ΚΑΙΡΟΣ

Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης η… ανορθόδοξη επιλογή Τραμπ για το ουκρανικό 

Η Αθήνα «δένει» τα Πατριαρχεία - Το παγωμένο χέρι στο τελευταίο αντίο - Η ηλεκτρική αυτοκρατορία του Πεκίνου

Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης η… ανορθόδοξη επιλογή Τραμπ για το ουκρανικό

Μια φαινομενικά αντισυμβατική, (αν)ορθόδοξη επιλογή για πρόοδο στον πόλεμο της Ουκρανίας εξετάζει ποιος άλλος; Ο καθόλα αντισυμβατικός Ντόναλντ Τραμπ... Όμως υπάρχει βάση στο σκεπτικό του. 

Σύμφωνα με ισραηλινά ΜΜΕ ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξετάζει τον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ’ ως σύνδεσμο μεταξύ Μόσχας και Κιέβου στις προσπάθειες κατάπαυσης του πυρός μετά από συνάντηση στον Λευκό Οίκο την περασμένη Πέμπτη. Ο Πατριάρχης Θεόφιλος αναμένεται να συναντηθεί με τον Πούτιν εντός του μήνα. 

H συνάντηση, η οποία διήρκεσε περίπου 40 λεπτά, πραγματοποιήθηκε με φόντο τις προσπάθειες του Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Μεταξύ άλλων θεμάτων, συζητήθηκε η πιθανότητα ο πατριάρχης να συμβάλει στη δημιουργία ενός διαύλου επικοινωνίας μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Ο Θεόφιλος θεωρείται προσωπικότητα που εμπιστεύονται και οι δύο πλευρές λόγω της θέσης του στον ορθόδοξο κόσμο και της συμμετοχής του σε προηγούμενες διπλωματικές και ανθρωπιστικές προσπάθειες, συμπεριλαμβανομένων προηγούμενων επαφών μεταξύ Ρωσίας και Ισραήλ για την απελευθέρωση Ισραηλινού πολίτη από ρωσική φυλακή.

Αρμόδιες πηγές που μίλησαν στα ισραηλινά ΜΜΕ εξηγούσαν ότι το βασικό προσόν του 74χρονου ιεράρχη είναι ότι είναι «μια μη πολιτική προσωπικότητα που προέρχεται από θέση θρησκευτικής και ηθικής εμπιστοσύνης».

Τελικά, ίσως να υπάρξει λύση στο ουκρανικό με τη βοήθεια του Θεού.

Η Αθήνα «δένει» τα Πατριαρχεία

Σε κάθε περίπτωση, η διεθνής κινητικότητα γύρω από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων δίνει ένα επιπλέον ενδιαφέρον στη χθεσινή παρουσία του στην Αθήνα και στα μηνύματα που επέλεξε να εκπέμψει η ελληνική διπλωματία.

Η επίσκεψη του Θεοφίλου Γ΄ στην ελληνική πρωτεύουσα είχε ασφαλώς έντονο θρησκευτικό και συμβολικό χαρακτήρα. Ωστόσο, όσοι παρακολουθούν στενά τις κινήσεις της ελληνικής διπλωματίας διακρίνουν και μια ευρύτερη στρατηγική διάσταση πίσω από τα μηνύματα που εξέπεμψε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης.

Κατά την προσφώνησή του προς τον Πατριάρχη, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας δεν περιορίστηκε σε αναφορές πίστης και παράδοσης. Έσπευσε να επαναβεβαιώσει ότι η Ελλάδα παραμένει ο σταθερός και διαχρονικός υποστηρικτής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και των πρεσβυγενών Πατριαρχείων, σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση έντονης αστάθειας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε, πάντως, η αναφορά του στο επικείμενο νομοσχέδιο για τους κληρικούς της ομογένειας, το οποίο αναμένεται να κατατεθεί άμεσα στη Βουλή. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που φιλοδοξεί να δημιουργήσει για πρώτη φορά ένα πιο σταθερό και θεσμικό πλαίσιο στήριξης των πρεσβυγενών Πατριαρχείων, χωρίς να θίγεται η αυτονομία τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στο ΥΠΕΞ χαρακτηρίζουν το εγχείρημα ως μια επένδυση μακράς πνοής στον εκκλησιαστικό και εθνικό ρόλο του Ελληνισμού εκτός συνόρων.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το μνημόνιο στρατηγικής σημασίας που υπεγράφη με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αλλά και η σταθερή ελληνική παρουσία σε πρωτοβουλίες που αφορούν τους Αγίους Τόπους. Για την Αθήνα, άλλωστε, η στήριξη των Πατριαρχείων δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως εκκλησιαστικό καθήκον, αλλά και ως κρίσιμο στοιχείο της διαχρονικής παρουσίας του Ελληνισμού σε μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά γωνιές του κόσμου.

