Το Μουντιάλ ξεκινά σε ένα γήπεδο «καθεδρικό ναό» του θεσμού, στο Μέξικο Σίτι, που για τρίτη φορά φιλοξενεί τους αγώνες, τώρα όμως υπό το άγρυπνο βλέμμα των ναρκοβαρόνων.Oταν το 1966 ο πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του Μεξικού, Γκιγιέρμο Κανιέδο, εγκαινίαζε το «Στάδιο των Αζτέκων» στην πόλη του Μεξικού, δεν ήταν καθόλου φειδωλός στα λόγια: «Οι Βραζιλιάνοι κατασκεύασαν το Μαρακανά το 1950. Είναι τεράστιο, εντυπωσιακό, μαγικό. Αλλά εμείς θέλαμε να φτιάξουμε κάτι ακόμα καλύτερο». Ο αρχιτέκτονας, Πέδρο Ραμίρες Βάσκες, το αποκαλούσε καθρέφτη της μεξικάνικης κοινωνίας και σύμβολο δημοκρατίας, υποσχόμενος ότι οι θεατές, από οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκονταν, θα είχαν εξαιρετική θέα.
Αντίπαλο δέος του Μαρακανά
Έγινε τελικά το μόνο γήπεδο που μαζί με το Μαρακανά έχει φιλοξενήσει δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και το οποίο έχει συνδεθεί με κάποιες μοναδικές ιστορικές στιγμές, όπως η τελευταία εμφάνιση του Πελέ στον νικηφόρο τελικό του 1970 και το γκολ με το «χέρι του Θεού» του Μαραντόνα το 1986. Στο ίδιο ματς με την Αγγλία ο Αργεντίνος θα πετύχαινε ένα γκολ που στην πατρίδα του -και όχι μόνο- το χαρακτήρισαν ως το καλύτερο που έχει μπει ποτέ στα τελικά διοργάνωσης Παγκοσμίου Κυπέλλου και θα σήκωνε το τρόπαιο σε έναν από τους πιο δραματικούς τελικούς, όπου η Αργεντινή λύγισε με 3-2 τη Γερμανία. Το στάδιο αυτό είναι «ο καθεδρικός μου» θα έλεγε αργότερα ο Μαραντόνα. Ο «Κάιζερ» των Γερμανών, Φραντς Μπέκενμπάουερ, θα το αποκαλούσε μαζί με το Μαρακανά και το παλιό Γουέμπλεϊ «Μέκκα του ποδοσφαίρου».
72.766 περιζήτητες θέσεις
Στο γήπεδο των Αζτέκων δόθηκε, λοιπόν, η τιμή να είναι αυτό που θα ανοίξει το Μουντιάλ του 2026. Στις εξέδρες δεν θα βρεθούν 114.000 φίλοι της μπάλας, όπως σε παλιότερες δεκαετίες, αφού οι κανονισμοί ασφαλείας έχουν αλλάξει και οι «σουίτες» για τους VIP απαιτούν άπλετο χώρο. 72.766 θέσεις είναι η επίσημη χωρητικότητά του και θα είναι όλες γεμάτες, όταν το Μεξικό θα υποδέχεται τη Νότια Αφρική το απόγευμα της Πέμπτης. Για πολλούς Μεξικανούς το όνειρο να βρεθούν εντός του ήταν απλησίαστο, με το φθηνότερο εισιτήριο να κοστίζει 500 δολάρια, αρκετά περισσότερο από τον βασικό μισθό στη χώρα.
Η τρίτη φορά είναι διαφορετική
Το Μεξικό θα είναι, λοιπόν, για τρίτη φορά διοργανωτής ενός Μουντιάλ, αλλά όχι ο αποκλειστικός, όπως το 1970 και το 1986, όταν και είχε πάρει τελευταία στιγμή τη θέση της Κολομβίας που δήλωσε κώλυμα. Μόλις 13 από τα συνολικά 104 ματς του τουρνουά (5 στο Μέξικο Σίτι, 4 στο Μοντερέι και 4 στη Γκουανταλαχάρα) θα γίνουν εδώ, αλλά οι «τρελοί» με το ποδόσφαιρο Μεξικανοί αυτή τη φορά -με εξαίρεση ίσως κάποια παιδιά που συνεχίζουν να ονειρεύονται- μοιάζουν λιγότερο ενθουσιασμένοι. Έχουν τους λόγους τους για αυτό και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η ομάδα με την πράσινη φανέλα, παρούσα και στα επτά τελευταία Μουντιάλ, δεν κατάφερε ποτέ να πάει πέρα από την φάση των 16.
Ο απειλητικός γείτονας
Η χώρα ζει εδώ και μήνες υπό τις απειλές του μεγάλου βόρειου γείτονα, των ΗΠΑ, με τον Ντόναλντ Τραμπ άλλοτε να απειλεί με επέμβαση και άλλοτε με αυστηρές κυρώσεις για να χτυπήσει την παράτυπη μετανάστευση και τα καρτέλ των ναρκωτικών. Η πρόεδρος της χώρας Κλαούντια Σέινμπαουμ έχει αντιμετωπίσει στωικά και θαρραλέα αυτές τις απειλές, επαναλαμβάνοντας ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ σε μια ξένη δύναμη να επιχειρήσει στα εδάφη της πατρίδας της. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Τραμπ δεν συνεχίζει να αντιμετωπίζει το Μεξικό και τους αγώνες εκεί ως μια «παράπλευρη εκδήλωση», απότοκο της δικής του γενναιοδωρίας.
