-Μπορείτε να μου πείτε ποιος είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη;
-Ρωτήστε άλλον.
Αυτός ήταν ο διάλογός μου με αστυνομικό, ο οποίος είχε βάρδια στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη πριν από λίγες μέρες όταν, με ειλικρινή απορία, είδα το σημείο όπου κάποιοι, κανείς δεν γνωρίζει ποιοι, έχουν γράψει τα ονόματα των 57 νεκρών των Τεμπών και έχουν βάλει κεριά. Και ως συμβολισμό, αυτοί οι κάποιοι έχουν περιφράξει το σημείο, έχουν βάλει και ένα ντουλάπι εκεί, προφανώς με τα σύνεργα (κεριά, μπογιές κ.λπ).
Τι κι αν εγώ εξέφρασα την απορία μου στον αστυνομικό κι αυτός απέφυγε να απαντήσει, τα βλέμματα των τουριστών οι οποίοι παρατηρούσαν το δρώμενο που έχει στηθεί εκεί, κάθε άλλο παρά επιδοκιμασίας ήταν.
Γιατί όσο κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου (μια κουτσουλιά του κόσμου είμαστε στην πραγματικότητα), αντίστοιχα μνημεία υπάρχουν σχεδόν σε κάθε πρωτεύουσα του κόσμου και δεν έχουν καμία σχέση με το δικό μας όπως έχει καταντήσει.
Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι έχετε δει τα βιντεάκια με τους King’s Guards στο Λονδίνο, όπου όποιος πλησιάσει υπερβολικά κοντά δέχεται, τουλάχιστον, επίπληξη. Συχνά και δαγκωματιές από τα άλογά τους.
Επίσης, είναι γνωστές οι εικόνες από τον Τύμβο του Αγνώστου Στρατιώτη στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Άρλινγκτον στις ΗΠΑ. Λευκός, ολοκάθαρος, και εκτός της τιμητικής φρουράς με το εντυπωσιακό τελετουργικό της αλλαγής της, με δρακόντεια μέτρα ασφάλειας για την περίπτωση που κάποιος θα θελήσει να τον αμαυρώσει ή να εκμεταλλευτεί τον συμβολισμό του.
Αλλά και στην ανατολή, στο αντίστοιχο μνημείο στη Μόσχα, η ίδια εικόνα. Ο τύμβος για τους νεκρούς που έπεσαν προς υπεράσπιση της πατρίδας περιβάλλεται από τον προσήκοντα σεβασμό.
Στην Ελλάδα όμως, όπου η Πλατεία Συντάγματος και ο Άγνωστος Στρατιώτης έχει χρησιμοποιηθεί από χώρος πολιτικών συγκεντρώσεων έως πεδίο για το στήσιμο τσαντιριών για μήνες (μιλάω για το 2011 και τους “αγανακτισμένους”) και από πεδίο συγκρούσεων της αστυνομίας με μπαχαλάκηδες έως πλατφόρμα ώσμωσης της άκρας δεξιάς με την άκρα αριστερά (η “επάνω” και η “κάτω” πλατεία), θα ήταν δείγμα έλλειψης αίσθησης της πραγματικότητας να περιμένω να είναι όπως τα άλλα αντίστοιχα μνημεία.
Στην Ελλάδα ο Άγνωστος Στρατιώτης δεν είναι πλέον μνημείο, αλλά χώρος που όποιος προλάβει μπορεί να τον χρησιμοποιήσει για να αντλήσει αξιοπιστία για το εγχείρημά του, εκμεταλλευόμενος τον συμβολισμό του χώρου. Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, το Μνημείο έχει τη συμβολική ισχύ την οποία εκμεταλλεύονται οι περιστασιακοί καταληψίες του.
Όπως όμως και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις εκμετάλλευσης του Μνημείου, οι καταληψίες του θα υποστούν την ίδια ακριβώς συνέπεια: την ανυποληψία.
Γιατί μπορεί οι αρχές να μην τολμούν να καθαρίσουν το Μνημείο από τους καταυλιζόμενους στον αυτοσχέδιο τύμβο, για να μην κατηγορηθούν για ασέβεια προς τους νεκρούς των Τεμπών και να μην δώσουν αφορμή διατήρησης της όποιας έντασης συνεχίζει να υφίσταται για το θέμα, αλλά και οι κατασκευαστές του δεν τολμούν να ξηλώσουν την πρόχειρη κατασκευή για να μην κατηγορηθούν, από τους “δικούς τους” μάλιστα, για υποχωρητικότητα.
Γιατί, μεταξύ μας, οι κατασκευαστές του δημιούργησαν αυτή την “αυθόρμητη” κατασκευή προκειμένου να πατήσουν επάνω στο θυμικό του λαού, ο οποίος δέθηκε ψυχικά με την υπόθεση των Τεμπών. Σταδιακά όμως, και με τις αποκαλύψεις των τεχνικών εκθέσεων που προέκυψαν τους τελευταίους μήνες αναφορικά με την αιτία της φωτιάς στο τρένο, η αντίληψη των πολιτών για το θέμα των Τεμπών άλλαξε και το στοιχείο της συγκίνησης που προκαλούσε στην αρχή ο αυτοσχέδιος τύμβος τείνει σταδιακά να προκαλεί τη θυμηδία και τα σκωπτικά σχόλια όσων περνούν από εκεί.
Αυτό το γνωρίζουν οι κατασκευαστές του, αλλά δεν τολμούν, όπως αναφέραμε, να τον ξηλώσουν. Θα μείνει λοιπόν εκεί, έως ότου σταδιακά εγκαταλειφθεί, αφού πρώτα θα έχει προκαλέσει ανεπίστρεπτη ζημιά στην εικόνα της κοινής γνώμης για το θέμα των Τεμπών.
Φυσικά, αυτό λίγο νοιάζει τους εμπνευστές του. Είναι άλλωστε απασχολημένοι τώρα με την Παλαιστίνη και δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με “περσινά ξινά σταφύλια”.
Τί κι αν οι πληγές στις ψυχές των συγγενών των νεκρών κακοφορμίζουν κάθε μέρα που περνάει; Οι επαγγελματίες ευαίσθητοι δεν νοιάζονται για αυτά. Τα Τέμπη για αυτούς δεν ήταν ο τελικός σκοπός, αλλά το μέσο. Κι αν με την Παλαιστίνη νιώθουν ότι θα φτάσουν ευκολότερα κοντά στον τελικό τους στόχο, σιγά μην ασχοληθούν με τα Τέμπη...
* Ο Ηλίας Ψυχογιός είναι Σύμβουλος Πληροφορικής
ilpsychogios@gmail.com
