Το βασικό άρθρο της Καθημερινής κάνει λόγο για την απίστευτη ταλαιπωρία που βιώνουμε όλοι μας, στους δρόμους της Αθήνας. Από το νότο μέχρι το βορρά και από το κέντρο προς όλες τις κατευθύνσεις, οι δρόμοι, ακόμη και οι εσωτερικοί, παρουσιάζουν…ακινησία. Το παλαιό μποτιλιάρισμα έχει μετατραπεί σε σταθμευμένα αυτοκίνητα.
Την ίδια στιγμή, νέα πολεοδομικά συγκροτήματα σχεδιάζονται, το ελληνικό θα μετατραπεί σε μια νέα πόλη, κυριολεκτικά, με πληθυσμό πέριξ και εντός που θα ξεπερνά τις 10 χιλιάδες πολίτες και με αυξητικές τάσεις από τος μικρομεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις που θα δημιουργηθούν. Με κέντρο το μεγαλύτερο project των τελευταίων πενήντα ετών και τη δημιουργία μιας νέας Αθήνας που θα αγγίζει τα όρια του Σουνίου. Δηλαδή τα όρια της περιφέρειας Αττικής.
Αλλά και από τα βόρεια του νόμου, με την ανάπτυξη μεγαλεπήβολων σχεδίων, όπως είναι η δημουργία του καζίνο στην περιοχή του Αμαρουσίου αλλά και της ανάπτυξης των βορειοανατολικών προαστίων, η Αθήνα αλλάζει εικόνα και ταυτοχρόνως και λειτουργίες. Νέες ανάγκες δημιουργούνται με την εμφάνιση νέων γειτονιών, σχολεία, επιχειρήσεις, τουρισμός. Η Αττική μετατρέπεται σε ενιαίο κέντρο και η πόλη αναδημιουργιέται.
Όλο το παραπάνω δεν αποτελεί ένα σχέδιο για την επόμενη εικοσαετία. Αλλά για τα επόμενα χρόνια. Και δεν αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σύγχρονου πολεοδομικού οργανωμένου σχεδίου, με ταυτόχρονη ανάπλαση του αστικού πρασίνου και της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και των δημοσίων μέσων μεταφοράς. Είναι ένα τεράστιο, πράγματι, επιχειρησιακό project, αποσπασματικό όμως και ανεξάρτητο από τις ανάγκες της πόλης και των πολιτών της. Η ευρύτερη περιφέρεια θα βρεθεί σύντομα να αντιμετωπίσει την πλήρη ακινησία της. Η αυτοκίνηση θα είναι μια απαγορευμένη κυριολεκτικά κίνηση αφού οι δρόμοι δεν θα αντέχουν να φιλοξενούν ούτε το στόλο των αυτοκινήτων ούτε τις ανάγκες των πολιτών δια μέσου των ΜΜΜ.
Ο κίνδυνος της απόλυτης ασφυξίας δεν αποτελεί μια τεχνοκρατική διαπίστωση. Είναι ορατή σήμερα. Ο χρόνος μετακίνησης από και προς την εργασία και τις ανάγκες των πολιτών έχει αυξηθεί δραματικά. Οι οδηγοί εγκλωβισμένοι στα αυτοκίνητα τους, επιδιώκουν να εργαστούν μέσα στο Ι.Χ., τους, εκτελώντας μέρος των εργασιών τους, δια μέσου των κινητών τους τηλεφώνων ή των προσωπικών υπολογιστών τους, μετατρέποντας το αυτοκίνητο σε τόπο εργασίας. Με ότι και αν σημαίνει αυτό στη μεγάλη παραγωγική αλυσίδα. Στο σημείο αυτό αξίζει να προστεθεί και η ψυχολογική ισοπέδωση με ότι συνεπάγεται. Όπως και μείωση του οικογενειακού ή και ελεύθερου χρόνου.
Οι αλλαγές στην νοοτροπία του κράτους, που λέγαμε και όχι μόνο…
