Ο Έντι Ράμα κοντά μας (δεν θα είναι)

Από την απουσία στην ένταση - Το «δεξί χέρι» του Τραμπ και η υπερδύναμη Ελλάδα - Μια δεύτερη ανάγνωση στα μέτρα στήριξης - Στουρνάρας: Αισιόδοξος μεν, αλλά...

Ο Έντι Ράμα κοντά μας (δεν θα είναι)

Εδώ ο Ράμα, εκεί ο Ράμα πού είναι ο Ράμα; Τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα έψαχναν το μεσημέρι της Τετάρτης στους Δελφούς πολλοί δημοσιογράφοι. 

Μετά τη συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Αθήνα ήταν προγραμματισμένο να παραβρεθεί στην υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (ΜοU) μεταξύ του Υπερταμείου και της Albanian Investment Corporation (AIC) στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών. Μόνο που ο Αλβανός πρωθυπουργός ως καλλιτέχνης είναι αντισυμβατικός, η ώρα περνούσε, και κανείς δεν τον έβλεπε να έρχεται στην αίθουσα (υπερβαίνει και τα 2 μέτρα, δύσκολο να τον χάσεις). Δεν ήταν όμως απλώς καθυστέρηση «ώρας ΠΑΣΟΚ» (καίτοι σοσιαλιστής). Ο κ. Ράμα προτίμησε να παραστεί κατευθείαν στη συνέντευξη με τον Αλέξη Παπαχελά, οπότε άφησε τα μνημόνια για την υπουργό του. 

Για να παραφράσουμε τη viral διαφημιστική αφίσα με τον Αντώνη Ρέμο, ο Έντι Ράμα κοντά μας (δεν θα είναι), αλλά έκανε αισθητή την παρουσία του δια της απουσίας του.

Από την απουσία στην ένταση

Και αφού έκανε την απουσία του πιο αισθητή από κάθε παρουσία, ο Έντι Ράμα εμφανίστηκε τελικά εκεί όπου ξέρει να παίζει καλύτερα το παιχνίδι: στο μικρόφωνο. Γιατί αν κάτι δεν του λείπει, είναι ο τρόπος να τραβά την προσοχή,  είτε καθυστερώντας, είτε λέγοντας ακριβώς τη μία λέξη που θα συζητηθεί.

Και στους Δελφούς, αυτή η λέξη ήρθε. «Εξαιρετικά».

Έτσι χαρακτήρισε την κατάληξη της υπόθεσης του Φρέντη Μπελέρη. Μια διατύπωση που μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε, με τον Αλέξη Παπαχελά να σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι ο ίδιος δεν τη βρίσκει καθόλου... αστεία.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός, εμφανώς ενοχλημένος από την επιμονή στο θέμα, επιχείρησε να το «μαζέψει», μιλώντας για ένα «ατυχές» περιστατικό και μεταφέροντας τη συζήτηση στις παθογένειες της αλβανικής Δικαιοσύνης. Όμως η αμηχανία ήταν διάχυτη και όσοι παρακολουθούσαν από κοντά λένε ότι το θέμα Μπελέρη παραμένει το αγκάθι που δεν λέει να φύγει από το τραπέζι.

Από εκεί και πέρα, ο Ράμα επιχείρησε να αλλάξει την ατζέντα: αποθέωσε τις σχέσεις με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μίλησε για «σεβασμό» και έβαλε στόχο να κλείσει το θέμα των ΑΟΖ εντός του έτους, στέλνοντας μήνυμα ότι, παρά τα επεισόδια, η στρατηγική γραμμή δεν αλλάζει.

Δεν έλειψαν βέβαια και οι πιο «ανθρώπινες» στιγμές: αυτοκριτική για το ατυχές σχόλιο περί Πλάτωνα, δηλώσεις «έρωτα» για την Ελλάδα και η γνωστή ατάκα ότι «παίρνουμε τους εαυτούς μας πολύ σοβαρά» - μια φράση που έμοιαζε να απευθύνεται και προς τις δύο πλευρές των συνόρων.

Και στο φινάλε; Ένα χαλαρό καρφί προς τον Ντόναλντ Τραμπ, που δεν έχει απαντήσει σε αίτημά του: «Είναι απασχολημένος, υποθέτω», είπε γελώντας.

Συμπέρασμα; Πίσω από τα χαμόγελα και τις φιλοφρονήσεις, τα δύσκολα παραμένουν - και, όπως φαίνεται, θα συνεχίσουν να επιστρέφουν στην επιφάνεια... με κάθε αφορμή.

Το «δεξί χέρι» του Τραμπ Στιβ Μπάνον και η υπερδύναμη Ελλάδα 

Με θερμά λόγια για την Ελλάδα μίλησε το «δεξί χέρι» του Ντόναλντ Τραμπ (οι σχέσεις τους έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους...) Στιβ Μπάνον στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών μέσω τηλεδιάσκεψης. «Η Ελλάδα είναι υπερδύναμη στη ναυσιπλοΐα και στα logistics, διάστημα και ωκεανοί θα είναι οι μεγάλες εστίες σύγκρουσης στο μέλλον, και η χώρα σας θα διαδραματίσει ρόλο» προέβλεψε ο Μπάνον, ο οποίος επικαλέστηκε για τις απόψεις του και την υπηρεσία του ως αξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. 

