Οι βόμβες συνεχίζουν να πέφτουν και το μέλλον της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αβέβαιο. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι ήδη σαφές: το ιρανικό καθεστώς προετοιμάζεται για τον επόμενο πόλεμό του, αυτή τη φορά εναντίον των ίδιων των πολιτών του.
Του Esfandiar Aban, διευθυντή έρευνας του κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν και της αναπληρώτριας διευθύντριας, Karen Kramer
Τις τελευταίες ημέρες, τρεις νεαροί άνδρες που είχαν συλληφθεί για τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου εκτελέστηκαν, στέλνοντας ένα ανατριχιαστικό μήνυμα για όσα ενδέχεται να ακολουθήσουν. Ο κίνδυνος για τον ιρανικό λαό είναι τεράστιος. Αντιμέτωπο όχι μόνο με εξωτερικές απειλές, αλλά και με μια κοινωνία που έχει επανειλημμένα βγει στους δρόμους, το καθεστώς φαίνεται αποφασισμένο να εκδικηθεί τους εσωτερικούς του επικριτές και να καταπνίξει κάθε μορφή αμφισβήτησης.
Η προθυμία του να ασκήσει βία κατά των ίδιων του των πολιτών έχει αποδειχθεί πολλές φορές τα τελευταία 47 χρόνια. Ωστόσο, ποτέ δεν ήταν πιο έντονη από ό,τι στις πανεθνικές διαδηλώσεις του Ιανουαρίου, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας πυροβόλησαν χιλιάδες ανθρώπους μέσα σε λίγες ημέρες. Τώρα, αντιμέτωπο με υπαρξιακή απειλή, το καθεστώς είναι εξαγριωμένο, οπλισμένο και βλέπει εχθρούς παντού.
Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι σαφή. Ένοπλες μονάδες της Basij περιπολούν σε γειτονιές, ενώ οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν αποστείλει μηνύματα σε πολίτες προειδοποιώντας ότι «ένα πλήγμα ισχυρότερο από εκείνο της 8ης Ιανουαρίου» περιμένει όσους διαδηλώσουν. Εκατοντάδες συλλήψεις έχουν πραγματοποιηθεί σε όλη τη χώρα από την έναρξη της τρέχουσας σύγκρουσης, σύμφωνα με το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ιράν. Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται διαδηλωτές, ακτιβιστές, φοιτητές, μέλη θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων, αλλά και απλοί πολίτες. Πηγές αναφέρουν επίσης την ύπαρξη μπλόκων σε πόλεις όπως η Τεχεράνη και η Μασχάντ, όπου οι δυνάμεις ασφαλείας ελέγχουν κινητά τηλέφωνα για «ύποπτο» περιεχόμενο.
Ο επικεφαλής της ιρανικής Δικαιοσύνης, Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζεΐ, δήλωσε ξεκάθαρα: «Όσοι συνεργάζονται με τον εχθρό με οποιονδήποτε τρόπο θεωρούνται μέρος των δυνάμεών του και θα αντιμετωπιστούν ανάλογα». Στην πράξη, το καθεστώς ερμηνεύει τη «συνεργασία» τόσο ευρέως, ώστε να περιλαμβάνει κάθε μορφή διαφωνίας: ακτιβιστές, δικηγόρους, γιατρούς που περιέθαλψαν τραυματίες διαδηλωτές, ακόμη και πολίτες για αναρτήσεις ή ιδιωτικά μηνύματα.
Για πολλούς, η κατάληξη είναι προβλέψιμη: σύλληψη, βασανιστήρια και ταχείες δίκες χωρίς ανεξάρτητη νομική εκπροσώπηση, σε ειδικά επαναστατικά δικαστήρια. Οι κατηγορίες περί κατασκοπείας ή απειλής για την εθνική ασφάλεια μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε θανατική ποινή.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο κίνδυνος μαζικών αυθαίρετων συλλήψεων είναι ιδιαίτερα αυξημένος. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η πιθανότητα μαζικών εκτελέσεων, καθώς πολλοί κρατούμενοι εξαναγκάζονται σε «ομολογίες» υπό βασανιστήρια, οι οποίες συχνά προβάλλονται από την κρατική τηλεόραση.
Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι όσοι συνελήφθησαν στις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δημόσια εκτέλεση στις 19 Μαρτίου τριών νεαρών ανδρών, οι οποίοι είχαν υποστεί βασανιστήρια και δικάστηκαν χωρίς δίκαιη διαδικασία. Από τους περισσότερους από 53.000 συλληφθέντες, εκτιμάται ότι δεκάδες χιλιάδες παραμένουν υπό κράτηση, πολλοί εκ των οποίων χωρίς επικοινωνία με τις οικογένειές τους.
Η απειλή επεκτείνεται και στους ήδη φυλακισμένους πολιτικούς κρατούμενους. Οι οικογένειές τους δεν έχουν ενημέρωση για την κατάστασή τους, ενώ υπάρχει έντονη ανησυχία ότι όσοι βρίσκονται στη «λίστα θανάτου» ενδέχεται να εκτελεστούν μυστικά. Οι φόβοι αυτοί βασίζονται σε ιστορικά προηγούμενα. Μετά την επανάσταση του 1979, το καθεστώς εδραίωσε την εξουσία του μέσω βίαιων εκκαθαρίσεων, εκτελώντας χιλιάδες πολιτικούς αντιπάλους. Μια δεύτερη μαζική σφαγή ακολούθησε το 1988, όταν χιλιάδες κρατούμενοι εκτελέστηκαν μυστικά και θάφτηκαν σε ανώνυμους τάφους.
Οι ομοιότητες με το σήμερα είναι ανησυχητικές. Με ένοπλες περιπολίες στους δρόμους, αυξανόμενες συλλήψεις, δεκάδες χιλιάδες κρατούμενους, περιορισμό του διαδικτύου και ήδη εκτελέσεις σε εξέλιξη, το καθεστώς φαίνεται έτοιμο να επαναλάβει την ιστορία.
Η διεθνής κοινότητα δεν θα πρέπει να το επιτρέψει. Οφείλει να απαιτήσει την απελευθέρωση των κρατουμένων και να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε περαιτέρω βία κατά αμάχων θα έχει σοβαρές συνέπειες. Ο ιρανικός λαός, που δεν είχε λόγο στις επιλογές του καθεστώτος, που έχει επανειλημμένα ρισκάρει τη ζωή του για αλλαγή και που εξακολουθεί να θρηνεί τα θύματα του Ιανουαρίου, δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το τίμημα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
