Η προσπάθεια της Βραζιλίας για την κατάκτηση του έκτου Μουντιάλ ξεκινά απόψε. Αυτή η ιστορική χώρα έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο πέντε φορές – περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη χώρα – αλλά ο τελευταίος της θρίαμβος το 2002 αρχίζει να μοιάζει με μακρινή ανάμνηση, καθώς ακολούθησαν πάνω από δύο δεκαετίες απογοήτευσης, όπως αναλύσει το CNN.
Η Γαλλία έβαλε τέλος στην πορεία της Σελεσάο στους προημιτελικούς του 2006, η Ολλανδία έκανε το ίδιο το 2010, η Γερμανία την ταπείνωσε σε μια από τις μεγαλύτερες ήττες στην ιστορία του αθλήματος το 2014 – μια συντριπτικό σκορ με 7-1 που έκανε τους οπαδούς να κλαίνε στις κερκίδες – ενώ ακολούθησαν και πάλι αποκλεισμοί στους προημιτελικούς το 2018 και το 2022.
Μια ολόκληρη γενιά Βραζιλιάνων δεν έχει δει ποτέ τη χώρα της να κερδίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έχουν ακούσει ιστορίες για τον Ρονάλντο Ναζάριο που οδήγησε την εθνική στη δόξα το 2002, μετά την απογοήτευση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας το 1998. Έχουν ακούσει τις ιστορίες για τον Ρομάριο που έβαλε τέλος στην τελευταία 24ετή ξηρασία το 1994.
Οι παλαιότερες γενιές μετέδωσαν τις αναμνήσεις τους από τη θρυλική ομάδα που έλαμψε στο Μεξικό το 1970. Μερικοί μάλιστα είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τη μαγεία του Γκαρίντσα το 1962. Ακόμα λιγότεροι μπορούν να θυμηθούν πώς ένας 17χρονος Πελέ κατέκτησε τις καρδιές ενός ολόκληρου έθνους με τη μεγαλοφυΐα του το 1958.
Τώρα, μετά από 24 χρόνια ξηρασίας χωρίς κατάκτηση Μουντιάλ, μια νέα γενιά ετοιμάζεται να γράψει το δικό της κεφάλαιο, στο οποίο ο Βινίσιους Τζούνιορ αναμένεται να πρωταγωνιστήσει.
Ωστόσο, παρά την προφανή επιθυμία των Βραζιλιάνων να κατακτήσουν ξανά το πολύτιμο τρόπαιο, οι προσδοκίες φαίνεται να βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο όλων των εποχών.
Γιατί η πίστη στην ομάδα είναι τόσο χαμηλή
Μια έρευνα που διεξήχθη τον Απρίλιο από το βραζιλιάνικο ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Datafolha έδειξε ότι μόνο το 29% του πληθυσμού πιστεύει ότι η Σελεσάο μπορεί να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, στο χαμηλότερο ποσοστό από τότε που άρχισαν οι δημοσκοπήσεις το 1994.
Επιπλέον, το 46% δεν πιστεύει καν ότι η ομάδα θα προχωρήσει πέρα από τα προημιτελικά, όπου έχει αποκλειστεί στα δύο τελευταία τουρνουά.
Αυτό το κλίμα απαισιοδοξίας έχει βάσιμους λόγους, καθώς η πορεία της Βραζιλίας προς το Παγκόσμιο Κύπελλο χαρακτηρίστηκε από σκάνδαλα εκτός γηπέδου και υποτονικές επιδόσεις εντός αυτού.
Πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, τον Μάιο του 2025, δικαστήριο του Ρίο ντε Τζανέιρο διέταξε την απομάκρυνση του πρώην προέδρου της Βραζιλιάνικης Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CBF) Έντναλντο Ροντρίγκες, με την κατηγορία ότι παραποίησε έγγραφα προκειμένου να εξασφαλίσει την επανεκλογή του νωρίτερα εκείνη τη χρονιά.
Η απόφαση αυτή ήρθε μόλις τρεις ημέρες μετά την ανακοίνωση της πρόσληψης του Κάρλο Αντσελότι ως προπονητή, την ώρα που η ομάδα βίωνε τη χειρότερη πορεία της στην ιστορία των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η Βραζιλία τερμάτισε στην πέμπτη θέση της κατάταξης της CONMEBOL με μόλις 28 βαθμούς σε 18 αγώνες, 10 βαθμούς πίσω από την αιώνια αντίπαλό της Αργεντινή, η οποία τερμάτισε πρώτη. Η χειρότερη στιγμή ήταν επίσης κόντρα στην Αργεντινή, η οποία τους συνέτριψε με 4-1 στο Μπουένος Άιρες χωρίς τον Λιονέλ Μέσι.
