ΚΑΙΡΟΣ

Τουρκικό μαχητικό KAAN και Τραμπ: «Άδεια... τα δώρα του μουσαφίρη;»

Ανοιχτή γραμμή με Κάιρο - «Αχ, Ανδρέα…»: Η ανατομία ενός αναστεναγμού

«Άδεια τα δώρα του μουσαφίρη;»

Την οργή του Κογκρέσου προκάλεσαν οι δηλώσεις των Ντόναλντ Τραμπ και Τζέι Ντι Βανς για... «δώρα επίσκεψης» του προέδρου των ΗΠΑ στον Ερντογάν κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Πρόκειται για την πώληση όπλων εξοπλισμού αξίας άνω των 700 εκατ. δολαρίων στον τουρκικό στρατό και κινητήρων που απαιτούνται για το εγχώριο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος KAAN, παρά τις αντιρρήσεις του Κογκρέσου.

Ενδεικτική ήταν η αντίδραση του Δημοκρατικού Γκρέγκορι Μικς, του «νο 2» πιο ισχυρού άνδρα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.

«Αργά χθες, η κυβέρνηση με ενημέρωσε ότι θα παρακάμψει για άλλη μια φορά την αξιολόγηση του Κογκρέσου για την πώληση συστημάτων αξίας άνω των 700 εκατ. δολαρίων στον τουρκικό στρατό, σε ένα ακόμη σοβαρό ανησυχητικό παράδειγμα της ανοιχτής περιφρόνησης αυτής της κυβέρνησης. για την εποπτική εξουσία του Κογκρέσου (…) Αυτά τα αντικείμενα (εννοεί τους κινητήρες) δεν θα παραδοθούν για χρόνια, και η κυβέρνηση αγνόησε επανειλημμένα τα επίμονα αιτήματα για πληροφορίες και διευκρινίσεις σχετικά με τις βασικές πτυχές της πολιτικής των ΗΠΑ. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένα πρόσχημα ότι αυτό ήταν επείγον ή αναπόφευκτο. Αυτή ήταν μια σκόπιμη επιλογή να αποκλειστεί το Κογκρέσο και να αντιμετωπιστεί η νόμιμη εποπτεία ως μια ταλαιπωρία που πρέπει να αγνοηθεί» ανέφερε χαρακτηριστικά. 

Ο Μικς δεν είναι κανένας τυχαίος: Πρόκειται για το κορυφαίο στέλεχος των Δημοκρατικών στην πανίσχυρη Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής της οποίας έχει διατελέσει και πρόεδρος στο παρελθόν. Λόγω της θεσμικής του θέσης, οι παρεμβάσεις του για θέματα εξωτερικής πολιτικής (όπως οι εξελίξεις με το Ιράν, το Στενό του Ορμούζ ή τη Βενεζουέλα) έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα και αποτελούν επίσημη γραμμή της αντιπολίτευσης των Δημοκρατικών απέναντι στον Λευκό Οίκο. Βέβαια με τις αντιδράσεις όχι μόνο του Μικς αλλά και Ρεπουμπλικανών νομοθετών (πχ. Λίντσεϊ Γκράχαμ) της ομογένειας και του ισραηλινού λόμπι, ενώ οι διαδικασίες υλοποίησης των υπεσχημένων κάθε άλλο παρά... fast track είναι. Δηλαδή «ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια, κατώγια…. μέχρι και F-35». Ή όπως λένε οι Αμερικανοί «talk is cheap». Γιατί τα κουτιά των δώρων του μουσαφίρη μπορεί να αποδειχθούν κάλλιστα άδεια. 

Ανοιχτή γραμμή με Κάιρο

Δεν περνά απαρατήρητο ότι ο Γιώργος Γεραπετρίτης είχε μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες δεύτερη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, Μπαντρ Αμπντελατί. Και όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο λένε ότι αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.

Η Λιβύη βρίσκεται ξανά σε φάση έντονων διεθνών διεργασιών, με Αμερικανούς, ΟΗΕ, Τούρκους, Αιγυπτίους και Ευρωπαίους να επιχειρούν να διαμορφώσουν το τοπίο της επόμενης ημέρας. Η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, γνωρίζοντας ότι όποια φόρμουλα προκύψει για την πολιτική σταθεροποίηση της χώρας θα επηρεάσει άμεσα και ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος, από τις θαλάσσιες ζώνες μέχρι το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Σε αυτό το σκηνικό, η Αίγυπτος παραμένει ο βασικός περιφερειακός παίκτης με τον οποίο η Ελλάδα επιδιώκει να βρίσκεται σε διαρκή συντονισμό. Ιδίως τώρα που το Κάιρο και η Άγκυρα συνεχίζουν τη διαδικασία προσέγγισης, χωρίς βέβαια να έχουν εξαφανιστεί οι μεταξύ τους στρατηγικές διαφορές.

Στην εξίσωση προστίθεται και η εκκρεμότητα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, ένα θέμα που η Αθήνα παρακολουθεί καθημερινά και σε ανώτατο επίπεδο. Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι οι συζητήσεις μεταξύ της Μονής και του αιγυπτιακού Δημοσίου μπαίνουν πλέον στην τελική ευθεία, ενώ το έντονο ενδιαφέρον που επιδεικνύουν και οι Αμερικανοί λειτουργεί ως πρόσθετος παράγοντας πίεσης για την εξεύρεση λύσης.

Με λίγα λόγια, στο υπουργείο Εξωτερικών γνωρίζουν ότι το επόμενο διάστημα πολλά από τα μέτωπα της ελληνικής διπλωματίας περνούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από το Κάιρο. Και γι’ αυτό η «κόκκινη γραμμή» Αθήνας - Καΐρου παραμένει πιο ενεργή από ποτέ.

«Αχ, Ανδρέα…»: Η ανατομία ενός αναστεναγμού

«Πού ‘σαι Ανδρέα για να δεις το κόμμα της Αλλαγής» (ή κάτι τέτοιο, δεν θυμόμαστε ήμασταν μικροί τότε) που μεγάλες πίκρες δοκιμάζει με τις δημοσκοπήσεις. Φυσικό και επόμενο ήταν να συζητείται ακόμη ο αυθόρμητος αναστεναγμός της Νάντιας Γιαννακοπούλου στο πολιτικό μνημόσυνο του Ανδρέα Παπανδρέου στο Α’ Νεκροταφείο. Ήταν αναστεναγμός μελαγχολίας; αναπόλησης για τα περασμένα μεγαλεία (και διηγώντας τα να κλαις); ένα «αχ, Ανδρέα» (να ‘σουν εδώ); Σαν να λέμε αναστεναγμός αμφισβήτησης για τον (νυν) πρόεδρο; Δεν ξέρουμε/δεν απαντούμε, αλλά για ένα πράγμα είμαστε βέβαιοι, αναστεναγμό ευφορίας σίγουρα δεν τον λες. Εδώ κάποιοι σύντροφοι της συντρόφισσας Νάντιας αμφισβητούν και το γεγονός ότι ο αναστεναγμός ήταν… αυθόρμητος. Η ανατομία ενός (αντικαθεστωτικού;) αναστεναγμού. 
 

Πηγή: skai.gr