Το παγωμένο χέρι στο τελευταίο αντίο

Πλήθος εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου έδωσε το παρών στην κηδεία του πρώην υπουργού και κορυφαίου στελέχους της Νέας Δημοκρατίας,  Γιώργου Σουφλιά. Στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Κοιμητήριο Παπάγου, βρέθηκε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρόεδρος της Βουλής,  Νικήτας Κακλαμάνης και ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής.

Ωστόσο, αν και τα περισσότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας βρέθηκαν δίπλα στην οικογένεια του εκλιπόντος για να συμπαρασταθούν και μίλησαν με τα καλύτερα λόγια για το κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, αρκετοί ήταν εκείνοι που έπιασαν με την άκρη του ματιού τους μία αμήχανη στιγμή μεταξύ του πρωθυπουργού και της χήρας του Γιώργου Σουφλιά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πλησίασε την οικογένεια για να συλλυπηθεί, πήγε να δώσει το χέρι του στη σύζυγο του εκλιπόντος. Εκείνη, όμως, δεν έδειξε πρόθυμη να του ανταποδώσει την κίνηση, προκαλώντας αμηχανία στον πρωθυπουργό.

Αυτή η κίνηση μπορεί να προκάλεσε ερωτήματα σχετικά με τη στάση της χήρας, ωστόσο πρόσωπα που βρέθηκαν στην τελετή, φέρεται να την άκουσαν να μιλάει με παράπονο για την παράταξη που όπως υποστήριξε, είχε ξεχάσει τον Γιώργο Σουφλιά τα τελευταία χρόνια. 

Η ηλεκτρική αυτοκρατορία του Πεκίνου

Κάποτε η Δύση κοίταζε αφ' υψηλού τα κινεζικά αυτοκίνητα. Σήμερα, πολλοί Ευρωπαίοι και Αμερικανοί κατασκευαστές κοιτούν με ανησυχία τους αριθμούς που έρχονται από το Πεκίνο. Γιατί πλέον, όταν οι Κινέζοι μιλούν για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, δεν μιλούν για το μέλλον. Μιλούν για το παρόν.

Η BYD, η εταιρεία που έχει εξελιχθεί σε σύμβολο της κινεζικής αντεπίθεσης στην αυτοκινητοβιομηχανία, εκτιμά ότι σύντομα το 80% των νέων αυτοκινήτων που θα πωλούνται στην Κίνα θα είναι ηλεκτρικά ή υβριδικά. Με άλλα λόγια, αυτό που για την Ευρώπη εξακολουθεί να αποτελεί στόχο, για την Κίνα τείνει να γίνει κανονικότητα.

Το ενδιαφέρον όμως δεν βρίσκεται μόνο στα αυτοκίνητα. Βρίσκεται σε αυτό που κρύβεται πίσω από αυτά. Οι Κινέζοι δεν επένδυσαν απλώς σε μια νέα τεχνολογία. Έχτισαν ολόκληρη βιομηχανία γύρω από αυτήν: μπαταρίες, εργοστάσια, πρώτες ύλες, λογισμικό, δίκτυα φόρτισης. Και τώρα αρχίζουν να εξαργυρώνουν το προβάδισμα.

Γι' αυτό και στις Βρυξέλλες η συζήτηση για τα κινεζικά ηλεκτρικά δεν αφορά πλέον μόνο το εμπόριο. Αφορά και την ισορροπία δυνάμεων. Διότι όταν μια χώρα αποκτά κυριαρχία σε έναν κλάδο που θα καθορίσει την επόμενη δεκαετία, αποκτά κάτι πολύ περισσότερο από οικονομικά οφέλη.

Κάπως έτσι, πίσω από τις πωλήσεις αυτοκινήτων κρύβεται ένας σιωπηρός ανταγωνισμός για το ποιος θα γράψει τους κανόνες της επόμενης βιομηχανικής εποχής. Και σε αυτή τη φάση του αγώνα, το Πεκίνο φαίνεται να τρέχει αρκετά χιλιόμετρα μπροστά.

Πηγή: skai.gr