Κι όμως, ο Δημήτρης Σαραβάκος, στο δίχως άλλο ιστορικό παιχνίδι της Εθνικής μας ομάδας με την Αργεντινή στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, είχε... τρεις τελικές προσπάθειες. Μπορεί αυτό να ακούγεται αδιάφορο σήμερα, 32 χρόνια αργότερα, αλλά αν τότε υπήρχε η δυνατότητα της σούπερ ανάλυσης που υπάρχει πλέον στο ποδόσφαιρο, θα είχαμε σταθεί και σε αυτό το στατιστικό και στο ότι η Ελλάδα είχε κερδίσει τέσσερα κόρνερ, έναντι δύο της ομάδας του Μαραντόνα, του Μπατιστούτα και των άλλων αστέρων.
Το 5-3-2 με τον Κωφίδη φουλ μπακ
Το σύστημα που είχε επιλέξει ο Αλκέτας Παναγούλιας για το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν είχε αρκετή λογική. Κολιτσιδάκης, Καλιτζάκης, Μανωλάς, τρεις κυρίαρχοι κεντρικοί αμυντικοί, αλλά όχι ιδιαίτερα ευκίνητοι, δεν μπορούσαν να συντονιστούν, η δε παρουσία του Τσαλουχίδη μπροστά τους, ήταν μάλλον ένα επιπλέον βαρίδι και όχι ένας κυματοθραύστης των επιθέσεων των Αργεντινών. Ο κόουτς φόρτωσε τέσσερα βαριά κορμιά στο κέντρο της άμυνας, για να χτυπήσει (μάλλον) από τα άκρα με τον κορυφαίο ίσως Έλληνα φουλ μπακ όλων των εποχών, Στράτο Αποστολάκη από τα δεξιά και τον Σάββα Κωφίδη από τα αριστερά, σε έναν ρόλο που δεν μπορούσε να υπηρετήσει. Νίοπλιας και Σαραβάκος, δύο υπερπαίκτες για την εποχή τους, μοντέρνοι, απρόβλεπτοι, με γρήγορες και σωστές αποφάσεις, δεν είχαν όση συμπαράσταση χρειάζονταν για να κάνουν αυτά που έπρεπε. Ο δε Τσιαντάκης πίσω από τον φουνταριστό Μαχλά, ίσως ήταν καλύτερα να έπαιζε στα άκρα εκεί που παραδοσιακά απέδιδε καλύτερα. Η αλλαγή του Μαραγκού στο 46' στη θέση του Τσιαντάκη είχε λογική, αλλά ο βαρύς Μητρόπουλος στο 59' στη θέση του Μαχλά δεν μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά.
Κατοχή (περίπου) 65-35 και 21-8 οι τελικές υπέρ της Αργεντινής
Η αλήθεια είναι πως όταν δέχεσαι γκολ στο δεύτερο λεπτό, όλα ανατρέπονται. Ο Μπατιστούτα σκόραρε πολύ νωρίς και στην πραγματικότητα ότι είχε προγραμματίσει ο Αλκέτας Παναγούλιας πήγε περίπατο. Η Εθνική μας ομάδα, όπως και να έχει, έκανε οκτώ τελικές, αλλά τα xgoals (με το μάτι) δεν πρέπει να ήταν πάνω από 0,45. Μεγαλύτερη ευκαιρία ήταν ένα κοντινό σουτ του Σαραβάκου από πλάγια θέση, ενώ ο Μητσάρας είχε και μία τελική εντός εστίας με εκτέλεση φάουλ από τα 40 μέτρα. Κάτι απονενοημένα σουτ του Τσαλουχίδη και του Κωφίδη δεν είχαν τύχη και δεν πρέπει να συγκέντρωσαν μαζί πάνω από 0,05 xgoals. Οι αντίπαλοί μας είχαν 21 τελικές. Έξι είχε ο Μπατιστούτα (έβαλε τα τρία, γι' αυτό τον έλεγαν Μπατιγκόλ), ο Μαραντόνα έκανε όλα κι όλα ένα σουτ και το έβαλε, ενώ άστοχοι ήταν οι Κανίγια και Σιμεόνε, μερικές προσπάθειες εκ των οποίων σταμάτησε και ο Αντώνης Μήνου.
Κάναμε έξι φάουλ πάνω στον Μαραντόνα
Η Εθνική μας ομάδα έπαιξε όσο πιο καθαρά μπορούσε. Έκανε συνολικά 14 φάουλ (15 έκαναν οι Αργεντίνοι). Τα έξι τα έκαναν οι παίκτες του Παναγούλια πάνω στον Μαραντόνα. Οι πιο σκληροί μας ποδοσφαιριστές ήταν ο Γιώτης Τσαλουχίδης και ο Στέλιος Μανωλάς (έκαναν συνολικά εννέα φάουλ).
Εκτός πραγματικότητας οι επιλογές και με τη Βουλγαρία
Και αν το 4-0 από την Αργεντινή ήταν ας πούμε κάτι φυσιολογικό, το 4-0 από τη Βουλγαρία ήρθε και μας τσάκισε την ψυχολογία για το υπόλοιπο καλοκαίρι. Ο Αλκέτας Παναγούλιας το γύρισε σε ένα πιο ορθολογικό 4-4-2, αλλά έκανε ακατανόητες επιλογές ενδεκάδας. Αντί να χρησιμοποιήσει το δίδυμο Δημητριάδη-Αλεξανδρή στην επίθεση που για τρία χρόνια έκανε πάρτυ στο ελληνικό πρωτάθλημα, έβαλε τον Μαχλά και τον Αλεξούδη. Άφησε εκτός τους Σαραβάκο και Μανωλά...
Μπορεί ακόμη και σήμερα, 32 χρόνια μετά, να λέμε ότι το κάζο στο Μουντιάλ του 1994 οφείλεται στο ότι η Εθνική πήγε ως καλλιτεχνικό «μπουλούκι» στην Αμερική και όχι ως ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά η αλήθεια είναι και τακτικά, οι επιλογές ήταν οι χειρότερες...
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
