Ένα ερώτημα που δεν έχει εύκολη απάντηση. Ένα ερώτημα που η κατάληξη του, είναι οι χιλιάδες νεκροί άμαχοι. Για να απαντήσει κάποιος θα πρέπει να γνωρίζει καλά την γεωπολιτική ιστορία της περιοχής. Τις χαμένες ευκαιρίες, τους φονταμενταλισμούς και των δυο πλευρών, τις αιτίες ενίσχυσης των ακροδεξιών στο Ισραήλ και τους τρομοκράτες της Παλαιστίνης.
Για να απαντήσει, όμως, κάποιος σε ένα τέτοιο απλοϊκό, κατά τα άλλα ερώτημα, θα πρέπει και,οφείλει να το κάνει, να καταδικάσει τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου. Τελεία και παύλα. Στη συνέχεια πολλά μπορεί να ειπωθούν. Όπως για παράδειγμα: «αυτή τη στιγμή διεξάγεται πόλεμος, που δεν προκάλεσε το Ισραήλ. Δεν υπάρχει καθαρή οπτική, τουλάχιστον σε εμένα, για την επόμενη μέρα. Υπάρχει, όπως και στην συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών πολιτών και ελπίζω πραγματικά και των Παλαιστινίων, μια ευχή. Να ξαναπιάσουν οι δύο πλευρές το νήμα για την ειρήνη, που ξεκάθαρα δεν μπορεί να είναι βιώσιμη υπό την απειλή τρομοκρατίας. Και να αναδειχθούν εκατέρωθεν στιβαρές, υπεύθυνες και ειλικρινά δεσμευμένες στον σκοπό της ειρήνης ηγεσίες που θα είναι έτοιμες να διαπραγματευτούν, να υποχωρήσουν και να συναντηθούν σε λύσεις που θα σηματοδοτούν την αρχή του τέλους των πολέμων και των κρίσεων στην Μέση Ανατολή» που είναι η κατάληξη ενός άρθρου του Μ. Μωϋσή πρώην προέδρου της Ισραηλιτικής Κοινότητας της Αθήνας.
Μια ψύχραιμη φωνή εν καιρό απόλυτης καταστροφής. Την ώρα που η Χαμάς ακόμη κρατάει ως διπλωματικό χαρτί τους ομήρους, την ώρα που το Ισραήλ ισοπεδώνει τη Γάζα, είναι σχεδόν αδύνατον να ακουστούν ανάλογες φωνές. Είναι αναγκαίο, όμως. Τι σημασία έχει αν χάθηκαν στα βάθη της ιστορίας μεγάλες ευκαιρίες-ίσως και να μην τις ήθελαν-τι σημασία έχει αν κάποιοι ενδιαφέρονται μόνον για την προσωπική τους πολιτική επιβίωση ή τη συνέχιση μιας φονταμενταλιστικής τρομοκρατίας για να διατηρήσουν τις θέσεις εξουσίας τους, διαλύοντας το ίδιο τους το κράτος; Τι σημασία έχει αν το μεσανατολικό και το Κυπριακό είναι όψεις του ίδιου περίπου νομίσματος; Παιδιόθεν ακούμε αυτά τα δυο ζητήματα και ακόμη δεν επιλύονται.
Αυτό που έχει σημασία είναι να αλλάξουν ηγεσίες και να αναδειχθούν εκείνες που μόνο μέλημα τους θα είναι η ειρηνη και η γειτνίαση. Γιατί μια βόμβα η μια τρομοκρατική ενέργεια δεν σκοτώνει μόνον εκείνη τη στιγμή. Τα ωστικά της κύματα διαλύουν το μέλλον…
