Σε μια εξωφρενική επέκταση της εξουσίας της, η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων των ΗΠΑ εξουσιοδοτεί πλέον τους πράκτορές της να συλλαμβάνουν οποιονδήποτε υποπτεύονται ότι είναι χωρίς χαρτιά, ακόμη κι αν οι αστυνομικοί δεν έχουν ένταλμα και το άτομο δεν θεωρείται εν δυνάμει φυγάς.
Η οδηγία, που περιέχεται σε υπόμνημα το οποίο εξασφάλισε η New York Times, ανατρέπει μια μακροχρόνια πολιτική της ICE και καθιστά ουσιαστικά κενή περιεχομένου την ίδια την απαίτηση ύπαρξης εντάλματος. Ερχόμενη λίγο μετά από ένα άλλο νομικά αβάσιμο υπόμνημα - το οποίο υποτίθεται ότι επέτρεπε στους πράκτορες της ICE να εισέρχονται σε σπίτια υπόπτων για παράτυπη παραμονή χωρίς δικαστικό ένταλμα - η νέα πολιτική δείχνει ότι η ICE δεν εκμεταλλεύεται απλώς νομικά παραθυράκια για να πραγματοποιεί μαζικές επιχειρήσεις. Αντίθετα, αποκαλύπτει μια υπηρεσία που επιχειρεί ενεργά να αλλάξει το νομικό τοπίο ώστε να μετατραπεί σε μια πανίσχυρη αστυνομική δύναμη.
Η ομοσπονδιακή νομοθεσία επιτρέπει στην ICE να προβαίνει σε συλλήψεις χωρίς ένταλμα μόνο σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη είναι όταν ένας πράκτορας βλέπει κάποιον να περνά ενεργά τα σύνορα παράνομα. Αυτό το σενάριο δεν έχει σχέση με τις τρέχουσες επιχειρήσεις της ICE, οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε πόλεις μακριά από τα σύνορα.
Η δεύτερη περίπτωση στην οποία ο νόμος επιτρέπει σύλληψη χωρίς ένταλμα και την οποία αφορά το νέο υπόμνημα, είναι όταν ένας αξιωματικός της ICE «έχει λόγους να πιστεύει» ότι κάποιος βρίσκεται στις ΗΠΑ χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση και «είναι πιθανό να διαφύγει πριν μπορέσει να εκδοθεί ένταλμα για τη σύλληψή του».
Όπως και η ίδια η ICE έχει αναγκαστεί να αναγνωρίσει, η φράση «λόγοι να πιστεύει» στο καταστατικό σημαίνει ότι ο πράκτορας πρέπει να έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι το άτομο είναι χωρίς χαρτιά. Αυτό το πρότυπο, που προέρχεται από το πλαίσιο των ποινικών συλλήψεων, φαίνεται να προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα.
Όμως, σε απόφαση της επείγουσας διαδικασίας του τον περασμένο Σεπτέμβριο, το Ανώτατο Δικαστήριο αποδυνάμωσε καταστροφικά αυτή την προστασία, επιτρέποντας ελέγχους στον δρόμο που βασίζονται απλώς σε «εύλογη υποψία», ένα πρότυπο χαμηλότερο από την «εύλογη αιτία». Μια μεμονωμένη γνώμη του δικαστή Μπρετ Κάβανο επεκτείνει μάλιστα την εύλογη υποψία ώστε να περιλαμβάνει παράγοντες όπως το να φαίνεται κάποιος Λατίνος και το να μιλά ισπανικά.
Εδώ ακριβώς έρχεται το νέο υπόμνημα, το οποίο εξετάζει αν οι πράκτορες της ICE μπορούν στη συνέχεια να συλλάβουν το άτομο που έχει σταματηθεί. Μέχρι τώρα, πάγια πρακτική της ICE ήταν να επιτρέπει συλλήψεις χωρίς ένταλμα μόνο όταν οι αξιωματικοί έκριναν ότι το άτομο αποτελούσε κίνδυνο φυγής, δηλαδή ότι ήταν απίθανο να εμφανιστεί σε δικαστική ακρόαση. Και μέχρι τώρα, η ICE αναγνώριζε ότι αυτός ο κανόνας απαιτούνταν από τη νομοθετική απαίτηση το άτομο να είναι «πιθανό να διαφύγει» προτού συλληφθεί χωρίς ένταλμα. Στην πράξη, αυτό καθιστούσε σχετικά σπάνιες τις συλλήψεις χωρίς ένταλμα από την ICE.
