτο ζευγάρι γειτόνων κάτι το εντελώς αντίθετο με τη συμβατικότητά τους. Το ποδήλατο είναι ο γάμος τους και οι πόνοι στη μέση του Τζο η σαπίλα της σχέσης τους. Το ότι το σπίτι δεν είναι ακόμη βαμμένο και λείπουν οι γρίλιες, επιτρέπουν στον Χοκ να έρθει και να φωλιάσει στα ιδιαίτερα της Άντζελα.
Για θερινό σινεμά είναι ότι πρέπει, η ταινία δεν έχει εφέ, μόνο διαλόγους που θα ήθελαν να ομοιάζουν λίγο στον Γούντι Άλεν, μόνο που το Σαν Φραντσίσκο δεν είναι Νέα Υόρκη. Δεν έχει τόσο σημασία όμως. Υπάρχει φρεσκάδα στο μπλα μπλα και έχει αρκετή πλάκα το σημείο που ξαφνικά οι οικοδεσπότες θέλουν να μάθουν τα πάντα για τους μουσαφιραίους. Είναι η στιγμή που ο Έντουαρντ Νόρτον γίνεται ξαφνικά μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα φιγούρα, την οποία «τσαλακώνει» ανά 10-15 δευτερόλεπτα με τις καυστικές του ατάκες ο Σεθ Ρόγκαν. Η κωμωδία είναι δύσκολη στην εποχή του political correctness, οπότε κάθε φορά που μας δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθούμε κάτι πετυχημένο και ανάλαφρο, γιατί να τη χάνουμε;
Στα συν της ταινίας το πονηρό μοντάζ του Γιώργου Μαυροψαρίδη, δύο φορές προτεινόμενου με Όσκαρ μοντέρ του Γιώργου Λάνθιμου, ο οποίος σίγουρα έχει βοηθήσει την άπειρη Γουάιλντ, καθώς σε κάθε ατάκα καταφέρνει και κεντράρει μεθοδικά σε όλες τις φάτσες, όταν πρέπει. Στις κωμωδίες διαλόγου, σημασία έχει και η εκφραστικότητα εκείνων που ακούνε, ίσως και περισσότερο από εκείνων που μιλάνε.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
