Του Στέφανου Νικολαΐδη
Μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη, τη μουσική και τη δύναμη της ζωής πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, σχεδόν 3 χρόνια μετά την αιματηρή επίθεση της Χαμάς στο μουσικό φεστιβάλ Nova στο Ισραήλ.
Το «After Eden Festival» γεννήθηκε με στόχο να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν εκεί, έχοντας στο επίκεντρο την ιστορία της Έντεν Μπεν Ρουμπί, της 23χρονης νέας γυναίκας με ελληνικές ρίζες από τη Θεσσαλονίκη, η οποία επισκεπτόταν κάθε καλοκαίρι την αγαπημένη της πόλη.
Η Έντεν βρισκόταν στο φεστιβάλ όταν δέχθηκε τα δολοφονικά πυρά των τρομοκρατών. Την ώρα της επίθεσης κατάφερε να επικοινωνήσει με τη γιαγιά της, Βάντα Κατς. Ήταν η τελευταία φορά που μίλησαν.
«Της μιλούσα μέχρι το τέλος… Ήταν πανέμορφη, ταλαντούχα, αγαπούσε τη ζωγραφική και ήταν ανοιχτόκαρδη», λέει η γιαγιά της Έντεν, περιγράφοντας το κορίτσι που η οικογένειά της αρνείται να αφήσει να χαθεί στη λήθη.
Η οικογένεια της Έντεν βρέθηκε στην Αθήνα για το After Eden Festival, μια εκδήλωση που επιχειρεί να μετατρέψει τη μνήμη σε ζωή και να κρατήσει ζωντανή την παρουσία της μέσα από αυτό που η ίδια αγαπούσε: τη μουσική.
«Ήθελε να ζήσει, να διασκεδάσει, να χορεύει, να τραγουδά, να χαίρεται τη ζωή, αλλά δεν τα κατάφερε και δεν μπόρεσα να τη σώσω», λέει η μητέρα της.
«Σήμερα γιορτάζουμε τη ζωή», ανέφερε η νέα πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Πνινάτ Γιανάι. «Η Χαμάς ήθελε να μετατρέψει τη μουσική σε σιωπή, τη χαρά σε φόβο και τη ζωή σε θάνατο. Ήθελαν το μίσος να κυριαρχήσει. Δεν θα το επιτρέψουμε. Επιλέγουμε τη ζωή».
«Θαύμα που βρίσκομαι εδώ σήμερα»
Στην εκδήλωση προβλήθηκε απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ της Paramount «We Will Dance Again», το οποίο ανασυνθέτει την επίθεση στο Nova μέσα από τις μαρτυρίες περισσότερων από δώδεκα επιζώντων και υλικό που κατέγραψαν οι ίδιοι με τα κινητά τους τη στιγμή που προσπαθούσαν να επιβιώσουν.
Ανάμεσα στους ανθρώπους που καταθέτουν τη μαρτυρία τους στο ντοκιμαντέρ είναι και ο Εϊτάν Χάλεϊ, ο οποίος βρέθηκε εκείνο το πρωινό στο Nova και κατάφερε να επιβιώσει.
Τρία χρόνια μετά, ο ίδιος επέστρεψε στις μνήμες εκείνης της ημέρας μιλώντας στο skai.gr.
«Είναι καταπληκτικό που βρίσκομαι εδώ στο After Eden Festival. Το φεστιβάλ αυτό θα διεξάγεται κάθε χρόνο, νομίζω, εδώ στην Αθήνα, που αποτελεί μεγάλη τιμή για την οικογένεια της Έντεν. Πραγματικά κρατά ζωντανή την ιστορία μας. Αυτό το φεστιβάλ είναι για τη μουσική, σκοπός του είναι να γιορτάσει τη ζωή και γι' αυτό θα συνεχίσουμε να το κάνουμε όσο περισσότερο γίνεται σε όλον τον κόσμο», λέει.
Για τον ίδιο ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκε στην Αθήνα για τη συγκεκριμένη εκδήλωση.
«Έχουν περάσει τρία χρόνια από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς. Από τη μία νιώθω ότι είναι πολύς καιρός, αλλά από την άλλη η μνήμη είναι τόσο νωπή και φρέσκια. Άλλωστε, η περιοχή της Μέσης Ανατολής συνεχίζει να αποτελεί είδηση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και διαρκώς εμφανίζεται στα δελτία. Είναι συγκλονιστικό, αλλά και άκρως τιμητικό να βρίσκομαι εδώ για να καταθέσω τη δική μου εμπειρία».
