- Τα άτομα με αναπηρία αποκλείονται από το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, καθώς δεν υπάρχει ξεχωριστή διάθεση εισιτηρίων για αυτούς και οι συνοδοί τους χρεώνονται, ενώ δεν παρέχονται δωρεάν ή μειωμένες τιμές στάθμευσης προσβάσιμων θέσεων.
- Το κόστος των εισιτηρίων για τους αγώνες είναι επίσης ιδιαίτερα υψηλό, καθιστώντας την πρόσβαση σχεδόν αδύνατη για άτομα με αναπηρία.
- Φίλαθλοι εκφράζουν απογοήτευση, παρά το γεγονός ότι οι μεταφορές, τα ξενοδοχεία και οι υποδομές στον Καναδά, τις ΗΠΑ και το Μεξικό θεωρούνται προσβάσιμες και οργανωμένες.
Οι φίλαθλοι με αναπηρία έχουν μία σειρά από εμπόδια που καλούνται να ξεπεράσουν, προκειμένου να παρευρεθούν στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026.Τα άτομα με αναπηρία αποκλείονται από το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026. Αυτή είναι η θλιβερή διαπίστωση τόσο των φιλάθλων όσο και ακτιβιστών που δραστηριοποιούνται στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Σε έντονη αντίθεση με προηγούμενα τουρνουά η φετινή διοργάνωση σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό δεν διαθέτει ξεχωριστή διάθεση εισιτηρίων, χρεώνει τους συνοδούς των ατόμων με αναπηρία που συνήθως εισέρχονται δωρεάν στο γήπεδο και δεν παρέχει δωρεάν ή μειωμένης τιμής προσβάσιμες θέσεις πάρκινγκ. Και όλα αυτά χωρίς να συνυπολογιστεί το κόστος των ίδιων των εισιτηρίων για τους αγώνες, που κινείται σε δυσθεώρητα ύψη.
«Αρχικά σκεφτόμουν να πάω και πίστευα ότι η Αμερική θα ήταν καταπληκτική, όπως και ο Καναδάς και το Μεξικό. Έχω πάει πολλές φορές. Ξέρω ότι μπορείς να μετακινηθείς εύκολα, οι μεταφορές είναι οργανωμένες, τα ξενοδοχεία, όλα είναι προσβάσιμα, οπότε δεν είχα τέτοιες ανησυχίες. Αλλά τώρα με όλο αυτό που γίνεται με τα εισιτήρια… είναι απλώς αδύνατο να βρεις», δηλώνει στην DW η Αγγλίδα φίλαθλος Τζο ΜακΝίκολ.
«Νομίζω απλώς ότι έχουν αποκλείσει τον κόσμο μέσω των υψηλών τιμών. Δεν υπάρχουν περιορισμοί, οπότε οποιοσδήποτε μπορεί να πάρει εισιτήριο για αναπηρικό αμαξίδιο ή προσβάσιμο εισιτήριο. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι το χρειάζεσαι, κάτι που συνήθως απαιτείται».
Το κέρδος πάνω από τους φιλάθλους;
Η ΜακΝίκολ παρακολουθεί συστηματικά αγώνες συλλόγων και διεθνή τουρνουά εδώ και χρόνια και είχε παρευρεθεί στο προηγούμενο Μουντιάλ στο Κατάρ, όπου χαρακτήρισε την προσβασιμότητα «εξαιρετική». Εκεί, όπως είπε, οι φίλαθλοι με αναπηρία είχαν πρόσβαση σε ένα ποσοστό των διαθέσιμων εισιτηρίων, εφόσον αποδείκνυαν την αναπηρία τους, όπως συμβαίνει συνήθως και σε ευρωπαϊκές αθλητικές διοργανώσεις.
Με αυτά τα δεδομένα είχε κλείσει πτήση και νοικιάσει τροχόσπιτο για το φετινό της ταξίδι. Ωστόσο, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει εισιτήρια μέσω του συστήματος κλήρωσης που διαχειρίζεται η FIFA και πλέον είναι απίθανο να παρευρεθεί.
Η FIFA έχει δεχτεί έντονη κριτική για υπερβολική κερδοσκοπία και δη ποικιλοτρόπως: με υψηλές αρχικές τιμές εισιτηρίων, προσθήκη νέων ακριβότερων κατηγοριών χωρίς πρότερη ανακοίνωση, αλλαγές θέσεων μετά την αγορά, σημαντική αύξηση του κόστους μεταφορών και στάθμευσης, καθώς και κέρδη από προμήθεια 15% σε αγοραστές και πωλητές μέσω μίας νέας πλατφόρμας μεταπώλησης.
