ΚΑΙΡΟΣ

Ισπανία-Αργεντινή: Θα δαμάσει η τακτική τη μαγεία;

Η Ισπανία και η Αργεντινή κοντράρονται την Κυριακή (19/07) σε έναν τελικό όπου η τακτική αρτιότητα των Ισπανών θα δοκιμαστεί κόντρα στη μαγεία του Μέσι, σε ένα από τα πιο θεαματικά Μουντιάλ των τελευταίων ετών.

Την Κυριακή πέφτει η αυλαία σε ένα από τα πιο χορταστικά Μουντιάλ του 21ου αιώνα. Θα καταφέρει η τακτική υπεροχή των Ισπανών να περιορίσει τις στιγμές μαγείας της παρέας του Λιονέλ Μέσι;Σε ένα από τα πιο χορταστικά από άποψη θεάματος Μουντιάλ των τελευταίων πολλών ετών, Ισπανία και Αργεντινή θα μονομαχήσουν την Κυριακή (19/07) για τη μεγαλύτερη διάκριση στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Και αυτός ο τελικός αποτελεί ενδεχομένως την πιο απτή σύγκρουση ανάμεσα στην τακτική τελειότητα και το αναρχικό απρόβλεπτο του προσωπικού ταλέντου.

Ισπανική επίδειξη τακτικής ανωτερότητας

Σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά, ιδίως στα νοκ άουτ, η Ισπανία του Λουίς ντε λα Φουέντε έχει παραδώσει masterclass τακτικής, όπως είχε κάνει και λίγα χρόνια πριν στην κατάκτηση του EURO 2024.

Με μία άψογα συντονισμένη και πειθαρχημένη αμυντική τετράδα, άκρως ποιοτικούς χαφ που επιτρέπουν ασταμάτητη κυκλοφορία της μπάλας, μεσοεπιθετικούς σε διαρκή κίνηση που αποσυντονίζουν τις αντίπαλες άμυνες και ικανότητα δημιουργίας και εκμετάλλευσης και του παραμικρού διαθέσιμου χώρου, η Ρόχα έφτασε πανάξια σε έναν ακόμα τελικό Μουντιάλ, έχοντας αποκλείσει Αυστρία, Πορτογαλία, Βέλγιο και Γαλλία, επιβάλλοντας μάλιστα τον ρυθμό και το παιχνίδι της σε καθέναν από αυτούς τους αγώνες.

Καταλυτικός στο παιχνίδι της Ισπανίας είναι ο ρόλος του Ρόδρι, με τον αμυντικό χαφ να λειτουργεί ως «μαέστρος» όλης της επιθετικής και ανασταλτικής λειτουργίας της Ρόχα και, δρώντας ως οργανωτής στο double pivot με τον Φαμπιάν Ρουίθ, δίνει όλο το περιθώριο στους Ντάνι Όλμο και Μίκελ Ογιαρθάμπαλ να κινηθούν σε πολλούς χώρους, ακόμα και αρκετά χαμηλότερα από την αντίπαλη περιοχή, και να δημιουργήσουν υπεραριθμίες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του επιθετικού μισού της Ισπανίας.

Ο πλουραλισμός δυνατοτήτων και η υψηλή τακτική αντίληψη έχουν επιτρέψει στους Ισπανούς όχι μόνο να είναι διαρκώς επικίνδυνοι επιθετικά – ακόμα και σε μέρες που το μεγάλο τους αστέρι, ο Λαμίν Γιαμάλ, δεν είναι και στα καλύτερά του – αλλά ταυτοχρόνως να είναι αδιάσπαστοι αμυντικά – είτε όταν πρεσάρουν ψηλά στο γήπεδο είτε όταν πάλι υπερασπίζονται το προβάδισμά τους και αμύνονται στο δικό τους μισό. Τα ανωτέρω προσόντα της Ρόχα αντανακλώνται άλλωστε και στο γεγονός ότι, παρ' ότι δεν είναι φύσει αμυντικά προσανατολισμένη ομάδα, έχει δεχθεί μόλις ένα γκολ σε επτά αγώνες και ταυτοχρόνως έχει σκοράρει δεκατρία.

Η τύχη και το ποδόσφαιρο ευνοούν τους τολμηρούς

Η Αργεντινή από την άλλη πλευρά είναι μία τελείως διαφορετική ιστορία. Με 19 γκολ στο ενεργητικό και 7 στο παθητικό της, η Αλμπισελέστε έχει πετύχει τέσσερις οριακές προκρίσεις στα νοκ άουτ. Από αυτές οι δύο ήρθαν στην παράταση (κόντρα σε Πράσινο Ακρωτήρι και Ελβετία) και οι άλλες δύο με επικές ανατροπές στο τελευταίο τέταρτο του αγώνα (απέναντι σε Αίγυπτο και Αγγλία).

