- Με μέσο όρο 3,25 γκολ ανά αγώνα, η Γαλλία εντυπωσιάζει επιθετικά και παρόλο που διαθέτει μόλις την τέταρτη καλύτερη άμυνα του τουρνουά πίσω από το Μεξικό και την Ισπανία (0 γκολ παθητικό) και την Αργεντινή (1 γκολ) εξαιτίας των τερμάτων που δέχτηκε από τη Σενεγάλη και τη Νορβηγία, η εθνική Γαλλίας προβάλει σαν το κορυφαίο φαβορί για την κατάκτηση του παγκόσμιου τροπαίου
- Αυτή τη στιγμή, μόνο η «Σελέστε» έχει καλύτερο απολογισμό από τη Γαλλία σε τέσσερις αναμετρήσεις
-
Η ανίκητη αρμάδα της Βραζιλίας του 2002 φαίνεται να είναι η μόνη που αντέχει τη σύγκριση
Η εθνική Γαλλίας πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στο Μουντιάλ 2026 (11/6-19/7), με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια (13 γκολ υπέρ και 2 κατά) και εμφανίσεις που... τρομάζουν τους αντιπάλους της.
Με μέσο όρο 3,25 γκολ ανά αγώνα, η Γαλλία εντυπωσιάζει επιθετικά και παρόλο που διαθέτει μόλις την τέταρτη καλύτερη άμυνα του τουρνουά πίσω από το Μεξικό και την Ισπανία (0 γκολ παθητικό) και την Αργεντινή (1 γκολ) εξαιτίας των τερμάτων που δέχτηκε από τη Σενεγάλη και τη Νορβηγία, η εθνική Γαλλίας προβάλει σαν το κορυφαίο φαβορί για την κατάκτηση του παγκόσμιου τροπαίου.
Και κάπως έτσι έρχονται αυτόματα οι συγκρίσεις με τις μεγάλες εθνικές ομάδες στην ιστορία των Μουντιάλ, κάτι που κάνει το RMC.
Καλύτερη από τη Βραζιλία του Πελέ, την Ολλανδία του Κρόιφ και την Αργεντινή του Μαραντόνα;
Σίγουρα είναι δύσκολο να γίνει σύγκριση με τις πρώτες διοργανώσεις, όπως αυτή του 1930, όπου η Ουρουγουάη κατέκτησε τον τίτλο μετά από τέσσερις αγώνες με απολογισμό τέσσερις νίκες, 15 γκολ υπέρ και τρία κατά.
Αυτή τη στιγμή, μόνο η «Σελέστε» έχει καλύτερο απολογισμό από τη Γαλλία σε τέσσερις αναμετρήσεις.
Στις επόμενες κατακτήσεις της Ιταλίας το 1934 και το 1938, η «Νατσιονάλε» δυσκολεύτηκε περισσότερο να κάνει τη διαφορά.
Το 1954, παρά τα μεγάλα σκορ, η Γερμανία γνώρισε τη συντριβή από την Ουγγαρία (3-8) προτού κατακτήσει το πρώτο της τρόπαιο λίγες εβδομάδες αργότερα.
Ακόμη και η Βραζιλία, η οποία πέτυχε ένα φανταστικό «back-to-back» το 1958 και το 1962, είχε στραβοπατήματα κατά τη διάρκεια της πορείας της, παρά τη συσσώρευση ταλέντων όπως ο Πελέ, ο Ζαγκάλο, ο Γκαρίντσα και ο Βαβά.
Το ίδιο συνέβη και το 1970, όταν η Βραζιλία έκανε το απόλυτο με έξι νίκες σε ισάριθμους αγώνες για να κατακτήσει το τρίτο της αστέρι. Αν και η παρέα των Πελέ, Ζαϊρζίνιο και Ριβελίνο πλήγωσε τους αντιπάλους της με 19 γκολ, έδειξε επίσης αμυντικές αδυναμίες (7 γκολ παθητικό).
Τέσσερα χρόνια αργότερα, πριν από την ήττα τους από τη Δυτική Γερμανία στον τελικό, η Ολλανδία του Γιόχαν Κρόιφ είχε εντυπωσιάσει. Εφαρμόζοντας την ίδια συνταγή με τον Άγιαξ (τρεις φορές νικητή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μεταξύ 1971 και 1973), οι Ολλανδοί δεν ήταν ο απόλυτος οδοστρωτήρας που όλοι περίμεναν, παραχωρώντας μάλιστα λευκή ισοπαλία (0-0) κόντρα στη Σουηδία κατά τον πρώτο γύρο.