Καθώς τα εισιτήρια κατηγορίας 4 – τα φθηνότερα – φαίνεται να μην είναι διαθέσιμα για άτομα με αναπηρία (ενδεχομένως επειδή βρίσκονται στα πιο απομακρυσμένα και ψηλά σημεία των γηπέδων), τα άτομα με αναπηρία δεν μπορούν να πάρουν τέτοια εισιτήρια. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του BBC το φθηνότερο εισιτήριο κατηγορίας 3 για τον πρώτο αγώνα της Αγγλίας κοστίζει 898 δολάρια, ενώ η αρχική τιμή ήταν στα 265 δολάρια.
Οι φίλαθλοι με αναπηρία πληρώνουν τα διπλά
Ο Τζέιμς Φλάναγκαν από την οργάνωση Football Supporters Europe (FSE) δήλωσε ότι στο Κατάρ τα εισιτήρια για άτομα με αναπηρία κόστιζαν περίπου 10 δολάρια και ότι οι τρέχουσες πολιτικές της FIFA αποτελούν «οπισθοδρόμηση» που «αποκλείει τα άτομα με αναπηρία από το τουρνουά».
Δεδομένου ότι πολλοί χρειάζονται βοήθεια κατά τη διάρκεια των αγώνων, η χρέωση για τον συνοδό αποτελεί επιπλέον επιβάρυνση.
«Η χρέωση για εισιτήριο συνοδού, που έχει ενσωματωθεί στις πολιτικές της FIFA, ουσιαστικά διπλασιάζει το κόστος», δηλώνει ο Φλάναγκαν στην DW. «Οι προσβάσιμες θέσεις στάθμευσης επίσης δεν πωλούνται σε έκπτωση. Και όλα αυτά δυσκολεύουν τους φιλάθλους με αναπηρία, ενώ ο χρόνος για αλλαγές εξαντλείται».
Σε σειρά ερωτήσεων τόσο της DW όσο και της FSE η FIFA δεν έδωσε καμία απάντηση.
«Δεν εγγυώνται καν πως το εισιτήριο του συνοδού θα είναι δίπλα σου», λέει η ΜακΝίκολ, η οποία χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο. «Αλλά τον χρειάζεσαι. Διότι εάν για παράδειγμα μου πέσει κάτι κάτω, δεν μπορώ να το σηκώσω. Εάν θέλω να πάω στην τουαλέτα, χρειάζομαι βοήθεια. Και επίσης θέλεις να κάθεσαι με κάποιον δικό σου άνθρωπο, όχι με αγνώστους. Θέλεις να έχεις αυτή την επιλογή».
Η FIFA αγνοεί τους φιλάθλους
Η πολιτική της FIFA αναφέρει ότι «οι συνοδοί θα τοποθετούνται όσο το δυνατόν πιο κοντά σας. Ωστόσο, η ακριβής θέση δεν μπορεί να εγγυηθεί και δεν είναι βέβαιο ότι θα είναι ακριβώς δίπλα στη δική σας θέση».
Κατά τον Φλάνγκαν αυτό είναι προφανώς απαράδεκτο. «Δεν είναι επιλογή για τους ανθρώπους να έχουν συνοδό μαζί τους. Είναι ανάγκη και μάλιστα αποτελεί άδικη οικονομική επιβάρυνση για τα άτομα με αναπηρία. Πιστεύουμε ότι η πολιτική αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις ίδιες τις δεσμεύσεις της FIFA για συμπερίληψη και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα», τονίζει. «Η FIFA πρέπει να ακούσει τα άτομα με αναπηρία, αν και δεν νομίζω πως οι φίλαθλοι συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων».
Με τις δημόσιες συγκοινωνίες περιορισμένες σε πολλές περιοχές διεξαγωγής αγώνων, το ζήτημα της στάθμευσης αποτελεί επίσης σημείο έντονης διαφωνίας. Παρ’ ότι η γενική πολιτική προσβασιμότητας της FIFA αναφέρει ότι η στάθμευση για άτομα με αναπηρία «πρέπει να παρέχεται και να βρίσκεται κοντά στο στάδιο», δεν προβλέπει πως πρέπει να είναι δωρεάν ή σε χαμηλότερο κόστος.
«Αυτή τη στιγμή ζητείται από τους φιλάθλους να πληρώσουν υπέρογκα ποσά για εισιτήρια αγώνων, αλλά και 150 έως 300 δολάρια για προσβάσιμο πάρκινγκ αναλόγως το γήπεδο», προσθέτει ο Φλάναγκαν. «Οι τιμές που καλούνται να πληρώσουν αυτοί οι φίλαθλοι είναι απλώς απαράδεκτες».
Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.