Το νέο υπόμνημα μεταμορφώνει ριζικά το νόημα των λέξεων «πιθανό να διαφύγει». Υποστηρίζει ότι ένα άτομο που έχει σταματηθεί είναι πιθανό να διαφύγει εάν είναι «απίθανο να εντοπιστεί στον τόπο της συνάντησης» μέχρι να μπορέσει να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης. Δεδομένου ότι σχεδόν οποιοσδήποτε θα απομακρυνόταν από μια σύλληψη της ICE αν μπορούσε (τουλάχιστον υπό τις σημερινές συνθήκες), από αυτή την ερμηνεία προκύπτει ότι οποιοσδήποτε σταματάται από την ICE είναι «πιθανό να διαφύγει» - και επομένως μπορεί να συλληφθεί χωρίς ένταλμα.
Το υπόμνημα αναφέρει ότι η προηγούμενη θέση της ICE σχετικά με την ερμηνεία του νόμου ήταν «ατεκμηρίωτη» και «λανθασμένη». Όμως η νέα ερμηνεία είναι εκείνη που είναι ατεκμηρίωτη και λανθασμένη. Σύμφωνα με την ερμηνεία της ICE, δεν θα υπήρχε ποτέ λόγος να απαιτείται η έκδοση εντάλματος, δεδομένου ότι οι πράκτορες της ICE μπορούν, βάσει της νέας θεωρίας, να συλλαμβάνουν ουσιαστικά οποιονδήποτε δεν θα παρέμενε στη θέση του μετά από έναν έλεγχο. Με άλλα λόγια, η νέα ερμηνεία της ICE μετατρέπει τον νόμο σε κενό γράμμα.
Καταλαβαίνω ότι όλες αυτές οι νομικές τεχνικές λεπτομέρειες είναι πολλές. Οπότε ας το πω απλά. Σύμφωνα με το νέο υπόμνημα, οι πράκτορες της ICE μπορούν να κρατήσουν οποιονδήποτε θεωρούν ότι μπορεί να είναι χωρίς χαρτιά, με βάση παράγοντες όπως η εθνοτική εμφάνιση, η γλώσσα και το πού τυχαίνει να βρίσκεστε όταν σας σταματούν. Μόλις σας σταματήσουν, μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν εύλογη αιτία να πιστεύουν ότι είστε χωρίς χαρτιά (για παράδειγμα, επειδή δεν έχετε αποδεικτικά ιθαγένειας μαζί σας). Στη συνέχεια, οι αξιωματικοί μπορούν απλώς να σας συλλάβουν, χωρίς ένταλμα.
Το συνολικό αυτό πλαίσιο ισοδυναμεί με μια σαρωτική εξουσιοδότηση στους πράκτορες της ICE να περιφέρονται στους δρόμους, να αρπάζουν σχεδόν όποιον θέλουν και να τον συλλαμβάνουν και να τον κρατούν.
Δεν είναι μόνο ότι τέτοιες πρακτικές είναι αντιαμερικανικές. Είναι ότι είναι κατάφωρα παράνομες υπό το νομικό καθεστώς που υποτίθεται ότι ισχύει. Η απαίτηση ύπαρξης εντάλματος για μια σύλληψη από την ICE, όπως καθορίζεται από τον νόμο, προορίζεται να λειτουργεί ως προστασία ακριβώς απέναντι στο είδος των μαζικών, μη στοχευμένων επιχειρήσεων που πραγματοποιεί τώρα η ICE.
Ομοίως, η απαίτηση δικαστικού εντάλματος πριν από την είσοδο σε μια κατοικία αποτελεί θεμελιώδη εγγύηση της ατομικής ελευθερίας.
Τα καλά νέα σχετικά με τις προσπάθειες της ICE να παρακάμψει τον νόμο είναι ότι αυτές θα εξεταστούν από τα δικαστήρια. Τα δικαστήρια οφείλουν να επιβεβαιώσουν ότι ο νόμος σημαίνει αυτό που λέει: «πιθανό να διαφύγει» σημαίνει ότι η ICE δεν μπορεί να συλλάβει κάποιον χωρίς ένταλμα, εκτός αν αποτελεί κίνδυνο φυγής. Η δικαστική ερμηνεία του ομοσπονδιακού δικαίου αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της διατήρησης του κράτους δικαίου. Οι ενέργειες της ICE είναι τρομακτικές - και είναι σκόπιμα τέτοιες - αλλά ο νόμος παραμένει ένα από τα εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αντισταθούμε σε μια κάθοδο προς ένα αστυνομικό κράτος.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
