- Ο Λιονέλ Μέσι έχει σημειώσει πέντε γκολ στους δύο πρώτους αγώνες του Μουντιάλ, φτάνοντας τα 18 γκολ συνολικά σε έξι Μουντιάλ.
- Η λατρεία για τον Μέσι αυξάνεται σημαντικά, με ορισμένους να τον χαρακτηρίζουν ως τον νέο μύθο και να αναφέρονται στο «πόδι του Θεού» ως σύμβολό του.
- Η σύγκριση μεταξύ Μέσι και Ρονάλντο συνεχίζεται, ενώ η ιστορία του Μαραντόνα παραμένει σημείο αναφοράς για τη γοητεία και τον μύθο του ποδοσφαίρου.
Ο Λιονέλ Μέσι συνεχίζει να σκοράρει, η λατρεία για το πρόσωπό του απογειώνεται και η ανούσια σύγκρισή του με τον Ρονάλντο συνεχίζεται.Με πέντε γκολ στους δύο πρώτους αγώνες, αλλά και με τη συνολικότερη παρουσία και κυρίως με τη διάθεσή του ο Λιονέλ Μέσι κάνει πολλούς να αναρωτιούνται αν πράγματι την Τετάρτη έκλεισε τα 39 του χρόνια. Η λατρεία προς το πρόσωπό του παίρνει πλέον μυθικές διαστάσεις και κάποιοι προεξοφλούν ότι αυτό που τελικά θα θυμόμαστε από αυτό το Μουντιάλ θα είναι το «πόδι του Θεού». Το μαγικό αριστερό του πόδι.
Έχει φτάσει τα 18 γκολ σε έξι Μουντιάλ και κανείς δεν είναι πρόθυμος να στοιχηματίσει ότι θα σταματήσει. Κάποιοι του στήνουν ήδη αδριάντες. Σαράντα χρόνια μετά το «χέρι του Θεού», οι Αργεντίνοι αναζητούν έναν νέο μύθο. Αλλά η γοητεία της ιστορίας του Μαραντόνα, του φτωχόπαιδου που κατάφερε να τον λατρέψουν σε όλο τον πλανήτη, θα παραμένει πάντα ένα σκαλί παραπάνω από εκείνη του 13χρονου «ψύλλου», που βρέθηκε στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα και υποβλήθηκε σε ειδικές πανάκριβες ορμονοθεραπείες για να μην μείνει στο 1,40 ύψος.
Μέσι ή Ρονάλντο;
Ο Γερμανός προπονητής της Αυστρίας, Ραλφ Ράγκνικ, αν και λίγο θυμωμένος από την ανοχή των διαιτητών σε κάποια σκληρά χτυπήματα των υπόλοιπων Αργεντίνων, δεν δίστασε να αποφανθεί ότι «είναι ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο». Κάποιοι βεβαίως μπορεί να διαφωνήσουν, συνεχίζοντας αυτή την εδώ και χρόνια ανούσια συζήτηση για το «ποιος είναι τελικά ο καλύτερος, ο Μέσι ή ο Ρονάλντο;» Όχι μόνο γιατί και οι δύο είναι πολύ μεγάλοι αθλητές, που έχουν γεμίσει τίτλους και έχουν προσφέρει πολλά στις ομάδες τους και στις εθνικές τους. Αλλά και γιατί είναι διαφορετικοί χαρακτήρες και έχουν και διαφορετικούς ρόλους μέσα στο γήπεδο. Και, τελικά, είναι και θέμα γούστου. Σε άλλους αρέσει πιο πολύ το καλοκαίρι και σε άλλους το φθινόπωρο.
Το ίδιο ανούσιο και, τελικά, αναπάντητο είναι το ερώτημα για τον «καλύτερο όλων των εποχών. Πελέ, Μαραντόνα, Μέσι, Ρονάλντο;». Εδώ πάμε πια σε μια σύγκριση εντελώς διαφορετικών πραγμάτων, αφού το ποδόσφαιρο που παιζόταν στις δεκαετίες του 1960, του 1980 και του 2000 είναι εντελώς διαφορετικό σε ταχύτητα, δύναμη, τεχνική, συνθήκες ζωής και προετοιμασίας των αθλητών.
Ένας καβγάς βασισμένος σε υποθέσεις
Κι εδώ προκύπτουν ένα σωρό ερωτήματα που επίσης είναι αδύνατον να απαντηθούν.
Θα μπορούσε ο Ρονάλντο ξεκινώντας να παίζει ξυπόλυτος σε κάποια «αλάνα» της Βραζιλίας να φτάσει στους τίτλους του Πελέ; Θα μπορούσε ο Μαραντόνα, αν πρόσεχε περισσότερο την προσωπική του ζωή, να συνεχίζει να κατακτά τίτλους μέχρι τα σαράντα του; Τα ερωτήματα μπορούν φυσικά να αντιστραφούν.
Το πρόβλημα με τις απαντήσεις είναι ότι δεν μπορούν να μετρηθούν όλοι με κάποιο αντικειμενικό κριτήριο. Δεν υπάρχει μεζούρα, κάποιοι ψυχροί αριθμοί που να τους βάλεις στον υπολογιστή και να σου δώσει αποτέλεσμα. Ευτυχώς για το ποδόσφαιρο, που ποτέ δεν θα μπορεί να εξηγηθεί μόνο με στατιστικές. Επιπλέον, οι απαντήσεις επηρεάζονται από τα προσωπικά γούστα του καθενός. Σε άλλους αρέσει ο «αλήτικος» χαρακτήρας του Μαραντόνα, σε άλλους η αυτοπειθαρχία του Ρονάλντο, σε άλλους το πιο σιωπηρό στιλ του Μέσι. Άλλοι θαυμάζουν για κάποιον λόγο τους Βραζιλιάνους και άλλοι τους Αργεντίνους. Και με βάση αυτή την υποκειμενικότητα δίνουν τις απαντήσεις τους.
Θεοί ή πλασιέ ενός εμπορεύματος;
Το ίδιο υποκειμενικά απαντούν και όσοι αγαπούν ή απεχθάνονται το ποδόσφαιρο και στο άλλο ερώτημα της εποχής. Οφείλουμε να θαυμάζουμε αυτούς τους «υπεραθλητές», που από την εφηβεία τους και για πάνω από δύο δεκαετίες ζουν μια ζωή σχεδόν ασκητική μέσα σε προπονητήρια, γυμναστήρια και δωμάτια ξενοδοχείων, που πρέπει να σκέφτονται διαρκώς τι θα φάνε, τι θα πιούνε, πότε θα κοιμηθούν και πότε θα ξυπνήσουν; Ή πρέπει απλώς να τους απαξιώνουμε ως υπερβολικά κακομαθημένους, καλοπληρωμένους επαγγελματίες ενός αθλήματος που σε αυτό το επίπεδο έχει πάψει προ πολλού να είναι ένα απλό παιχνίδι και έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ακριβά εμπορικά προϊόντα στον πλανήτη; «Θεοί», «ημίθεοι» ή απλώς υποχείρια ενός αδηφάγου συστήματος, στο οποίο εισέρχονται ολοένα περισσότερες εταιρείες με «δικαίωμα ψήφου»;
Όποιος απαιτεί εύκολες, κατηγορηματικές απαντήσεις, όποιος περιμένει μαθηματικά «αξιώματα» απλώς δεν έχει καταλάβει ποτέ το ποδόσφαιρο.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
