Μόνο εκείνος ο εξαίρετος μελετητής της ανθρώπινης ψυχολογίας, ο Τσαρλς Σουλτς, θα μπορούσε να αποδώσει με ακρίβεια την παράξενη σχέση ανάμεσα στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και τον Ρώσο δικτάτορα, Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ένα από τα γνωστότερα μοτίβα του διάσημου κόμικ «Peanuts» του Σουλτς ήταν η ιστορία της Λούσι και της μπάλας του ποδοσφαίρου. Κάθε φθινόπωρο, για δεκαετίες, η Λούσι ενθάρρυνε τον Τσάρλι Μπράουν να κλοτσήσει την μπάλα και κάθε φορά την τραβούσε την τελευταία στιγμή, στέλνοντάς τον να σωριαστεί στο έδαφος. Ο Τσάρλι Μπράουν διαμαρτυρόταν, υποσχόταν ότι δεν θα την ξαναπατήσει, αλλά τελικά πάντα την ξαναπάταγε.
Αν δεν το έχετε ήδη μαντέψει, ο Πούτιν είναι η Λούσι, ο Τραμπ είναι ο Τσάρλι Μπράουν, και η ειρήνη στην Ουκρανία είναι η μπάλα του ποδοσφαίρου. Από τότε που ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο, έχει επανειλημμένα εκφράσει την πίστη του ότι ο πρόεδρος Πούτιν θέλει να τερματίσει τον πόλεμο. Όμως η πίστη του δοκιμάζεται σκληρά από τις πράξεις του Πούτιν. Αν πράγματι θέλει να σταματήσει τον πόλεμο, γιατί τον συνεχίζει;
Κατά καιρούς, ο Τραμπ δείχνει μια συνειδητοποίηση - τύπου Τσάρλι Μπράουν - ότι ίσως κυνηγάει μια αυταπάτη. Τον περασμένο Απρίλιο, μετά από μια ακόμη μαζική ρωσική επίθεση με drones και πυραύλους σε ουκρανικές πόλεις, παραδέχθηκε: «Αρχίζω να σκέφτομαι ότι ίσως δεν θέλει να σταματήσει τον πόλεμο, απλώς με τραβάει μαζί του».
Τότε απείλησε να επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία αν δεν δεχόταν εκεχειρία. Όμως, για να αποτρέψει αυτόν τον κίνδυνο, ο Πούτιν τον έπεισε να συναντηθούν στην Αλάσκα τον Αύγουστο. Ξαφνικά, οι κυρώσεις εξαφανίστηκαν από το τραπέζι, έμειναν μόνο κάποιοι δασμοί κατά της Ινδίας για την αγορά ρωσικού πετρελαίου.
Αυτόν τον μήνα βλέπουμε ξανά το ίδιο κουρασμένο σενάριο. Ο Τραμπ σκέφτηκε να στείλει πυραύλους Tomahawk στην Ουκρανία, ώστε να μπορέσει να χτυπήσει στόχους μέσα στη Ρωσία. Ο Πούτιν, σε κατάσταση πανικού, του τηλεφώνησε και τον έπεισε να συναντηθούν στην Ουγγαρία. Η πώληση των Tomahawk ανεστάλη επ’ αόριστον. Σύμφωνα με τους Financial Times, ο Τραμπ φέρεται να επιτέθηκε λεκτικά στον Ζελένσκι κεκλεισμένων των θυρών, λέγοντάς του ότι η χώρα του «θα καταστραφεί» αν δεν αποδεχθεί τους όρους του Πούτιν.
Τι λόγος υπάρχει να πιστέψουμε ότι η σύνοδος της Βουδαπέστης θα είναι πιο επιτυχημένη από εκείνη στην Αλάσκα όπου, επίσης σύμφωνα με τους Financial Times, ο Πούτιν είχε εκνευρίσει τον Τραμπ με μια μακροσκελή ιστορική διάλεξη για το πώς η Ουκρανία ανήκει στη Ρωσία; Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο Πούτιν σκοπεύει να κάνει νέες παραχωρήσεις. Στην τηλεφωνική τους συνομιλία την περασμένη εβδομάδα επανέλαβε τις απαιτήσεις του να παραδώσει το Κίεβο εδάφη που ο ρωσικός στρατός ούτε καν έχει κατακτήσει. Κι όμως, ο Τραμπ απλώς δεν μπορεί να του πει όχι.
