Η τέχνη, διαχρονικά, έχει βρεθεί αντιμέτωπη με την παραφροσύνη του πολέμου, προβάλλοντας ως απάντηση τη δική της αισθητική εξέγερση. Όταν οι ερπύστριες κατακλύζουν τον κόσμο με βία και καταστροφή, η τέχνη επιχειρεί να υψώσει τη φωνή της, άλλοτε με θόρυβο, άλλοτε με σιωπηλό στοχασμό. Μάλιστα, τίθεται συχνά το ερώτημα: Ίσως όχι πολλά, αφού συχνά, η ίδια η αδυναμία της να διαλύσει το σκοτάδι, αποτελεί μέρος της συλλογικής αποτυχίας.
Ο Χανς Αρπ και η καλλιτεχνική πρωτοπορία
Στις σημερινές συνθήκες ανασφάλειας, ο νους επιστρέφει στον Χανς Αρπ (1887-1966), που διέπρεψε σε ζωγραφική, γλυπτική και ποίηση. Γόνος γερμανού βιομηχάνου και αλσατής τραγουδίστριας, ο Αρπ απέρριψε τον γερμανικό μιλιταρισμό, επιλέγοντας τη γαλλική υπηκοότητα. Υπήρξε βασική φυσιογνωμία της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας: μέλος της ομάδας στο Μόναχο, συνιδρυτής του νταντά στη Ζυρίχη (1916) και φίλος των σουρεαλιστών στο Παρίσι.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα ποιήματά του, η , εκφράζει αριστοτεχνικά τη ντανταϊστική διάθεση: ο παραλογισμός και η αισθητική αναρχία προβάλλονται ως αντίδοτο στην εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, σαρκάζοντας και παρωδώντας την παραδοσιακή ελεγεία. Το ποίημα, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1920, *παίζει* με ειρωνεία ανάμεσα στο σοβαρό και το γκροτέσκο, στο μνημείο και στο ταπεινό καθημερινό.
Η μικροαστική προτομή του ήρωα
Η μορφή του Κάσπαρ – κλασσική φιγούρα του γερμανικού κουκλοθέατρου – γίνεται σύμβολο μιας κοινωνίας που, ακόμη και στον θάνατο, καταναλώνει με επισημότητα το ίδιο της το δράμα. Η προτομή του στολίζει τα μικροαστικά σαλόνια, αλλά η νεκροκεφαλή αναζητά «κι άλλη παρηγοριά και λιγάκι ταμπάκο». Ο Αρπ, μέσα από τη δομή του ποιήματος, διακωμωδεί τους κοινωνικούς αυτοματισμούς και αναδεικνύει τη ματαιότητα κάθε βεβαιότητας της εποχής.
Πέθανε ο Κάσπαρ
Πηγή: Deutsche WelleΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.