Η ταραγμένη βρετανική ιστορία έχει πλούσια παράδοση στις (κυριολεκτικές και μεταφορικές) «καρατομήσεις» μοναρχών και ηγετών, με τον Κιρ Στάρμερ να αποτελεί τον «τελευταίο κρίκο» της μακράς αλυσίδας, που τα τελευταία χρόνια έχει όλο και περισσότερους «κρίκους».
Οι πιέσεις για την παραίτηση του Στάρμερ στο ίδιο του το κόμμα, είχαν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, που τελικά τον παρέσυρε πολιτικά, παρότι επέμενε ότι θα «συνεχίσει να κυβερνά»
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος (πολιτικού) «θανάτου», έλαβε την τελική του υπόσταση τη Δευτέρα, με τον Στάρμερ να ανακοινώνει επισήμως την παραίτησή του, υπό γενική ευφορία εντός και εκτός των «κομματικών τειχών» θα μπορούσε να πει κανείς. Το σκηνικό και το «τελετουργικό» της παραίτησης έξω από τον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ ήταν ιδιαίτερα γνώριμα τα τελευταία χρόνια, ένα αληθινό déjà vu.
Πέραν του ίδιου του κόμματος του, η κοινή γνώμη επιζητούσε την παραίτηση του Κιρ Στάρμερ λόγω της ύφεσης της οικονομίας, της κραυγαλέας έλλειψης πολιτικού οράματος και σημαντικών λαθών. Η ηγεσία του επλήγη από την πτώση της δημοτικότητάς του, τις παραιτήσεις μελών της κυβέρνησής του, και τον τουλάχιστον αμφιλεγόμενο διορισμό του Λόρδου Πίτερ Μάντελσον ως πρέσβη στις ΗΠΑ, παρά τους δεσμούς του Μάντελσον με τον Τζέφρι Έπσταϊν και το γεγονός ότι ο διορισμός παρέκαμψε προκλητικά τον απαιτούμενο κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε το BBC, πρόκειται για μια δραματική εξέλιξη για τον άνθρωπο που πριν από μόλις δύο χρόνια πέτυχε μια σαρωτική εκλογική νίκη, για να εγκλωβιστεί στη συνέχεια σε αντιδημοφιλείς πολιτικές και μια αλυσίδα σκανδάλων.
Η εσωκομματική ανταρσία και οι δελφίνοι
Αρκετά σημαντικά κυβερνητικά στελέχη παραιτήθηκαν καταδεικνύοντας την εντεινόμενη δυσαρέσκεια μετά και την απώλεια σχεδόν 1.500 δημοτικών συμβούλων από το Εργατικό Κόμμα στις τοπικές εκλογές σε όλη την Αγγλία στις αρχές του περασμένου μήνα.
Δελφίνοι; Βεβαίως υπάρχουν, υπήρχαν προ της παραίτησης. Η πρώην αναπληρώτρια πρωθυπουργός Άντζελα Ρέινερ, ο πρώην υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ και ο δήμαρχος του Μείζονος Μάντσεστερ Άντι Μπέρναμ θεωρούνται μεταξύ των πιθανών υποψηφίων για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος (και κατ' επέκταση της πρωθυπουργίας), με τον τελευταίο να φαντάζει ως το μεγάλο φαβορί.
Πέρυσι, η κυβέρνηση του Στάρμερ άλλαξε κατεύθυνση σε σημαντικές πολιτικές μέσα σε ένα μήνα μετά από πιέσεις από το ίδιο του το κόμμα, με τα βρετανικά ΜΜΕ να κάνουν λόγο για «κυβίστηση», κοινώς… κωλοτούμπα.
Δεκάδες βουλευτές είχαν ζητήσει την παραίτηση του ή να καθορίσει σαφές χρονοδιάγραμμα για την παραίτησή του.
Το σφυροκόπημα από Τραμπ και Μασκ
Η εξωτερική πολιτική του Κιρ Στάρμερ δεν βοήθησε την κατάσταση, το αντίθετο μάλιστα. Ενδεικτικά, η συμφωνία επιστροφής των Νησιών Τσάγκος από τη Βρετανία στον Μαυρίκιο προκάλεσε έντονες επικρίσεις από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, που τον αποκαλούσε «αδύναμο ηγέτη» - και του το έδειχνε σε κάθε ευκαιρία, κάτι που διόλου δεν άρεσε στον μέσο Βρετανό υπήκοο που φέρει ακόμη στη συλλογική, εθνική, συνείδηση τις μνήμες της αποικιοκρατικής Μεγάλης Βρετανίας όπου «ο ήλιος δεν δύει ποτέ».
Παράλληλα, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, Ίλον Μασκ, τον στοχοποίησε για τη μεταναστευτική του πολιτική, κάτι που απέβη προς όφελος του επικεφαλής του κόμματος Reform UK Νάιτζελ Φάρατζ και του ακροδεξιού ακτιβιστή Τόμι Ρόμπινσον.
Ενδεικτικό και της αδυναμίας του βρετανικού πολιτικού συστήματος, ή των αδύναμων και μη χαρισματικών ηγετών του, είναι ότι ο/η επόμενος πρωθυπουργός θα είναι ο έβδομος για το Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία 10 χρόνια. Ο Στάρμερ έγινε μια ακόμη «Ιφιγένεια» για την πολιτική επιβίωση, αυτή τη φορά, των Εργατικών. Αλλά με το κέντρο να καταρρέει, ο Φάρατζ είναι ήδη «προ των πυλών».
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