Μια άλλη χώρα, μια άλλη θρυλική εποποιία με την Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα το 1986. Αν και το «Χρυσό Αγόρι» οδήγησε την «Αλμπισελέστε» μέχρι την τελική νίκη, σημειώνοντας ένα από τα ομορφότερα γκολ στην ιστορία, η ισοπαλία κόντρα στην κάτοχο του τίτλου Ιταλία (1-1) στους ομίλους αποτελεί μια μικρή μουτζούρα. Σε τέτοιο βαθμό που, στο ξεκίνημα εκείνης της διοργάνωσης στο Μεξικό, η Βραζιλία (9 γκολ υπέρ, μηδέν κατά) ήταν αυτή που είχε κάνει αίσθηση, πριν αποκλειστεί από τη Γαλλία σε έναν μυθικό προημιτελικό στη Γουαδαλαχάρα.
Καλύτερη από τη Γαλλία του 1998;
Πριν από 28 χρόνια, η Γαλλία κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο παίζοντας στην έδρα της. Σε ένα τελικό με τη Βραζιλία που έληξε με ένα εμφατικό σκορ (3-0) που σόκαρε τον πλανήτη και μετέτρεψε τον Ζινεντίν Ζιντάν σε παγκόσμιο σταρ, το τουρνουά των «Μπλε». Μετά από σχετικά εύκολες αναμετρήσεις κόντρα στη Νότια Αφρική (3-0) και τη Σαουδική Αραβία (4-0), η Γαλλία δυσκολεύτηκε να κερδίσει τη Δανία (2-1) στο τρίτο της παιχνίδι στον 3ο όμιλο.
Κυρίως, χρειάστηκε στη συνέχεια το «χρυσό γκολ» του Λοράν Μπλαν για να αποκλείσει την Παραγουάη στη φάση των «16», και μετά τα πέναλτι για να λυγίσει την Ιταλία μετά από έναν προημιτελικό γεμάτο αγωνία.
Χωρίς δύο αναπάντεχα δύο γκολ του Λιλιάν Τιράμ στον ημιτελικό κόντρα στην Κροατία (2-1), δεν θα υπήρχε το πάρτι κόντρα στη «Σελεσάο».
Καλύτερη από την ανίκητη Βραζιλία του 2002;
Η ανίκητη αρμάδα της Βραζιλίας του 2002 φαίνεται να είναι η μόνη που αντέχει τη σύγκριση.
Μετά από ένα πρώτο παιχνίδι που κέρδισε με δυσκολία κόντρα στην Τουρκία (2-1), η Βραζιλία του 2002 ανέβασε στροφές στο Μουντιάλ της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας. Έχοντας και αυτή μια απίστευτη επιθετική αρμάδα με τους Ρονάλντο, Ροναλντίνιο, Ριβάλντο, Ντενίλσον και τον νεαρό Κακά, η ομάδα της Νότιας Αμερικής σκόρπισε την Κίνα (4-0) και την Κόστα Ρίκα (5-2).
Στα νοκ-άουτ, η «Σελεσάο» συνέχισε το σερί της κόντρα στο Βέλγιο (2-0), πριν υποφέρει λίγο περισσότερο απέναντι στην Αγγλία (2-1), να επικρατήσει ξανά της Τουρκίας (1-0) και τελικά να κατακτήσει τον τίτλο κόντρα στη Γερμανία (2-0).
Μετά από τέσσερα παιχνίδια, η Βραζιλία είχε συνολικά 13 γκολ υπέρ και 3 κατά. Ένας απολογισμός πολύ παρόμοιος με αυτόν της Γαλλίας το 2026.
Έκτοτε, αν και η Ολλανδία το 2014 και το Βέλγιο το 2018 είχαν κάνει εξαιρετικές φάσεις ομίλων, οι πορείες τους στα νοκ-άουτ ήταν πιο επίπονες. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί, σε κάθε περίπτωση, με το ξεκίνημα της Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026.
Όμως οι Γάλλοι γνωρίζουν, ότι για να γράψουν πραγματικά ιστορία και να μείνουν στη μνήμη όλων, θα πρέπει να κερδίσουν τον τελικό της 19ης Ιουλίου. Μέχρι τότε βέβαια προέχει, η αναμέτρηση για τη φάση των «16» κόντρα στην Παραγουάη.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