Ο Εϊτάν μιλά και για τη συμμετοχή του στο «We Will Dance Again».
«Είμαι πολύ χαρούμενος που συμμετείχα στο ντοκιμαντέρ της Paramount “We Will Dance Again”. Είναι εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, δίνει την ιστορία από όλες τις πλευρές. Είναι χρήσιμος τρόπος να μάθει κανείς τι συνέβη εκείνη την ημέρα».
Όταν τον ρωτά κανείς τι θυμάται από εκείνο το πρωινό, η απάντηση είναι αφοπλιστική. «Δυστυχώς έχω πολύ καλή μνήμη. Θυμάμαι τα πάντα».
«Ήταν θαύμα όχι μόνο που επέζησα, αλλά και που είδα όλα όσα έγιναν ώστε να βγω έξω και να πω σε όλον τον κόσμο τι πραγματικά συνέβη. Θυμάμαι όλα όσα συνέβησαν, εκτός από ελάχιστα μέρη όπου είχαν χτυπήσει το κεφάλι στον τοίχο».
«Θυμάμαι περίπου 20 τρομοκράτες να προσπαθούν να μπουν μέσα στο καταφύγιο που βρισκόμουν με άλλους 26 ανθρώπους. Πυροβολούσαν με καλάσνικοφ, αντιαρματικά ρουκετοβόλα και πετούσαν χειροβομβίδες και έδινα μάχη για τη ζωή μου».
Οι άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα προσπαθούσαν να αμυνθούν όπως μπορούσαν.
«Εμείς πετούσαμε έξω τις χειροβομβίδες. Όμως οι τρομοκράτες μπήκαν μέσα, απήγαγαν πέντε άτομα, δολοφόνησαν όσους επιζώντες βρήκαν μπροστά τους. Εγώ επέζησα και είμαι ευλογημένος γι' αυτό. Είναι θαύμα που βρίσκομαι εδώ σήμερα».
Ανάμεσα στους ανθρώπους που βρίσκονταν μαζί του στο καταφύγιο ήταν και τρεις φίλοι του. Οι δύο δεν κατάφεραν να βγουν ζωντανοί.
Από τότε, ο Eitan κουβαλά μαζί του τα ονόματά τους. «Όπου πηγαίνω, γράφω τα ονόματά τους σε τοίχο για να τους δώσω έτσι την τιμή που τους αξίζει».
«Μην ακούτε ό,τι σας λένε στα social media»
Τρία χρόνια μετά, η μαρτυρία του Eitan δεν περιορίζεται μόνο σε όσα έζησε ο ίδιος. Θέλει να μιλήσει και για τον τρόπο με τον οποίο η 7η Οκτωβρίου καταγράφεται, συζητείται και παρουσιάζεται.
«Το πραγματικά σημαντικό στις μέρες μας είναι να ερευνούμε από πού παίρνουμε πληροφορίες. Υπάρχει πολλή προπαγάνδα εκεί έξω».
Όπως λέει, ο πόλεμος πλέον δεν διεξάγεται μόνο στο πεδίο της μάχης.
«Νομίζω ο πόλεμος συνολικά έχει εξελιχθεί και δεν έχει μείνει πλέον στα όπλα. Υπάρχει μια ολόκληρη πλύση εγκεφάλου στα Μέσα».
Και το μήνυμα που θέλει να στείλει είναι σαφές:
«Μην ακούτε ό,τι σας λένε στα social media. Ψάξτε και ερευνήστε μόνοι σας τι συνέβη εκείνη την ημέρα. Να κάνετε δύσκολες ερωτήσεις, να μιλάτε με τους ανθρώπους που ήταν εκεί και γνωρίζουν».
Στην Αθήνα, η μνήμη της Έντεν και των θυμάτων του Nova συναντήθηκε με τη μαρτυρία ενός ανθρώπου που επέζησε. Και η μουσική, που εκείνο το πρωινό μετατράπηκε σε σκηνικό τρόμου, επέστρεψε ως πράξη μνήμης.
Όχι για να σβήσει όσα έγιναν, αλλά για να θυμίζει ότι η ζωή συνεχίζεται.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
