ΚΑΙΡΟΣ

Γιατί ο κλιματισμός στο μετρό του Λονδίνου παραμένει όνειρο θερινής νυκτός

Η απουσία κλιματισμού στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μετατρέπει τα ταξίδια σε μια πραγματική δοκιμασία, ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής 

Λονδίνο, Γιάννης Χανιωτάκης 

Το Ηνωμένο Βασίλειο διανύει ήδη τον τρίτο καύσωνα της χρονιάς και αν υπάρχει ένα μέρος το οποίο οι Λονδρέζοι θέλουν να αποφεύγουν κατά τις περιόδους της έντονης ζέστης, αυτό είναι το μετρό της βρετανικής πρωτεύουσας. 

Η απουσία κλιματισμού στο μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μετατρέπει τα ταξίδια σε μια πραγματική δοκιμασία, ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής. 

Τον περασμένο μήνα, που καταγράφηκε ως ο πιο ζεστός Ιούνιος στην ιστορία της χώρας, ο υδράργυρος σε κάποιες γραμμές άγγιξε τους 40°C. 

Μόλις 190 από τους περίπου 550 συρμούς διαθέτουν συστήματα ψύξης, ωστόσο τα τρένα αυτά εξυπηρετούν υποεπιφανειακές γραμμές, όπως η District και η Circle. 

Στον αντίποδα βρίσκονται οι γραμμές μεγάλου βάθους, οι οποίες αποτελούν το 60% του δικτύου. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπερσύγχρονη Elizabeth Line, που εγκαινιάστηκε το 2022, διαθέτει πλήρως κλιματιζόμενα τρένα, ωστόσο δεν συγκαταλέγεται στο δίκτυο του μετρό του Λονδίνου για δύο λόγους: Πρώτον διότι διασχίζει ένα μεγάλο μέρος του εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου και δεύτερον διότι τα τρένα της είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά των γραμμών του μετρό.

Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να μπει κλιματισμός στις υπόλοιπες γραμμές; Το πρόβλημα έχει τις ρίζες του στη βικτωριανή εποχή

Η κατασκευή των τούνελ μεγάλου βάθους ξεκίνησε τη δεκαετία του 1890. Τότε, τα μηχανήματα διάνοιξης έσκαψαν στο μαλακό αργιλώδες έδαφος του Λονδίνου πολύ στενά τούνελ, τα οποία αφήνουν ελάχιστο κενό γύρω από τα τρένα. Αυτή η στενότητα ανέκαθεν καθιστούσε πρακτικά αδύνατη την τοποθέτηση μονάδων κλιματισμού στους συρμούς. 

Το πρόβλημα γιγαντώνεται από το γεγονός ότι εκατοντάδες τρένα περνούν καθημερινά κατά τη διάρκεια των ωρών αιχμής, παγιδεύοντας τη θερμότητα, με αποτέλεσμα να θερμαίνεται το έδαφος και οι τοίχοι γύρω από τα τούνελ, δυσκολεύοντας την όποια προσπάθεια ψύξης.

Η πρώτη λύση σε αυτό το πρόβλημα έρχεται στη γραμμή Piccadilly, όπου τα σημερινά τρένα λειτουργούν από το 1973. 

Μέχρι τα τέλη της φετινής χρονιάς, η γραμμή αναμένεται να αρχίσει να παραλαμβάνει νέα τρένα, γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γραμμή μεγάλους βάθους με κλιματισμό. 

Πώς λύθηκε το πρόβλημα έλλειψης χώρου; Η κατασκευάστρια εταιρεία εκμεταλλεύτηκε το μικρότερο μέγεθος των σύγχρονων κλιματιστικών, τοποθετώντας τις μονάδες κάτω από τα βαγόνια. Για να εξοικονομηθεί αυτός ο πολύτιμος χώρος, οι μηχανικοί αναγκάστηκαν να μειώσουν τον αριθμό των τροχών των συρμών.