Ο εσωτερικός εχθρός
Αλλά ο πιο επικίνδυνος εχθρός βρίσκεται μέσα στη χώρα. Τα καρτέλ των ναρκωτικών παραμένουν πανίσχυρα, ειδικά σε ορισμένες περιοχές του Μεξικού, όπου, όπως λένε δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το ζήτημα θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους, είναι αυτά που ουσιαστικά έχουν στα χέρια τους την κυβερνητική εξουσία. Η χώρα δεν είναι μόνο διαμετακομιστικό κέντρο για την κοκαΐνη από τη Λατινική Αμερική, αλλά και «εργοστάσιο» παραγωγής μεθαμφεταμίνης και φαιντανύλης δίνοντας αφορμές στον Τραμπ να τη βάζει κάθε τόσο στο στόχαστρο. Όταν τον περασμένο Νοέμβριο οι κρατικές αρχές κατάφεραν να εξουδετερώσουν τον «Ελ Μέντσο», έναν από τους ισχυρότερους βαρόνους της χώρας, τα καρτέλ αντέδρασαν με απίστευτη βιαιότητα, δολοφονώντας αθώους, καίγοντας και καταστρέφοντας ολόκληρα τετράγωνα, τρομοκρατώντας μια χώρα που έδειχνε να βουλιάζει στο χάος.
Μια άτυπη ανακωχή;
Στο μεταξύ, η κατάσταση έχει ηρεμήσει. Η Σέινμπαουμ επιμένει ότι δεν θα υπάρξουν προβλήματα για τους οπαδούς 12 άλλων χωρών που θα θελήσουν να ταξιδέψουν στη χώρα για να δουν τις εθνικές τους ομάδες. Περίπου 100.000 αστυνομικοί, στρατιώτες, εθνοφρουροί και ιδιωτικοί φρουροί θα αναλάβουν να διατηρήσουν την τάξη. Είναι πάντως λιγότεροι από τους Μεξικανούςπου υπολογίζεται να «εργάζονται» στον τομέα της παραγωγής και διακίνησης των παράνομων ουσιών και ξεπερνούν τις 150.000.
Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει μια άτυπη ανακωχή ανάμεσα στα καρτέλ και το κράτος. Όχι τόσο γιατί οι βαρόνοι των ναρκωτικών διακατέχονται από κάποιο φίλαθλο πνεύμα, αλλά κυρίως γιατί η έλευση ξένων τουριστών μπορεί να αυξήσει τον τζίρο τους και η ενασχόληση της αστυνομίας με το Μουντιάλ μπορεί να τους δώσει ελευθερίες που δεν θα είχαν αλλιώς. Το Μουντιάλ, όπως και το ποδόσφαιρο στη χώρα, είναι άλλωστε μια καλή ευκαιρία για να ξεπλύνουν χρήμα, που δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν αλλιώς.
Μια «φούσκα ασφαλείας»
Η πρόβα τζενεράλε, ένας φιλικός αγώνας του Μεξικού με την Ισλανδία κύλησε χωρίς απρόοπτα και ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, βγήκε να καθησυχάσει τις ανησυχίες και να εκφράσει τη βεβαιότητα ότι όλα θα είναι απολύτως ασφαλή. Κάποιοι όμως, όπως ο αθλητικογράφος Ντέιβιντ Φέιτελσον, μιλούν για μια «φούσκα ασφαλείας» γύρω από τα γήπεδα, που θα σκάσει οριστικά στις 5 Ιουλίου μετά και το τελευταίο παιχνίδι στη χώρα, αφήνοντας και πάλι τους Μεξικανούς έρμαιο στις διαθέσεις των αρχηγών των ναρκοκαρτέλ.
Μία ευκαιρία για τους συγγενείς των αγνοουμένων
Το τι σημαίνει να ζεις σε μια χώρα όπου το οργανωμένο έγκλημα δείχνει συχνά ισχυρότερο από την κρατική εξουσία μπορούν να εξηγήσουν οι συγγενείς των 133.000 επίσημα αγνοουμένων στη χώρα, των «Desparecidos». Οργανωμένοι σε ομάδες αναζήτησης, ψάχνουν για χρόνια τους χαμένους συγγενείς τους, οι περισσότεροι εκ των οποίων θεωρείται ότι είναι ακριβώς θύματα της στυγερής βίας των καρτέλ. Για τους συγγενείς των αγνοουμένων, το Μουντιάλ είναι μια καλή αφορμή να θυμίσουν αυτή τη μάστιγα, την οποία το επίσημο Μεξικό θα προτιμούσε να κρύψει κάτω από το χαλί τις ημέρες των αγώνων.
Οι αφίσες με τα πρόσωπα των αγνοουμένων που κολλούν στους τοίχους της πόλης σκίζονται τη νύχτα, τα συνθήματα στην άσφαλτο στους δημόσιους χώρους Glorieta de las y los desaparecidos σβήνονται μετά από λίγες ώρες. Αυτό πάντως δεν τους αποθαρρύνει, έστω και αν γνωρίζουν ότι αυτό που τελικά ψάχνουν είναι στην καλύτερη περίπτωση τα οστά κάποιου δικού τους, που θα μπορέσουν να αναγνωρίσουν μέσω τεστ DNA. Μακάβρια λεπτομέρεια: κάποιες από τις «προσφιλείς» τοποθεσίες όπου οι εγκληματίες επιλέγουν να θάβουν τα θύματά τους μπορεί να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα γήπεδα όπου η FIFA προσκαλεί σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή.
Πηγές: 11 Freunde, ARD, taz
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.