Το δύο μεγαλύτερα όπλα της Αργεντινής είναι οι στημένες φάσεις (η Αλμπισελέστε είναι πρώτη στο τουρνουά σε γκολ από κόρνερ και φάουλ κοντά στην αντίπαλη περιοχή) και ακόμα περισσότερο η ποιότητα των παικτών της. Όχι μόνο επειδή διαθέτουν το ταλέντο να εισχωρήσουν ανάμεσα στις γραμμές και της πιο συμπαγούς άμυνας, αλλά και διότι έχουν εκπληκτικές στιγμές μοναδικής έμπνευσης – για παράδειγμα το καταπληκτικό σουτ του Άλβαρες με την Ελβετία, η βολίδα του Φερνάντες απέναντι στην Αγγλία και, φυσικά, η πλειονότητα των επιθετικών ενεργειών του καλύτερου παίκτη στην ιστορία του ποδοσφαίρου, του Λιονέλ Μέσι, που στα 39 του (κλείνει τα 40 στις 24 Ιουλίου) συνεχίζει να ξεχωρίζει σαν υπεράνθρωπος κόντρα στους κορυφαίους παίκτες απ' όλη την υφήλιο. Ευρισκόμενος στην κορυφή της λίστας των πιο δημιουργικών παικτών του τουρνουά, ο Μέσι τριπλάρει, πασάρει και εκτελεί ασταμάτητος, όντας ταυτοχρόνως πρώτος σε γκολ (με οκτώ μαζί με τον Εμπαπέ) και δεύτερος σε ασίστ (με μία λιγότερη από τον πρώτο Ολίζε που έχει πέντε).

Απέναντι στην Ισπανία, πάντως, οι Αργεντίνοι θα κληθούν για πρώτη φορά στα νοκ άουτ της διοργάνωσης να παίξουν με μία ομάδα που δεν θα τους περιμένει για μεγάλο μέρος του αγώνα στην περιοχή της. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα στο ματς με την Αγγλία του Τόμας Τούχελ, η οποία, σε μία κακέκτυπη εκδοχή άμυνας α λα Ότο Ρεχάγκελ, έκανε το χατίρι στην Αργεντινή να κλειστεί στα καρέ της και να υπερασπιστεί το προβάδισμά της με διπλή ζώνη άμυνας και τέσσερις στόπερ στην εντεκάδα, το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς στην παρέα του Λιονέλ Μέσι είναι να της αφήσει την μπάλα και την πρωτοβουλία και να της δώσει έτσι άπλετο χώρο να δημιουργήσει ευκαιρίες μόλις λίγα μέτρα από την αντίπαλη εστία.

Μία παραδοσιακή και μία σύγχρονη υπερδύναμη

Ισπανία και Αργεντινή διαφέρουν όχι μόνο τακτικά, αλλά και ιστορικά. Η Ρόχα αποτελεί την ευρωπαϊκή υπερδύναμη των τελευταίων 20 περίπου ετών, έχοντας κατακτήσει τρία EURO καθώς και το Μουντιάλ του 2010, που αποτελεί και τη μοναδική της παρουσία σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η Αργεντινή από την άλλη πλευρά έπαιξε τον πρώτο της τελικό πριν από περίπου έναν αιώνα, στο Μουντιάλ της Ουρουγουάης το 1930, ενώ κέρδισε τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο το 1978, όταν και φιλοξένησε τη διοργάνωση. Έχοντας κατακτήσει το τελευταίο Μουντιάλ το 2022 στο Κατάρ, την Κυριακή φιλοδοξεί όχι μόνο να υπερασπιστεί τα σκήπτρα της, αλλά επιπλέον να ράψει το τέταρτο αστέρι στο έμβλημά της – σενάριο που θα τη φέρει σε ισοβαθμία στις κατακτήσεις με τη Γερμανία και την Ιταλία, όπως και μία ανάσα από την πρώτη Βραζιλία (με πέντε κατακτήσεις).

Το επιτυχημένο Μουντιάλ των Ινφαντίνο και Τραμπ

Παρά τα πολλά στραβά της διοργάνωσης, το πολιτικό παρασκήνιο και ορισμένα σκάνδαλα, στο MetLife Stadium του Νιου Τζέρσεϊ θα πέσει η αυλαία σε ένα από τα πιο χορταστικά Μουντιάλ του 21ου αιώνα – τόσο λόγω της αύξησης των συμμετεχουσών ομάδων όσο και λόγω του ότι πολλά παιχνίδια ήταν πραγματικά συγκλονιστικά, σε γήπεδα ασφυκτικά γεμάτα από κόσμο και με τις περισσότερες ομάδες να προσφέρουν πλούσιο θέαμα.

Δεδομένων αυτών, φαίνεται πως ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, και ο καλός του φίλος και πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, πέτυχαν αυτό που ήθελαν: ένα εκθαμβωτικό θέαμα, ικανό να θέσει σε δεύτερη μοίρα τη δριμεία κριτική που δέχεται εδώ και καιρό τόσο η ποδοσφαιρική ομοσπονδία όσο και η αμερικανική κυβέρνηση.

Ο βραβευμένος με το FIFA Peace Prize Τραμπ θα είναι εξάλλου αυτός που θα παραδώσει την Κυριακή το βαρύτιμο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη νικήτρια ομάδα.

Πηγή: Deutsche Welle