Αυτές τις μέρες που μαίνονται και πάλι οι πόλεμοι, που μαίνεται και αφρίζει και πάλι η φαινομενική ειρήνη, είναι σαν η ιστορία να μας χτυπά την πόρτα, αλλά δεν ξέρουμε τι θέλει να μας πει. Εμείς θυμηθήκαμε τον Γερμανό μεταπολεμικό ποιητή Καρλ Κρόλο (1915-1999) που κάποια στιγμή αναζήτησε κι αυτός το νόημα της ιστορίας, Ήταν το 1983 όταν δημοσίευσε δεκαπέντε πεζολογικά άσματα με τίτλο Ηρόδοτος ή η αρχή της ιστορίας.
Σε μια εποχή κορύφωσης του φόβου για τους πυρηνικούς εξοπλισμούς και το τέλος της ιστορίας του ανθρώπου ο Κρόλο υπομνημάτισε το άγχος του καιρού του με τον τρόπο της ποίησης. Φορώντας το προσωπείο του Ηρόδοτου καταδύθηκε στον άλλο πόλο της ιστορίας, στις απαρχές της. Τα δεκαπέντε αυτά άσματα είναι κατάμεστα από εικόνες άχρονης ευτυχίας και στιγμιαίας ομορφιάς που διακόπτονται συνεχώς από στιγμιότυπα βίας και έκπτωσης. Ας διαβάσουμε το τελευταίο άσμα της συλλογής. Η προσμονή για το τηλεγράφημα της αγάπης ή μήπως το τηλεγράφημα του τέλους;
Περιμένω το τηλεγράφημα του έρωτα,
το θαύμα.
Οι κήρυκες της εσχατολογίας άφησαν πολλές φορές
την αποκάλυψη να τους ξεφύγει ή τους συναπάντησε
με τρόπο διαφορετικό απ’ αυτόν που πρόβλεπαν.
Η δημιουργία είναι ένα τρεμάμενο κοριτσάκι,
λένε αυτοί που γράφουνε ποιήματα.
Εγώ αναζητώ αυτό που προκαλεί τον φόβο:
την ιστορία του ανθρώπου,
χωρίς κανένα χάδι στα μαλλιά
με ωραία μακριά δάχτυλα. –
Οι καριερίστες βρίσκονται πολύ γρήγορα πολύ ψηλά.
Οι σκέψεις και οι μυώνες, αντίθετα,
εξακολουθούν να παίζουνε μαζί
σαν ανθρώπινα ζευγάρια. –
Τα πάντα είναι ένα τραγουδάκι, όταν κανείς κάνει λάθος
την ώρα που χειρίζεται τον κόσμο κι ανάψει το κουμπί
που δεν πρέπει και το λάθος
δεν μπορεί πια να διορθωθεί.
Περιμένω το τηλεγράφημα του έρωτα,
την ωδή πάνω στη μοκέτα,
το σονέτο κάτω απ’ τα πόδια.
Σηκώνει κανείς από κάτω το θαύμα. Είναι
ελαφρύ: ένα ευανάγνωστο σημείωμα,
που ισχύει μονάχα τη συγκεκριμένη στιγμή
που σκύβει κανείς για να το πιάσει.
Περιμένω το ζαχαρωμένο χείλι στο φιλί
για ένα τίποτα, προσμένω την επιείκεια,
που ακυρώνει κάθε προληπτικό μέτρο.
Είσαι άχρηστος, ακούω να λένε,
επειδή ξεγελάστηκες.
Το ξέρω, το ξέρω: κάποτε στην Αίγυπτο
έκοβαν τα μαλλιά τους σε ένδειξη
πένθους. Άλλοι πάλι τα άφηναν
να μακρύνουν σε περίπτωση θανάτου.
Ο θάνατος λέγεται ΙΣΤΟΡΙΑ.
Με παρέλυσε
σαν πανίσχυρη ηλεκτροπληξία.
Περιμένω αυτό το τηλεγράφημα,
που δεν λέει να φτάσει.
Εξαγγέλλει το τέλος των πάντων.
Περιμένω ανυπόμονος να κάνω λάθος.
Η συλλογή Ηρόδοτος ή η αρχή της ιστορίας πρωτοδημοσιεύθηκε σε ελληνική μετάφραση στο περιοδικό ΠΟΙΗΣΗ, τ.22 (φθινόπωρο-χειμώνας 2003), σελ. 301-17
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
