Του Νικόλα Μπάρδη
Την Άνοιξη του 1998 ιδρύθηκε στο Ναύπλιο το πρώτο και μοναδικό στον κόσμο Μουσείο Κομπολογιού από τον Άρη Ευαγγελινό και την Ραλλού Γρομιτσάρη, οι οποίοι συλλέγουν και μελετούν το κομπολόι ήδη από την δεκαετία του 1970. Στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ζούσε ο παππούς του κ. Ευαγγελινού, πήραν τα πρώτα μαθήματα και άρχισαν να ανακαλύπτουν τα «μυστικά» του κομπολογιού, που αποτελεί ένα χαρακτηριστικό αξεσουάρ της ελληνικής κουλτούρας.
Από το 1968 ξεκίνησε το μεγάλο τους ταξίδι στους δρόμους του κομπολογιού, που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Συλλέγουν γνώση, αλλά και σπάνια, παλιά κομπολόγια και προσευχητάρια από όλο τον κόσμο - Ινδουιστών, Βουδιστών, Μουσουλμάνων, Καθολικών κι Ελλήνων - από τις χώρες που ήκμασε ο Ελληνισμός (Μ. Ασία, Συρία, Αίγυπτος κ.α.). Έτσι, απέκτησαν μια μοναδική συλλογή στον κόσμο, μέρος της οποίας εκτίθεται στο μουσείο και που χρονολογούνται μεταξύ 1550 και 1950.
Στο ιδιαίτερο αυτό μουσείο εκτίθενται κομπολόγια από την πλούσια συλλογή με ιστορική διαδρομή σε 4 αίθουσες. Στην Α’ αίθουσα βλέπουμε Ινδουιστικά, Βουδιστικά και Μουσουλμανικά Προσευχητάρια, στην Β’ αίθουσα παρουσιάζονται Χριστιανικά Ορθόδοξα και Καθολικά Προσευχητάρια, ενώ στις αίθουσες Γ’ και Δ’ βλέπουμε σπάνια και ξεχωριστά Ελληνικά Κομπολόγια. Το Μουσείο Κομπολογιού του Ναυπλίου είναι μοναδικό στο είδος του στον κόσμο και έχει φιλοξενήσει περισσότερους από 350.000 επισκέπτες!
Το Μουσείο στεγάζεται σε ιδιόκτητο διώροφο κτίριο στο ιστορικό κέντρο του Ναυπλίου, στην οδό Σταϊκοπούλου 25. Ο εκθεσιακός χώρος βρίσκεται στον πάνω όροφο, ενώ στο ισόγειο βρίσκεται το εργαστήριο του Μουσείου, που συντηρεί τα παλιά κομπολόγια και κατασκευάζει πιστά αντίγραφα των παλαιών από χειροποίητες χάντρες. Το εν λόγω εργαστήριο συντηρεί τα παλιά κομπολόγια-κειμήλια των οικογενειών δωρεάν! Εκεί θα δείτε κομπολόγια με χάντρες από κόκκαλο, κεχριμπάρι, ασήμι, γυαλί, ξύλο και διάφορα πετρώματα.
Περιπλανώμενοι στα στενά του γραφικού Ναυπλίου θα βρείτε πολλά μαγαζάκια να πωλούν ιδιαίτερα και κλασικά κομπολόγια, που έχουν συνδεθεί άρρηκτα με την ιστορία της πόλης. Το κομπολόι είναι συντροφιά, απασχόληση και παρότι παλαιότερα βρίσκονταν κυρίως σε ανδρικά χέρια, πλέον αυτό φαίνεται να αλλάζει. Στο εργαστήριο του μουσείου θα δείτε γυναίκες να δημιουργούν και να συντηρούν κομπολόγια, όπως μόνο αυτές ξέρουν. Φυσικά σκοπός του μουσείου είναι να διασώσει και να διαδώσει το παραδοσιακό ελληνικό κομπολόι, σε μία εποχή όπου πολλές παλιές και αγαπημένες συνήθειες ή διαχρονικά αξεσουάρ μεταβάλλονται ή χάνονται.
Το ελληνικό κομπολόι προσιδιάζει αρκετά στα προσευχητάρια που χρησιμοποιούνται σε διάφορες θρησκείες (ρωμαιοκαθολικό ροδάριο, μουσουλμανικό τασμπίχ, ορθόδοξο κομποσκοίνι) και μάλλον αποτελεί εξέλιξη του δικού μας κομποσκοινιού, αλλά είναι μοναδικό από την άποψη ότι δεν έχει καμία θρησκευτική ή τελετουργική σημασία. Χρησιμοποιείται με μεράκι και για χαλάρωση, άλλοτε ως σύμβολο κοινωνικού κύρους ή αγχολυτικό, ακόμη και ως μέσο περιορισμού του καπνίσματος. Το κομπολόι ονομάζεται και εύχαντρο. Η λέξη υποδηλώνει τη διαδικασία εκκοσμίκευσης του κομπολογιού από εργαλείο προσευχής σε αντικείμενο ευχαρίστησης, με στόχο τον εξαγνισμό του νου.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