Η ατελείωτη ευπιστία του Τραμπ απέναντι στον Πούτιν, καθιστά αδύνατο να πραγματοποιήσει το όνειρό του να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και να κερδίσει Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τις προσπάθειές του. Η αποτυχία του να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στη Ρωσία είναι ακόμη πιο εκνευριστική, δεδομένου ότι η ίδια η Ουκρανία σημειώνει πρόοδο.
Η θερινή επίθεση του Πούτιν απέτυχε χωρίς να πετύχει κανέναν από τους στόχους της. Το Economist εκτιμά ότι φέτος οι ρωσικές δυνάμεις κέρδισαν μόλις 0,4% εδάφους, με τίμημα πάνω από 100.000 νεκρούς στρατιώτες. Από την αρχή του πολέμου, η Ρωσία έχει χάσει πάνω από ένα εκατομμύριο στρατιώτες νεκρούς ή τραυματίες. Οι ουκρανικές απώλειες, αν και σοβαρές, είναι πολύ μικρότερες.
Ο πόλεμος επιφέρει όχι μόνο ανθρωπιστικό, αλλά και οικονομικό κόστος στη Ρωσία. Σύμφωνα με το Reuters, τα ουκρανικά πλήγματα με drones εξουδετέρωσαν τον Αύγουστο το 21% της ρωσικής διυλιστικής ικανότητας. Αυτό προκάλεσε αύξηση των τιμών καυσίμων και ελλείψεις στη ρωσική αγορά, μειώνοντας τα έσοδα του Κρεμλίνου σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα από το 2022.
Προς τιμήν του, ο Τραμπ επέτρεψε ανταλλαγή πληροφοριών με την Ουκρανία για να διευκολύνει αυτές τις επιθέσεις, αλλά αυτό είναι ένα από τα λίγα πράγματα που έχει κάνει σωστά.
Τα καλά νέα είναι ότι, ενώ οι ΗΠΑ κάνουν πίσω, η Ευρώπη κάνει μπροστά. Φέτος, η ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία ξεπέρασε για πρώτη φορά εκείνη των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα λίγα οπλικά συστήματα που στέλνουν ακόμη οι ΗΠΑ δεν είναι δωρεά, τα αγοράζουν οι Ευρωπαίοι.
Η Ευρώπη επίσης προχωρά σε σχέδιο να διαθέσει πάνω από 200 δισεκατομμύρια δολάρια από παγωμένα ρωσικά κεφάλαια ως άτοκο «δάνειο» προς την Ουκρανία, που δεν θα χρειαστεί να αποπληρωθεί εκτός αν η Ρωσία πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις, κάτι εξαιρετικά απίθανο. Αυτό το ποσό είναι όσο όλη η σωρευτική βοήθεια που έχει λάβει η Ουκρανία από τη Δύση μέχρι σήμερα και θα της επέτρεπε να συνεχίσει τον αγώνα για χρόνια.
Οι κινήσεις αυτές αυξάνουν την πίεση στον Ρώσο δικτάτορα να σταματήσει την επιθετικότητά του. Όμως ο Πούτιν εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει στο πεδίο. Είναι, ωστόσο, φανερά ανήσυχος για το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να επιβάλουν κυρώσεις ή να στείλουν Tomahawk στην Ουκρανία. Αν ο Τραμπ σταματούσε να χάνει χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα και άρχιζε να πιέζει σοβαρά, ίσως ο Πούτιν να καταλάβαινε πως δεν έχει πια δρόμο προς τη νίκη και θα αναγκαζόταν να διαπραγματευτεί ειλικρινά.
Αλλά κάθε φορά που φαίνεται να το αντιλαμβάνεται, ο Τραμπ παρασύρεται ξανά από τα γλυκόλογα του πρώην πράκτορα της KGB στο Κρεμλίνο. Ο ίδιος φαίνεται να ξέρει, βαθιά μέσα του, ότι ο Πούτιν τον δουλεύει κι όμως, πέφτει στην παγίδα κάθε φορά.
Ο Τσάρλι Μπράουν θα τον καταλάβαινε απόλυτα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
