Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών η τοπική αυτοδιοίκηση της χώρας εξαρτάται απολύτως από το κράτος. Συγκεκριμένα και όπως δημοσιεύεται και σε ιστοσελίδες το 2021 κανένας δήμος δεν κατάφερε να τηρήσει τον προϋπολογισμό του σε ποσοστό άνω του 80%, ενώ μόνο το 27% κατάφερε να τον τηρήσει τουλάχιστον κατά 50%. Ένας στους δύο δήμους δεν κατάφερε να υλοποιήσει τον προϋπολογισμό επενδύσεων σε ποσοστό που να ξεπερνά το 50% και η εικόνα αυτή διατηρείται τουλάχιστον την τελευταία πενταετία. Η μέση επίδοση στην οικονομική αποδοτικότητα των δήμων οριακά ξεπερνά τη βάση: Την καλύτερη επίδοση έχουν οι μικρότεροι δήμοι της ηπειρωτικής χώρας και τη χειρότερη οι μεγαλύτεροι νησιωτικοί, ενώ η αξιολόγηση των δήμων των μητροπολιτικών κέντρων μόλις και πιάνει την βάση.
Κοντολογίς μόνον το 1% των δήμων τήρησε έστω κατά 50% τον προϋπολογισμό επενδύσεων το 2021! Την ίδια στιγμή οι υποψήφιοι στις εκλογές της Κυριακής ανέρχονται στις 150 χιλιάδες περίπου. Δηλαδή το 2% του πληθυσμού της χώρας. Εξ αυτών, μάλιστα, είναι και κάποιοι που ξεπερνούν τα 96 έτη ενώ, εις, έχει φτάσει στην ηλικία των 102 ετών!
Τα συμπεράσματα είναι δύσκολα. Ανάλογα με την οπτική γωνία που το παρατηρεί κανείς. Είτε σε πολιτικό επίπεδο είτε σε κοινωνικό. Το επίδικο, όμως, εδράζεται στις δυνατότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης και κυρίως στις ικανότητες των δημάρχων. Αν, δηλαδή, ολοκληρώνουν το έργο τους, στις εορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, με το στολισμό της πόλης τους. Διότι με βάση τη σχετική μελέτη, οι δήμαρχοι των ελληνικών πόλεων, δεν μένουν απλώς μετεξεταστέοι αλλά κυριολεκτικά στην ίδια τάξη. Αναπαυόμενοι στις κρατικές επιχορηγήσεις δεν επιδιώκουν να ανακαλύψουν και άλλα μέσα χρηματοδότησης; Δεν δύνανται να προχωρήσουν γενναία σε έργα προστασίας και εκσυγχρονισμού της γειτονιάς τους; Δεν μπορούν να εκμεταλλευθούν τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις απευθείας; Έχουν επισκεφθεί εκτός μερικών, θα έλεγα, τις Βρυξέλλες; Αλλά και όταν βρίσκονται στην μήτρα της Ευρώπης, διακρίνουν το μέγεθος των δυνατοτήτων που τους δίνεται;
Είναι δυνατόν μόνον το 1% των δήμων να τήρησε κατά 50% μόνον τον προϋπολογισμό επενδύσεων και γιατί, όχι το 60% ή το 70% αλλά ακόμη και το 100%; Δεν ενδιαφέρονται να προχωρήσουν σε έργα; Εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες για να δημιουργήσουν δημοτικές εταιρίες; Και τι είδους; Η μείωση της ανεργίας στις περιοχές τους, είναι ο κρίκος μια ευρύτερης αλυσίδας στην εθνική οικονομία. Εξάλλου η προσέλκυση επενδύσεων είτε εγχώριων είτε διεθνών, προϋποθέτει στόχους, που με τη σειρά τους προϋποθέτουν φαντασία και εκμετάλλευση της θέσης του δήμου τους. Ακόμη και ο πιο «αδικημένος», χωροταξικά, κοινωνικά, τουριστικά Δήμος, διαθέτει ένα, έστω ένα, συγκριτικό πλεονέκτημα. Το οποίο μόνον οι ίδιοι το γνωρίζουν.
Δεν είναι άμοιρη η τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν είναι όλοι οι δήμαρχοι αδιάφοροι. Υπάρχουν σοβαροί και σημαντικοί άνθρωποι που διαθέτουν και εμπειρία και γνώση και κέφι να δουλέψουν για τη γειτονιά τους και κατ’ επέκταση για τη χώρα. Ποιοι είναι και πόσοι είναι μόνον οι δημότες το γνωρίζουν. Και ψηφίζουν…