Ο αρχηγός Μαρκίνιος χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «ντροπιαστικό» σε συνέντευξή του στον βραζιλιάνικο τηλεοπτικό σταθμό TV Globo και δήλωσε ότι «δεν πρέπει να ξανασυμβεί», φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ζητήσει δημόσια συγγνώμη: «Ζητώ συγγνώμη από τους οπαδούς μας».
Η συγγνώμη ήταν σίγουρα δικαιολογημένη, δεδομένης της μεγαλύτερης ήττας της Σελεσάο από την Αργεντινή από το 1964, η οποία τελικά κόστισε τη θέση του στον Ντοριβάλ Τζούνιορ και επιτάχυνε την άφιξη του πρώην προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, Αντσελότι.
Τα φαντάσματα του Μπέλο Οριζόντε
Ωστόσο, καμία στιγμή δεν συμβολίζει την παρακμή του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου περισσότερο από τα 90 λεπτά χάους στο στάδιο «Μινέιραο» του Μπέλο Οριζόντε, όταν η διοργανώτρια χώρα αντιμετώπισε τη Γερμανία στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 8 Ιουλίου 2014.
Η Σελεσάο βρέθηκε να χάνει με 5-0 μετά από 30 λεπτά αγώνα, και στη συνέχεια με 7-0 δέκα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, πριν ο Όσκαρ σημειώσει ένα εντελώς ασήμαντο γκολ παρηγοριάς στο τελευταίο λεπτό.
Η καταστροφή αυτή έμεινε γνωστή ως «Mineiraço» και – ίσως εκτός από την έκπληξη της ήττας με 2-1 από την Ουρουγουάη στον αποφασιστικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1950, την πρώτη φορά που η Βραζιλία ήταν διοργανώτρια – αποτελεί το πιο τραυματικό αθλητικό αποτέλεσμα στην ιστορία του βραζιλιάνικου αθλητισμού.
«Το 7-1 έχει μπει στη γλώσσα», δήλωσε χωρίς περιστροφές ο ειδικός στο ποδόσφαιρο της Νότιας Αμερικής, Τιμ Βίκερι, στο CNN Sports. «Απλά αποκαλείς κάθε συντριπτική και ταπεινωτική ήττα, σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής, ως «7-1». … Είναι ένας λεκές στο χαλί που δεν θα φύγει σύντομα. Ο μόνος τρόπος για να το ξεπεράσουν είναι να κερδίσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο».
Για να το πετύχει όμως αυτό η Σελεσάο, η ομάδα θα πρέπει πιθανότατα να κάνει κάτι που δεν έχει καταφέρει από τότε που ο Ρονάλντο και η παρέα του νίκησαν τη Γερμανία στον τελικό του 2002: να νικήσει μια ευρωπαϊκή ομάδα στη φάση των νοκ-άουτ.
Η Γαλλία, η Ολλανδία, η Γερμανία, το Βέλγιο και στη συνέχεια η Κροατία έσπασαν τις καρδιές των Βραζιλιάνων στα τελευταία πέντε Παγκόσμια Κύπελλα. Και όσο ντροπιαστικό κι αν ήταν το «7-1», αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου, δηλαδή της αδυναμίας της χώρας να ανταπεξέλθει στους Ευρωπαίους αντιπάλους της.
«Ξέρω κάποιους δημοσιογράφους που λένε: “Δεν με πειράζει καν αν δεν κερδίσουμε αυτή τη φορά, αρκεί να νικήσουμε μια ευρωπαϊκή ομάδα στη φάση των νοκ-άουτ”», είπε με χιούμορ ο Βικέρι, συν-συγγραφέας του νέου βιβλίου «Mundiales: A South American History of the World Cup».
Αν η ομάδα του Αντσελότι κατακτήσει την πρώτη θέση στον Όμιλο C, όπως αναμένεται, θα βρεθεί σε τροχιά να αντιμετωπίσει ενδεχομένως την Αγγλία, φιναλίστ των Euro του 2020 και του 2024, στους προημιτελικούς – υπό την προϋπόθεση ότι και οι Άγγλοι θα κατακτήσουν την πρώτη θέση στον όμιλό τους.