Δεν παρέλειψε να αναφέρει επίσης ότι η Ελλάδα πληροί εξ αρχής τα κριτήρια του ΝΑΤΟ για αμυντικό προϋπολογισμό στο 5% του ΑΕΠ «χωρίς να της το ζητήσει κανείς». Επίσης εκθείασε τις γνώσεις του Αμερικανού προέδρου στην Ιστορία. 

Οι σχέσεις Τραμπ - Μπάνον είναι στην παρούσα φάση στα πάνω τους και... φαίνεται, αλλά επίσης φαίνεται ότι ο Ρεπουμπλικανός «ιέρακας» της τραμπικής πολιτικής έχει την Ελλάδα στο «πάνω ράφι» των κρατών που εκτιμά. Κι αυτό έχει σημασία στην Ουάσιγκτον.

Μια δεύτερη ανάγνωση στα μέτρα στήριξης 

Χθες ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ένα πακέτο μέτρων στήριξης εν μέσω των επιπτώσεων από την κρίση στη Μέση Ανατολή. 

Οι ενισχύσεις μπορεί να είναι αποτέλεσμα του αυξημένου πρωτογενούς πλεονάσματος, που δίνει και τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο, όμως το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο «πόσα», αλλά κυρίως στο «πώς».

Γιατί αυτή τη φορά το μείγμα δείχνει να αλλάζει. Ένα κοκτέιλ από έκτακτες ενισχύσεις, ναι, αλλά και μόνιμα μέτρα. Παρεμβάσεις που  -τουλάχιστον στη λογική τους- δεν έρχονται απλώς για να καλύψουν τρύπες, αλλά για να μείνουν.

Και ίσως εκεί να βρίσκεται και η πιο ουσιαστική διαφοροποίηση: δεν πρόκειται, στην πλειοψηφία τους, για καθαρά επιδοματική πολιτική.

Όχι ότι τα επιδόματα είναι εκτός κάδρου. Αλλά δεν μπορούν να είναι και το μοναδικό εργαλείο. Γιατί όταν μια οικονομία συνηθίζει να λειτουργεί με «ενέσεις», δύσκολα στέκεται στα πόδια της χωρίς αυτές.

Το στοίχημα, λοιπόν, δεν είναι τα μέτρα καθαυτά. Είναι αν μπορούν να αποτελέσουν την αρχή μιας πιο σταθερής γραμμής. 

Γιατί για να γίνουν κανόνας και όχι εξαίρεση, χρειάζεται κάτι πιο δύσκολο από μια ανακοίνωση: περισσότερες επενδύσεις, πραγματική ανάπτυξη και τελικά ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος με μόνιμους όρους.

Και για να μπορέσουν τα τρέχοντα μέτρα στήριξης να γίνουν κανόνας και όχι εξαίρεση, χρειάζονται κι άλλες επενδύσεις που θα φέρουν ανάπτυξη και αυτή με τη σειρά της θα δημιουργήσει και άλλα πλεονάσματα, αλλά κυρίως θα προσφέρουν τη δυνατότητα να ενισχυθεί το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών με μόνιμους όρους. 

Στουρνάρας: Αισιόδοξος μεν, αλλά... 

Συγκρατημένη αισιοδοξία εξέπεμψε από το Φόρουμ των Δελφών ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και μέλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Γιάννης Στουρνάρας.

Η εικόνα που περιέγραψε για τις επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή δεν είναι ξεκάθαρη: βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο βασικό και το δυσμενές σενάριο της ΕΚΤ. Με άλλα λόγια, τίποτα δεν έχει κριθεί και όλα παραμένουν ανοιχτά.

Το κλειδί, όπως είπε, είναι ένα: η διάρκεια της κρίσης.

Και εκεί μπαίνει ο παράγοντας που μπορεί να γείρει την πλάστιγγα. Το Στενό του Ορμούζ. Αν ανοίξει και ομαλοποιηθεί η ροή, η κατάσταση μπορεί να αποκλιμακωθεί γρήγορα. Αν όχι, τα πράγματα περιπλέκονται.

Παρά την αβεβαιότητα, ο ίδιος δεν κρύφτηκε πίσω από τεχνικές διατυπώσεις. Δήλωσε ξεκάθαρα ότι ανήκει στους αισιόδοξους που εκτιμούν πως ο πόλεμος δεν θα έχει μεγάλη διάρκεια.

Στο μέτωπο της νομισματικής πολιτικής, το μήνυμα ήταν πιο γνώριμο αλλά εξίσου κρίσιμο: η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα κινηθεί με βάση τα δεδομένα, κρατώντας την ισορροπία ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενους στόχους.

Από τη μία, την επιστροφή του πληθωρισμού στο 2%. Από την άλλη, την αποφυγή μιας νέας ύφεσης.

Με άλλα λόγια, σε ένα περιβάλλον όπου τίποτα δεν είναι βέβαιο, η στρατηγική παραμένει… προσεκτικά ευέλικτη.

Και η αισιοδοξία, προς το παρόν, μετρημένη.

Πηγή: skai.gr
17 0 Bookmark