East Mediterranean Gas Forum: Όλοι μαζί και η Τουρκία χώρια
Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος, Ιορδανία, Ισραήλ, Παλαιστίνη, Ιταλία, μαζί με τις ΗΠΑ και την Παγκόσμια Τράπεζα, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι στο πλαίσιο της 10ης Συνόδου του East Mediterranean Gas Forum (EMGF) που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον υπό την ελληνική προεδρία.
Δύο πράγματα κάνουν εντύπωση από τη λίστα των χωρών που συμμετείχαν τη Δευτέρα. Πρώτον, η συμμετοχή Παλαιστίνης και Ισραήλ, παρότι τις δύο πλευρές θεωρητικά χωρίζουν ποταμοί αίματος, και με το ζήτημα της Γάζας να χάσκει πολιτικά. Το δεύτερο που κάνει αρνητική εντύπωση, καλά το μαντέψατε φίλοι αναγνώστες, είναι η απουσία της Τουρκίας από τη λίστα των συμμετεχόντων. Και πώς να γινόταν αλλιώς όταν στο κοινό ανακοινωθέν, που υιοθετήθηκε ομόφωνα, αναγνωρίζεται ρητά ότι η ανάπτυξη των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο πραγματοποιείται στη βάση του διεθνούς δικαίου...
Η σύνοδος του EMGF, με απτά αποτελέσματα και έκδηλη αμερικανική σφραγίδα και υποστήριξη, ανέδειξε μια… πεντακάθαρη πραγματικότητα: η Άγκυρα, επιλέγοντας τον ολισθηρό δρόμο των μονομερών ενεργειών και των μαξιμαλιστικών και επεκτατικών δογμάτων όπως η «Γαλάζια Πατρίδα» και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, κατέληξε να είναι ο μεγάλος απών από την αρχιτεκτονική ασφαλείας που οικοδομείται στη «γειτονιά» της. Όμως ό,τι (Γαλάζια Πατρίδα) σπέρνεις θερίζεις. Όλοι μαζί και η Τουρκία χώρια.
Στην Τρίπολη με την μπάλα χαμηλά
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά με ιδιαίτερη σημασία για τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, συνεχίζεται ο ελληνολιβυκός διάλογος για τις θαλάσσιες ζώνες. Η μετάβαση της υφυπουργού Εξωτερικών Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου στην Τρίπολη για τον δεύτερο γύρο των τεχνικών συνομιλιών έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η Αθήνα επιλέγει να κρατήσει ανοικτό τον δίαυλο επικοινωνίας με τη λιβυκή πλευρά, παρά τις δυσκολίες και τις γνωστές εκκρεμότητες του παρελθόντος.
Στο υπουργείο Εξωτερικών αντιμετωπίζουν τη διαδικασία με ρεαλισμό. Κανείς δεν περιμένει θεαματικές εξελίξεις ή άμεσες συμφωνίες. Ωστόσο, η ίδια η συνέχιση των επαφών θεωρείται κέρδος, καθώς διατηρεί στο τραπέζι τη συζήτηση για μια οριοθέτηση που θα βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και όχι σε μονομερείς προσεγγίσεις ή τετελεσμένα.
Διπλωματικές πηγές σημειώνουν ότι η Αθήνα επενδύει συστηματικά σε αυτή τη διαδικασία ήδη από την επανεκκίνηση των συνομιλιών το φθινόπωρο του 2025, θεωρώντας ότι η οικοδόμηση σχέσης εμπιστοσύνης με τη Λιβύη αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για οποιαδήποτε ουσιαστική πρόοδο στο μέλλον. Άλλωστε, για την ελληνική πλευρά, η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών με τη γειτονική χώρα παραμένει στρατηγικός στόχος με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις.
Το ενδιαφέρον, πάντως, δεν περιορίζεται μόνο στο περιεχόμενο των συνομιλιών. Στην Αθήνα παρακολουθούν στενά και τα πολιτικά μηνύματα που εκπέμπει η λιβυκή πλευρά, σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες στη χώρα παραμένουν εύθραυστες και οι εξωτερικές επιρροές συνεχίζουν να παίζουν καθοριστικό ρόλο. Για αυτό και κάθε συνάντηση, ακόμη και σε τεχνικό επίπεδο, αποκτά βαρύτητα μεγαλύτερη από αυτή που δείχνει εκ πρώτης όψεως.
Πράσινα όνειρα, μαύρος χρυσός
Υπήρξε μια περίοδος που η BP ήθελε να μας πείσει ότι το μέλλον της ήταν οι ανεμογεννήτριες, τα φωτοβολταϊκά και η πράσινη μετάβαση. Όχι πια.
Η νέα διοίκηση της εταιρείας προχωρά σε σαρωτικές αλλαγές, ξαναστήνοντας τη δομή του ομίλου γύρω από τις παραδοσιακές της δραστηριότητες, δηλαδή πετρέλαιο και φυσικό άεριο, στέλνοντας παράλληλα το μήνυμα ότι οι προτεραιότητες αλλάζουν.
Η BP βρίσκεται ήδη στον τρίτο διευθύνοντα σύμβουλο και τον τρίτο πρόεδρό της μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια. Και αυτό από μόνο του έχει αρχίσει να προκαλεί ερωτήματα στους επενδυτές για το τι ακριβώς συμβαίνει στα ανώτερα κλιμάκια της εταιρείας.
Η αποπομπή του προέδρου Albert Manifold στα τέλη Μαΐου άνοιξε ακόμη περισσότερες συζητήσεις. Το διοικητικό συμβούλιο έκανε λόγο για «σοβαρές ανησυχίες» που σχετίζονται με ζητήματα διακυβέρνησης, εποπτείας και συμπεριφοράς. Ο ίδιος, όμως, απάντησε ότι απομακρύνθηκε χωρίς προειδοποίηση και χωρίς εξηγήσεις, απορρίπτοντας πλήρως όσα του καταλογίζονται.
Σε κάθε περίπτωση η BP, όπως προαναφέρθηκε, σε λιγότερο από τρία χρόνια έχει αλλάξει τρεις CEOs και τρεις προέδρους. Για μια εταιρεία που αναζητά σταθερότητα, είναι ένας αριθμός που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητος.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο πετρελαϊκός κολοσσός δείχνει να απομακρύνεται από το αφήγημα της «πράσινης πρωτοπορίας» και να επιστρέφει σε πιο γνώριμα νερά. Εκεί όπου οι μέτοχοι μετρούν βαρέλια, αποδόσεις και ταμειακές ροές.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