Ωστόσο, ακόμη και αν αυτή η αναμέτρηση-υπερπαραγωγή τελικά πραγματοποιηθεί και η Βραζιλία βγει νικήτρια, για πολλούς αυτό δεν θα είναι αρκετό – μόνο ένα έκτο τρόπαιο θα τους ικανοποιήσει.
1970
Η ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν μπορεί να εξιστορηθεί χωρίς το «Βραζιλία 1970» – έχει γίνει πλέον συνώνυμο του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού λεξιλογίου.
Για πολλούς, οι πρώτες τους αναμνήσεις ή οι πρώτες αναφορές σε αυτό το κορυφαίο τουρνουά ξεκίνησαν με τον Πελέ στο Μεξικό. Εν μέρει επειδή ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που μεταδόθηκε σε έγχρωμη τηλεόραση, πράγμα που σήμαινε ότι η κίτρινη φανέλα έλαμψε για πρώτη φορά στις οθόνες.
Κυρίως όμως επειδή η «O Time Belo» («Η Όμορφη Ομάδα») εκφραζόταν με τα πόδια της με έναν τρόπο που δεν είχε ξαναδεί κανείς.
Γι' αυτό, «ήταν απολύτως φυσικό για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής να συνδέσουν αυτό το γεγονός με την προσγείωση στο φεγγάρι λίγους μήνες νωρίτερα», είπε ο Βικέρι.
Μόλις 20 χρόνια νωρίτερα, η Βραζιλία είχε βιώσει την πρώτη της μεγάλη αθλητική απογοήτευση στο νεόκτιστο Μαρακανά – την αναπάντεχη ήττα από την Ουρουγουάη, που έμεινε γνωστή ως «Maracanaço». Όμως, η νίκη επί της Ιταλίας το 1970 χάραξε το τρίτο αστέρι. Και το πιο σημαντικό, εδραίωσε τη θέση της χώρας ως το απόλυτο πρότυπο στο διεθνές ποδόσφαιρο.
«Γι’ αυτό η 24ετής ξηρασία στο Παγκόσμιο Κύπελλο “φαίνεται πιο σοβαρή από το προηγούμενο κενό 24 ετών”», δήλωσε ο Βικέρι. «Επειδή αυτό που χαρακτήριζε τη Βραζιλία δεν ήταν απλώς οι νίκες, αλλά το ότι κέρδιζε με στυλ. Μερικές φορές… ακόμα και όταν δεν κέρδιζε, το έκανε (απλώς) με στυλ».
Αυτό αποδεικνύεται από την ομάδα της Σελεσάο του 1982. Θεωρείται ως η καλύτερη ομάδα που δεν κέρδισε ποτέ το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά εξακολουθεί να είναι σεβαστή μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι δεν έφτασε καν στα ημιτελικά στην Ισπανία.
Όμως, όπως είπε ο Βικέρι, «τα τελευταία χρόνια, δεν έχουν κερδίσει και δεν τους θεωρείς πια ότι έχουν το μονοπώλιο του ποδοσφαίρου με στυλ που είχαν πριν».
Ο Βινίσιους είναι η επόμενη ελπίδα της Βραζιλίας
Ένας παίκτης, ωστόσο, που εξακολουθεί να εκπέμπει αυτό το στυλ είναι ο Βινίσιους Τζούνιορ, και αυτός πρέπει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο αν η Βραζιλία θέλει να πετύχει.
Κάθε θρίαμβος της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο είχε μια καθοριστική προσωπικότητα: τον Πελέ το 1958 και το 1970, τον Γκαρίντσα το 1962, τον Ρομάριο το 1994 και τον Ρονάλντο το 2002.
Αν η «Σελεσάο» θέλει να κερδίσει αυτό το τουρνουά, ο σούπερ σταρ της Ρεάλ Μαδρίτης θα πρέπει πιθανότατα να προστεθεί σε αυτή τη λίστα.
«Είναι το δικό του Παγκόσμιο Κύπελλο. Είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο στο οποίο πρέπει να λάμψει και να ξεχωρίσει», δήλωσε τον Απρίλιο στο CNN Sports ο Καφού, αρχηγός της Βραζιλίας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. «Όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στον Βίνι Τζούνιορ. Και είμαι σίγουρος ότι, αν διατηρήσει την ψυχραιμία του και συνειδητοποιήσει ότι αυτό είναι το δικό του Παγκόσμιο Κύπελλο, θα βοηθήσει πραγματικά τη βραζιλιάνικη ομάδα».