Ο καινοτόμος σχεδιασμός εμφάνισε σημαντικά προβλήματα κατά τη διάρκεια των δοκιμών, κάτι που ανάγκασε πέρυσι την υπηρεσία μεταφορών του Λονδίνου να μεταθέσει την ένταξη των πρώτων αμαξοστοιχιών από τον Δεκέμβριο του 2025 για τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους. 

Το London TravelWatch, o φορέας εποπτείας των μεταφορών στο Λονδίνο, έχει επισημάνει ότι τα νέα τρένα «άργησαν ήδη πολύ», υπογραμμίζοντας ότι υπάρχει «πραγματική ανάγκη για ευρύτερες επενδύσεις» στον κλιματισμό όλου του δικτύου δημόσιων μεταφορών της πόλης.

Η TfL σχεδιάζει να παραγγείλει κλιματιζόμενα τρένα για την Bakerloo line (που λειτουργεί με συρμούς του 1972), καθώς και για τις γραμμές Central και Waterloo & City (των οποίων τα τρένα μπήκαν σε κυκλοφορία το 1992). Το μεγάλο αγκάθι είναι ότι δεν έχει βρεθεί ακόμη η χρηματοδότηση για τις αγορές αυτές. Έτσι, ακόμα και όταν ξεκινήσουν τα δρομολόγια των νέων τρένων στην Piccadilly, θεωρείται βέβαιο ότι θα περάσουν δεκαετίες μέχρι να αποκτήσει κλιματισμό κάθε κομμάτι του υπόγειου σιδηροδρομικού δικτύου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα χρονοδιάγραμμα αντικατάστασης για τους μεγάλους στόλους χωρίς κλιματισμό που εξυπηρετούν τις γραμμές Northern και Jubilee, οι οποίοι μπήκαν στις ράγες στα τέλη του '90 και στις αρχές του 2000. 

Όσο για τη Victoria line, τα μη κλιματιζόμενα τρένα της μπήκαν στο δίκτυο μεταξύ 2009 και 2011, οπότε πιθανότατα θα συνεχίσουν τα δρομολόγιά τους για πολλά χρόνια ακόμα.

Κατά τη διάρκεια του ιστορικού καύσωνα του περασμένου Ιουνίου, η θερμοκρασία στο πάτωμα ενός τρένου της γραμμής Piccadilly έφτασε τους 40°C, σύμφωνα με καταγραφές θερμικών καμερών που έγιναν για λογαριασμό της Greenpeace. 

Η κατάσταση έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων από επιβάτες και εργαζομένους. Όπως αναφέρουν οι Financial Times, ο Φιν Μπρέναν, από το συνδικάτο Aslef που εκπροσωπεί οδηγούς του μετρό, έδειξε ως υπεύθυνη τη διαχρονική έλλειψη κυβερνητικής χρηματοδότησης. «Η κλιματική αλλαγή σημαίνει ότι οι επενδύσεις σε προσιτές δημόσιες μεταφορές, προσαρμοσμένες στις αυξανόμενες θερμοκρασίες, είναι απαραίτητες για το μέλλον του Λονδίνου», τόνισε χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά της TfL, ο διευθυντής εξυπηρέτησης πελατών, Νικ Ντεντ, διαβεβαίωσε ότι η υπηρεσία «εργάζεται για να διασφαλίσει ότι οι υπηρεσίες μεταφορών παραμένουν ανθεκτικές απέναντι στα πιο ακραία και συχνά φαινόμενα καύσωνα». Όπως πρόσθεσε, «επενδύονται εκατομμύρια» για τη βελτίωση του δικτύου και έχουν ήδη εφαρμοστεί ενεργειακά αποδοτικές λύσεις στα νέα τρένα, οι οποίες βοηθούν στο να μειώνεται η παραγόμενη θερμότητα.
 

Πηγή: skai.gr