Ιερά Σύνοδος για τη μισθοδοσία των Αρχιερέων: «Δεν πρόκειται για νέο προνόμιο»

Της Μαρίνας Ζιώζιου 

Διευκρινίσεις για το ζήτημα της μισθοδοσίας των Αρχιερέων έδωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, μετά τη συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες.

Σε γραπτή δήλωσή του, ο Μητροπολίτης ανέφερε ότι γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων διατυπώθηκαν εύλογοι προβληματισμοί, αλλά και αρκετές ανακρίβειες, τονίζοντας πως το θέμα χρειάζεται «νηφάλια αποσαφήνιση».

Όπως σημείωσε, η μισθοδοσία του ιερού Κλήρου συνδέεται ιστορικά με την εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε από τις Ιερές Μονές την περίοδο 1833-1952, χωρίς, όπως υποστηρίζει, πλήρη και ισότιμη αποζημίωση.

Σύμφωνα με τη δήλωση, η περιουσία αυτή αξιοποιήθηκε προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, συμβάλλοντας, μεταξύ άλλων, στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων.

Ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου υπογράμμισε ότι, υπό αυτή την έννοια, η μισθοδοσία του Κλήρου δεν αποτελεί «χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση» της Εκκλησίας από το Κράτος, αλλά συνδέεται με μια ιστορική σχέση ανταπόδοσης. Αναφερόμενος στην πρόσφατη ρύθμιση που εισηγείται η Πολιτεία, ο κ. Βαρθολομαίος ξεκαθάρισε ότι δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο, αλλά επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων στο γενικό πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης.

Όπως εξήγησε, στην ελληνική έννομη τάξη ο θεσμικός ρόλος και η ευθύνη διοίκησης αποτυπώνονται και μισθολογικά. Για τον λόγο αυτό, οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο ανωτάτων δημοσίων λειτουργών. Παράλληλα, έκανε λόγο για αναφορές σε υπέρογκα ή λανθασμένα ποσά, οι οποίες, όπως ανέφερε, βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση ή διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.

Κλείνοντας, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόδου κάλεσε το ζήτημα να προσεγγίζεται με «αλήθεια, δικαιοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό», μακριά από υπερβολές και εντυπώσεις. Τόνισε, τέλος, ότι για την Εκκλησία η στήριξη των ανθρώπων και η προσπάθεια αντιμετώπισης των πραγματικών προβλημάτων τους αποτελούν μέρος της ποιμαντικής της ευθύνης, η οποία, όπως ανέφερε, επιτελείται αθόρυβα από κάθε ποιμένα, χωρίς να διαφημίζεται.

Αναλυτικά η δήλωση: 

«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.

Πρώτα απ’ όλα, είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η μισθοδοσία του ιερού Κλήρου αποτελεί την ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε από τις Ιερές Μονές κατά την περίοδο 1833–1952, χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση. Η περιουσία αυτή αξιοποιήθηκε προς όφελος του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων, κοινωφελών χώρων και άλλων υποδομών δημόσιας ωφέλειας. Υπό αυτήν την έννοια, η μισθοδοσία του Κλήρου συνδέεται ιστορικά με την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας για το κοινό καλό, και όχι με κάποια χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση της Εκκλησίας εκ μέρους του Κράτους. 

Παράλληλα, η πρόσφατη ρύθμιση,  που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία, δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο. Επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων εντός του γενικού πλαισίου της δημόσιας διοίκησης. Στην ελληνική έννομη τάξη η ευθύνη διοίκησης και ο θεσμικός ρόλος αντανακλώνται και μισθολογικά. Για τον λόγο αυτό οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο των ανωτάτων δημοσίων λειτουργών. 

Οι αναφορές σε υπέρογκα ή λανθασμένα ποσά βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση ή ηθελημένη διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.Παρακαλούμε, λοιπόν, το ζήτημα να προσεγγίζεται με αλήθεια, δικαιοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό, μακριά από υπερβολές και χωρίς καλλιέργεια εύκολων εντυπώσεων.

Για την ποιμαίνουσα Εκκλησία η προσπάθεια επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων των ανθρώπων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποιμαντικής ευθύνης και της διακονίας και γι’ αυτό επιτελείται αθόρυβα από τον κάθε ποιμένα, χωρίς να διαφημίζεται, σύμφωνα με την Ευαγγελική προσταγή «σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου (Ματθ. 6:3)». 

Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.