Τα κόμματα μείζονος και ελασσονος αντιπολιτευσεως έχουν την ευθύνη, δημοκρατική υποχρέωση και αναφαίρετο δικαίωμα να ελέγχουν την κυβερνητική δράση. Με τον πιο σκληρό και αμείλικτο τρόπο. Στην πολιτική και ειδικά στη Μεσόγειο δεν πίνουμε τσάι κουβεντιάζοντας πολιτικά. Έχουν, επίσης την ευθύνη του ελέγχου της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης. Διακρίνοντας κινδύνους, επισημαίνοντας ατυχείς κινήσεις, ενισχύοντας και με τις διεθνείς επαφές την ενιαία εξωτερική πολιτική. Δηλαδή τα συμφέροντα της χώρας. Γιατί η εξωτερική πολιτική δεν είναι πεδιον δόξης λαμπρόν ούτε για προσωπικές προβολές ούτε για επίδειξη δυνάμεων που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την πραγματικότητα ούτε με τις εσωτερικές δυναμικές της διπλωματίας και κυρίως, επίσης σε μερικές περιπτώσεις ενέχουν με την αμάθεια τους και κίνδυνο για την ίδια τη χώρα.
Είναι γεγονός πως η εξωτερική πολιτική των κυβερνήσεων έγινε αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης κατά το παρελθόν. Με σκοπό το αποτέλεσμα των εκλογών. Διεθνείς συνθήκες και πρωτοβουλίες πρωθυπουργών μετετράπησαν ακόμη και σε χλεύη. Από την εποχή της εντάξεως της χώρας στην ΕΟΚ η μεγαλύτερη πολιτική κίνηση του Κων. Καραμανλή έως και τη Συμφωνία των Πρεσπών που ακόμη αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης, η διπλωματία της χώρας μετατρεπόταν σε σάκο του μποξ.
Όπως και τώρα η επισκεψη του Κυριακου Μητσοτακη στο Ισραήλ. Την ώρα που ο πλανήτης κρατά την ανάσα του η διπλωματία παίρνει τα όπλα της. Η Ελλάδα ιστορικά έχει ιδιαίτερες σχέσεις κσι με το Ισραήλ και με την. Παλαιστίνιη. Αλλο η Χαμάς άλλο η Παλαιστινη. Η κίνηση του έλληνα πρωθυπουργού δεν αφορά αποκλειστικά το παρόν. Κυρίως την επόμενη ημέρα. Η Ελλάδα μπορεί να παίξει σοβαρό ρόλο στις εξελίξεις της γεωπολιτικής γειτονιάς μας. Και αν δεν πραγματοποιούταν θα δημιουργούσε κενό. Πολλών και διαφορετικών επιπέδων. Με απρόβλεπτες συνέπειες. Και για το παρόν αλλά κυρίως για το μέλλον.
Η ελληνική διπλωματία οφείλει να ξεπερνά τα στενά κομματικά πλαίσια. Αλίμονο αν το υπουργείο εξωτερικών της χώρας έμενε στην αντιπαράθεση. Λαμβάνει υπόψη τθς απόψεις των εκπροσώπων των κομμάτων αλλά οι κινήσεις της εδράζονται σε άλλα «τραπεζια»εκεί που η κάθε κίνηση στην διεθνή σκακιέρα παίζει το δικοί της σημασία.
