Έτσι το 2009 θα είμασταν η πιο υγιής δημοσιονομικά χώρα αφού το χρέος θα ήταν κάτω από 120 δις, δηλαδή περίπου στο 55% του ΑΕΠ. Αυτές οι εκτιμήσεις επιβεβαιώνονται από πολλές έγκυρες έρευνες και αναλύσεις αξιόπιστων διεθνών οργανισμών. Πρόσφατα, ο R. Baker της Global Financial Integrity παρουσίασε μελέτη που αποδεικνύει ότι την οκταετία 2003-2011 βγήκαν από τη χώρα 261 δις δολάρια μαύρου χρήματος. Εκτός αυτού, την ίδια οκταετία εκατοντάδες δις μαύρου χρήματος καταναλώθηκαν στη χώρα σε βίλες, πολυτελή αυτοκίνητα κλπ. Πρόκειται για ένα πολιτικό έγκλημα των κυβερνήσεων είτε λόγω δόλου, είτε λόγω αμέλειας είτε λόγω παράβασης καθήκοντος και οι υπεύθυνοι, ασφαλώς, πρέπει να πληρώσουν. Αυτό οδήγησε τη χώρα στα μνημόνια, στην ύφεση, στην εκτόξευση της ανεργίας της φτώχιας, της εγκληματικότητας και της θλίψης.
Η κυβέρνηση Σαμαρά σχεδιάζει να δώσει άφεση αμαρτιών, να νομιμοποιήσει και ουσιαστικά να επιβραβεύσει όλους αυτούς που έκαναν πλιάτσικο τις τελευταίες δεκαετίες και κατέκλεψαν την ελληνική κοινωνία, προτείνοντας να πληρώσουν 5% με 10% φόρο.
Τα τελευταία δέκα χρόνια το μαύρο χρήμα (φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, δασμοδιαφυγή, μίζες κλπ) ανέρχεται σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις τουλάχιστον στα 600 δις ευρώ, αφού επισήμως η παραοικονομία ανέρχεται πάνω από 25% του ΑΕΠ. Αν από αυτά είχαν φορολογηθεί με 40% μόνο αυτά που έκλεψαν οι πλούσιοι και ανέρχονται περίπου στα 400 δις, τα έσοδα του κράτους θα ήταν 160 δις. Αν υποθέσουμε τώρα ότι όλα αυτά νομοποιούνται, πληρώνοντας το πολύ 10%, το έγκλημα της κυβέρνησης είναι ότι χαρίζει τουλάχιστον 120 δις ευρώ σε παράνομους και ταυτόχρονα πλούσιους πολίτες.
Η κυβέρνηση, προφανώς, ισχυρίζεται ότι δεν είναι δυνατόν να εντοπίσει τούτο το μαύρο χρήμα γι’ αυτό σχεδιάζει την εν λόγω ρύθμιση. Αυτό είναι ένα άλλοθι που σε καμιά περίπτωση δεν στέκει. Όλα αυτά τα παράνομα εισοδήματα και κυρίως τα μεγάλα μπορούν να εντοπισθούν αν γίνουν μαζικοί έλεγχοι του ολικού πόθεν έσχες δηλαδή, των περιουσιακών στοιχείων, των καταθέσεων, των χρημάτων που βγήκαν στο εξωτερικό (οι τράπεζες έχουν τα στοιχεία) και των βασικών τεκμηρίων διαβίωσης (π.χ. δίδακτρα, αυτοκίνητα, ρεύμα κτλ).
Αυτός ο έλεγχος μπορεί να γίνει σε πολύ σύντομο χρόνο μέσω της αξιοποίησης των υφιστάμενων τραπεζών δεδομένων στις οποίες υπάρχει πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων μαύρου χρήματος. Αν η κυβέρνηση, αντί αυτής της εναλλακτικής, προτιμήσει την νομιμοποίηση και την επιβράβευση του παράνομου χρήματος, τότε θα έχει διαπράξει ένα έγκλημα κατά της κοινωνίας για το οποίο σε μια ευνομούμενη χώρα θα πρέπει να λογοδοτήσει.
* Ο κ. Ο Δ. Μπουραντάς είναι συγγραφέας, καθηγητής Μάνατζμεντ και Πρόεδρος της Κοινωνίας Αξιών
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr