Ξεκινά σήμερα στο Άμπου Ντάμπι ένας ακόμη γύρος συνομιλιών για την Ουκρανία, με τη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι προοπτικές για τη χώρα παραμένουν ζοφερές, καθώς σε μερικές ημέρες κλείνουν τέσσερα χρόνια από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι διά ζώσης διαπραγματεύσεις αυτής της εβδομάδας μπορεί επιτέλους να δώσουν απάντηση, όπως σημειώνει το Politico, στο πλέον κρίσιμο ερώτημα: Είναι όντως έτοιμος ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν για ειρήνη;
Παραμονές των προγραμματισμένων διήμερων συνομιλιών, η Ρωσία ξεκίνησε εκ νέου τις σφοδρές αεροπορικές επιθέσεις στις καταπονημένες υποδομές της Ουκρανίας μετά από μια σύντομη παύση το Σαββατοκύριακο. Τη νύχτα εξαπέλυσε νέα πλήγματα σε διάφορες πόλεις, όπως το Κίεβο, το Ντνίπρο, το Χάρκοβο, το Σούμι και η Οδησσός, με 450drones και 71 πυραύλους, ακόμα και βαλλιστικούς, στοχεύοντας το ενεργειακό δίκτυο της χώρας αλλά και κατοικίες, την ώρα που η θερμοκρασία είχε πέσει κάτω από τους -20 βαθμούς Κελσίου.
«Πρέπει να σβήσει η αυταπάτη του Πούτιν ότι μπορεί να πετύχει οτιδήποτε με βομβαρδισμούς, τρομοκρατία και επιθετικότητα», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σιμπίχα, με απογοήτευση. «Ούτε οι επικείμενες διπλωματικές προσπάθειες στο Άμπου Ντάμπι αυτή την εβδομάδα ούτε οι υποσχέσεις του προς τις Ηνωμένες Πολιτείες τον εμπόδισαν να συνεχίσει να τρομοκρατεί απλούς ανθρώπους εν μέσω του σφοδρότατου χειμώνα».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, οι υποσχέσεις αυτές περιελάμβαναν το «πάγωμα» των επιθέσεων στο Κίεβο και σε άλλες μεγάλες πόλεις για μία ολόκληρη εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της οποίας επικρατούσε «εξαιρετικό ψύχος». Όμως, μόλις μίλησε ο Τραμπ, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, προειδοποίησε ότι η «παύση» θα διαρκούσε μόνο ένα Σαββατοκύριακο.
Η εξέλιξη αυτή κάθε άλλο παρά ευοίωνη αφετηρία αποτελεί για τις διαπραγματεύσεις, με πολλούς Ουκρανούς πολιτικούς να υποστηρίζουν ότι η Ρωσία κάνει απλώς το ελάχιστο που απαιτείται ώστε να μην προκαλέσει την αντίδραση του απρόβλεπτου Αμερικανού προέδρου - ο οποίος εμφανίζεται απρόσμενα υπομονετικές με τον Πούτιν και πολύ λιγότερο με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Όχι ότι οι Ουκρανοί έδωσαν ιδιαίτερη σημασία εξαρχής στην εβδομαδιαία «ενεργειακή εκεχειρία». Ο ανελέητος πόλεμος της Ρωσίας τους έχει μάθει να περιμένουν το χειρότερο.
«Δυστυχώς, όλα είναι απολύτως προβλέψιμα», έγραψε την Τρίτη ο σύμβουλος του Ζελένσκι, Μιχαΐλο Ποντόλιακ. «Έτσι είναι η ρωσική “εκεχειρία”: στη διάρκεια μιας σύντομης παύσης, αποθηκεύει αρκετούς πυραύλους και μετά χτυπά τη νύχτα, όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν στους -24 βαθμούς Κελσίου ή και χαμηλότερα, στοχεύοντας αμάχους. Η Ρωσία δεν βλέπει κανέναν λόγο να σταματήσει τον πόλεμο, να αναστείλει τις γενοκτονικές πρακτικές ή να ακολουθήσει τον δρόμο της διπλωματίας».
Δύσκολα μπορεί κανείς να αντικρούσει την απαισιοδοξία του. Το Κρεμλίνο του Πούτιν έχει μακρά ιστορία στην εκμετάλλευση των ειρηνευτικών συνομιλιών προκειμένου να κερδίσει χρόνο, να θολώνει τα νερά, να εξαντλεί τους αντιπάλους και να συνεχίζει τον πόλεμο. Είναι μέρος της στρατηγικής που ο Ρώσος ηγέτης και ο υπουργός Εξωτερικών του, Σεργκέι Λαβρόφ, έχουν εφαρμόσει ξανά και ξανά στην Ουκρανία, και επί χρόνια στη Συρία.
Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με ορισμένες ουκρανικές και αμερικανικές πηγές που γνωρίζουν το πλαίσιο διεξαγωγής των συνομιλιών, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις μπορεί να είναι πιο ελπιδοφόρες απ’ όσο γενικά πιστεύεται. Λένε ότι και οι δύο πλευρές είναι όντως πιο «εποικοδομητικά» διακείμενες - διατύπωση, βέβαια, που έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις καταχρηστικά.
«Παλαιότερα, αυτές οι διαπραγματεύσεις ήταν σαν να σου βγάζουν το δόντι χωρίς αναισθησία», σημειώνει ένας Ρεπουμπλικανός ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, που παρέχει συμβουλές στο Κίεβο, και ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί για να μιλήσει ελεύθερα. «Πριν, ήθελα να ουρλιάξω κάθε φορά που έβλεπα άλλη μια ενημέρωση ότι οι συζητήσεις ήταν “εποικοδομητικές”. Αλλά τώρα, νομίζω ότι είναι όντως εποικοδομητικές, σε ορισμένα σημεία. Παρατηρώ ότι οι Ρώσοι παίρνουν πιο σοβαρά αυτές τις συνομιλίες», προσθέτει.
Εν μέρει, όπως σημειώνει, αυτό οφείλεται στις δεξιότητες όσων ηγούνται πλέον της ουκρανικής διαπραγματευτικής ομάδας, μετά την αποχώρηση του ισχυρού, πρώην προσωπάρχη, του Ζελένσκι, Αντρίι Γερμάκ. Από τους πιο έξυπνους και ικανούς είναι: ο διάδοχος του Γερμάκ ως επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου και πρώην επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών, Κιρίλο Μπουντάνοφ· ο γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας, Ρουστέμ Ουμέροφ· και ο Ντέιβιντ Αραχάμια, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος «Υπηρέτης του Λαού», του Ζελένσκι.
«Παρατηρώ ότι από τότε που ενεπλάκη ο Ντέιβιντ… έχει σημειωθεί αισθητή βελτίωση στις επαφές με τους Ρώσους διαπραγματευτές. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει γιατί τους σέβονται -ειδικά τον Ντέιβιντ- και επειδή τους βλέπουν ως ανθρώπους με αίσθηση της πραγματικότητας και έτοιμους να συμβιβαστούν», εξηγεί. «Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι έχουμε μια λογική πιθανότητα να τελειώσει αυτή η σύγκρουση την άνοιξη», προσθέτει.
Πρώην ανώτερος Ουκρανός αξιωματούχος, που επίσης μίλησε ανώνυμα στο Politico, ήταν μεν λιγότερο αισιόδοξος, αλλά κι εκείνος συμφώνησε ότι παρατηρείται μια αλλαγή «κλίματος» και αλλαγή τόνου από την πλευρά της Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Περιγράφοντας τον επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας, τον αρχηγό της Κύριας Διεύθυνσης του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Ιγκόρ Κοστιούκοφ, και τον αξιωματικό της υπηρεσίας Στρατιωτικών Πληροφοριών Αλεξάντερ Ζόριν, ως πρακτικούς ανθρώπους, σημειώνει ότι κανείς τους δεν είχε την τάση να κάνει μακροσκελείς διαλέξεις για τις «βαθύτερες αιτίες» της σύγκρουσης - σε αντίθεση με τον Λαβρόφ και τον Πούτιν. «Οι Ρώσοι αξιωματικοί πληροφοριών είναι "επαγγελματίες", εστιάζουν σε πρακτικές λεπτομέρειες», σημειώνει ο πρώην αξιωματούχος, τον οποίο εξακολουθεί να συμβουλεύεται το γραφείο του Ζελένσκι.
Εκτιμά ότι η αλλαγή αυτή μπορεί να σχετίζεται με την ανάγνωση του Κρεμλίνου πως η Ευρώπη σοβαρεύει όσον αφορά την άμυνα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, αυξάνει την παραγωγή όπλων και προσπαθεί να περιορίσει την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ για την ασφάλειά της.
«Μια ειρηνευτική συμφωνία, ένα τέλος του πολέμου, θα μπορούσε να ανακόψει σε μεγάλο βαθμό αυτήν την ορμή - οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα δυσκολεύονταν πολύ περισσότερο να “πουλήσουν” στους ψηφοφόρους τους τις θυσίες που απαιτούν οι υψηλότερες αμυντικές δαπάνες», προσθέτει.
Φυσικά, η αλλαγή τόνου από την πλευρά της Ρωσίας μπορεί να υποκρύπτει άλλη μια προσπάθεια του Πούτιν να “δουλέψει” τον Τραμπ. «Ο Πούτιν δεν έχει σχεδόν τίποτα απτό να επιδείξει ως αντιστάθμισμα για το τεράστιο κόστος του πολέμου. Το να αποδεχθεί τώρα μια διευθέτηση, στο πλαίσιο της οποίας δεν μπορεί να ισχυριστεί μια καθαρή “νίκη” της Ρωσίας και του ρωσικού λαού, θα ήταν μεγάλο πρόβλημα στο εσωτερικό», υποστηρίζει ο απόστρατος Αυστραλός στρατηγός Μικ Ράιαν.
Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, αυτό που θα προκύψει από τις διαπραγματεύσεις στο Άμπου Ντάμπι τις επόμενες ημέρες πιθανότατα θα μας δείξει αν ο Πούτιν, επιτέλους, μιλά σοβαρά.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
