Η κυβέρνηση των ΗΠΑ οφείλει να απαντήσει στις ενέργειες του Πούτιν στο Ιράν

Της Τζιν Χασίν, δημοκρατικής γερουσιάστριας

Την τελευταία εβδομάδα, οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους πολεμούν στη Μέση Ανατολή. Ο πρόεδρος Τραμπ (Donald Trump) δηλώνει ότι η σύγκρουση θα τελειώσει μέσα σε λίγες εβδομάδες. Όμως, οι πόλεμοι σπάνια τελειώνουν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της Ουάσιγκτον. Η ανθεκτικότητα της Ουκρανίας δείχνει πόσο λανθασμένες μπορεί να αποδειχθούν τέτοιες προβλέψεις.

Η Ουκρανία είχε προβλεφθεί ότι θα κατέρρεε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αντίθετα, τέσσερα χρόνια μετά, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν ανακαταλάβει εδάφη σε περιοχές όπως η Ζαπορίζια (Zaporizhzhia) και κατά μήκος του νότιου μετώπου. Τα στρατεύματα υπό ρωσική διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων πολλών που προέρχονται από τις φτωχότερες κοινότητες της Ρωσίας, μαζί με μονάδες από τη Βόρεια Κορέα και μισθοφόρους μαχητές από την Αφρική, έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες σε μια εκστρατεία που έχει βαλτώσει.

Όταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία άρχισε να συναντά εμπόδια, το Κρεμλίνο στράφηκε στο Ιράν για βοήθεια. Η Τεχεράνη άρχισε να προμηθεύει drones το 2022 και συνέβαλε στη δημιουργία μιας εγκατάστασης παραγωγής στη ρωσική πόλη Yelabuga, η οποία πλέον κατασκευάζει χιλιάδες τέτοια όπλα κάθε μήνα. Το 2025 η Ρωσία εκτόξευσε περισσότερα από 53.000 drones εναντίον της Ουκρανίας (έναντι περίπου 11.000 το 2024).

Η συνεργασία Ρωσίας-Ιράν επηρεάζει πλέον και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η Ρωσία μοιράζεται πληροφορίες με το Ιράν, καθώς η Τεχεράνη στοχοποιεί αμερικανικά και συμμαχικά συμφέροντα στην περιοχή. Η Ρωσία δεν είναι απλός παρατηρητής αυτής της κρίσης. Βοηθά το Ιράν να αμφισβητήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Μόσχα έχει ιστορικό τέτοιων ενεργειών. Το 2020, εκθέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών υπέδειξαν ότι η Ρωσία ίσως προσέφερε αμοιβές σε μαχητές των Ταλιμπάν για να σκοτώνουν Αμερικανούς και συμμαχικούς στρατιώτες στο Αφγανιστάν. Πιο πρόσφατα, η Ρωσία παρείχε δορυφορικές εικόνες στους αντάρτες Χούθι που υποστηρίζονται από το Ιράν, ώστε να στοχοποιούν δυτικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ήδη κατά την πρώτη εβδομάδα του πολέμου με το Ιράν, ιρανικά drones τύπου Shahed σκότωσαν Αμερικανούς στρατιώτες στο Κουβέιτ. Ξενοδοχεία που συχνάζουν Αμερικανοί στο Ντουμπάι, καθώς και αμερικανικές στρατιωτικές, πληροφοριακές και διπλωματικές εγκαταστάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή, έχουν επίσης δεχθεί επιθέσεις. Δεδομένου του αυξανόμενου ρόλου της Μόσχας στην υποστήριξη της Τεχεράνης, είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς το συμπέρασμα ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν (Vladimir Putin) είχαν ρόλο στον σχεδιασμό αυτών των επιθέσεων.

Αυτή η πραγματικότητα θυμίζει όσα είδα στην Οδησσό της Ουκρανίας τον περασμένο μήνα, όπου συναντήθηκα με στελέχη αμερικανικών επιχειρήσεων που είχαν δεχθεί ρωσικές επιθέσεις. Καθώς έφευγα από την Ουκρανία, δύο ακόμη εγκαταστάσεις χτυπήθηκαν, συμπεριλαμβανομένης μιας αμερικανικής μονάδας που παρήγαγε μπισκότα Oreo. Αυτό δεν ήταν ατύχημα. Η Ρωσία στοχοποιεί σκόπιμα αμερικανικές επιχειρήσεις.