Πριν από τέσσερα χρόνια στο Κατάρ, ο Βινίσιους ήταν ήδη βασικός παίκτης, αλλά τα φώτα της δημοσιότητας ήταν ακόμα στραμμένα στον Νεϊμάρ Τζούνιορ. Τώρα, οι ελπίδες περισσότερων από 213 εκατομμυρίων Βραζιλιάνων στρέφονται στον Βινίσιους.
Ο 25χρονος, ωστόσο, δεν φαίνεται να επηρεάζεται από αυτό. «Δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο», δήλωσε ο Βινίσιους στη FIFA κατά τη διάρκεια της διεθνούς διακοπής του Μαρτίου.
«Παίζω για τη Σελεσάο από τα 19 μου. Παλιότερα ήμουν απλώς ένα παιδί-θαύμα, αλλά τώρα βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή, ηγούμαι της ομάδας και προσπαθώ να επαναφέρω τη Βραζιλία στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Είναι μια τεράστια ευθύνη, την οποία εκτιμώ πραγματικά», δήλωσε.
Δύο φορές νικητής του Champions League, δεύτερος στο Ballon d’Or και καλύτερος παίκτης της FIFA το 2024, ο Βινίσιους έχει ήδη πετύχει περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να ονειρευτούν οι περισσότεροι παίκτες.
Όμως, το να οδηγήσει τη Βραζιλία στο πολυαναμενόμενο έκτο Παγκόσμιο Κύπελλο θα τον ανέβαζε σε μια εντελώς διαφορετική κατηγορία.
Ωστόσο, υπάρχει ένας πρωταγωνιστής για τον οποίο διακυβεύονται ακόμη περισσότερα: ο Νεϊμάρ.
Ένα παραμυθένιο τέλος για τον Νεϊμάρ;
Όταν ο Αντσελότι συμπεριέλαβε τον Νεϊμάρ στην 26μελή αποστολή του, προκάλεσε έκπληξη.
Ο 34χρονος δεν έχει αγωνιστεί με τη Βραζιλία από τον Οκτώβριο του 2023 και τα τελευταία δύο χρόνια έχει πολλούς τραυματισμούς. Ωστόσο, όταν ακούστηκε το όνομά του, το κοινό στο Ρίο ντε Τζανέιρο ξέσπασε σε πανηγυρισμούς.
«Olé, olé, olé, olá… Neymar, Neymar», φώναζαν στους δρόμους, καθώς ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Σελεσάο έχει μια τελευταία ευκαιρία να εκπληρώσει το πεπρωμένο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Από πολλές απόψεις, ο Νεϊμάρ ενσαρκώνει το όραμα που το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το 1970. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι όλα μας οδηγούν πίσω σε εκείνη την καθοριστική μέρα στο Μπέλο Οριζόντε.
Μια καθοριστική στιγμή του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 ήταν όταν ο Νταβίντ Λουίζ και ο Ζούλιο Σέζαρ, ενώ τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο πριν από την έναρξη του αγώνα, κρατούσαν ψηλά τη φανέλα με το νούμερο 10 του συμπαίκτη τους. Ο Νεϊμάρ έχασε εκείνη τη μοιραία μέρα λόγω τραυματισμού που υπέστη στον προημιτελικό της Βραζιλίας εναντίον της Κολομβίας. Δώδεκα χρόνια μετά, εξακολουθεί να εμπνέει ελπίδα.
«Ο Νεϊμάρ είναι ένας παίκτης που δεν χρειάζεται να αξιολογήσουμε για να τον πάρουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο», δήλωσε ο θρύλος της Βραζιλίας Ρονάλντο στο CNN en Español τον Μάρτιο. «Ίσως να μην παίξει σε όλα τα παιχνίδια, αλλά είναι ένας πολύ σημαντικός παίκτης που έχει αποδείξει την αξία του».
Ο «Φενόμενο» είχε επίσης ένα τελευταίο μήνυμα για τους οπαδούς πριν από το τουρνουά. «Πιστέψτε, όπως κάνουμε πάντα την περίοδο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ας ξαναβγούμε στους δρόμους και ας τους γεμίσουμε με σημαίες. Ελπίζω να φέρουμε τον έκτο τίτλο στη Βραζιλία».
Πηγή: skai.grΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.