Όπως οι Ουκρανοί υπερασπιστές και οι ομάδες πρώτης ανταπόκρισης βρίσκονταν εκεί όταν η Ρωσία επιτέθηκε σε αμερικανικά εργοστάσια και εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, έτσι τώρα η Ουκρανία βοηθά τις Ηνωμένες Πολιτείες να προστατεύσουν τους πολίτες και τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή. Μετά από τέσσερα χρόνια υπεράσπισης των πόλεών της από ιρανικής σχεδίασης drones που χρησιμοποιεί η Ρωσία, το Κίεβο έχει αναπτύξει προηγμένα συστήματα αντιμετώπισης drones. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι (Volodymyr Zelensky) τόνισε αυτή την τεχνογνωσία όταν ξέσπασε ο πόλεμος με το Ιράν και προσέφερε αμέσως την εμπειρία της χώρας του. Ουκρανοί στρατιωτικοί ειδικοί συζητούν πλέον με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους εταίρους στον Κόλπο πώς μπορούν να αξιοποιήσουν την ουκρανική τεχνογνωσία και τεχνολογία για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να είχαν εισέλθει σε αυτή τη σύγκρουση αξιοποιώντας πλήρως την εμπειρία που απέκτησε η Ουκρανία με μεγάλο κόστος. Ωστόσο, η επιμονή του Τραμπ να συνεργαστεί με τον Πούτιν αντί να ενισχύσει στρατιωτικά και διπλωματικά την Ουκρανία έχει μετατραπεί σε ένα αυτοπροκαλούμενο πλήγμα. Αντανακλά επίσης τη γενικότερη έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης καθώς εξελίσσεται η σύγκρουση με το Ιράν. Ο αμερικανικός στρατός αναγκάζεται τώρα να μαθαίνει σε πραγματικό χρόνο όσα η Ουκρανία χρειάστηκε χρόνια για να κατακτήσει στο πεδίο της μάχης.

Πέρα από το πεδίο της μάχης, ένας διευρυνόμενος πόλεμος προσφέρει στον Πούτιν μια οικονομική «σανίδα σωτηρίας» τη στιγμή που η οικονομία του βρισκόταν σε ασταθή κατάσταση. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο παρήγαγαν περίπου το 30–50% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού της Ρωσίας την τελευταία δεκαετία και η άνοδος των τιμών της ενέργειας λόγω του πολέμου με το Ιράν ενισχύει ήδη τα έσοδα του Κρεμλίνου. Η σύγκρουση θα πιέσει επίσης τους δυτικούς στρατιωτικούς πόρους που διαφορετικά θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την Ουκρανία και θα καταναλώσει συστήματα αεράμυνας και αναχαιτιστικούς πυραύλους που χρειάζονται αλλού. Όσο βαθύτερος γίνεται ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος να αναπτυχθούν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος. Αυτό είναι ακριβώς το είδος της παρατεταμένης εμπλοκής που επιθυμεί το Κρεμλίνο.

Η κυβέρνηση Τραμπ θα έπρεπε να κάνει ό,τι μπορεί για να διαλύσει τέτοιες ελπίδες του Ρώσου ηγέτη. Η παύση των επιθέσεων του Ιράν κατά Αμερικανών πρέπει να συνοδεύεται από αυξημένη πίεση προς το Κρεμλίνο. Η αυστηρή εφαρμογή των κυρώσεων στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου, η καταστολή του «σκιώδους στόλου» που χρηματοδοτεί τον πόλεμο του Πούτιν και η εμβάθυνση της συνεργασίας με τον δοκιμασμένο στη μάχη ουκρανικό στρατό δεν είναι χάρες προς το Κίεβο. Είναι βήματα που προστατεύουν Αμερικανούς στρατιώτες και συμφέροντα.

Ωστόσο, αντί να αυξήσει την πίεση στη Μόσχα, η κυβέρνηση κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, με το U.S. Department of the Treasury να δίνει ουσιαστικά πράσινο φως στον Πούτιν για να εξάγει πετρέλαιο που προηγουμένως τελούσε υπό κυρώσεις προς την Ινδία. Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ (Scott Bessent) έχει δηλώσει μάλιστα ότι εξετάζεται περαιτέρω χαλάρωση των κυρώσεων. Η κυβέρνηση χαλαρώνει τις κυρώσεις και συνεχίζει τις διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία σαν να μην έχει ήδη ο Πούτιν αμερικανικό αίμα στα χέρια του.

Όταν Αμερικανοί στοχοποιούνται στο εξωτερικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να απαντούν με σαφήνεια και αποφασιστικότητα. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επιλέξει να σταθεί στο πλευρό και να βοηθήσει όσους επιτίθενται σε Αμερικανούς. Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας και η αντίδραση απέναντι στον Πούτιν είναι πλέον η δοκιμασία που αντιμετωπίζει αυτή η κυβέρνηση.