Μια ολόκληρη Νέα Υόρκη κάηκε στις πυρκαγιές του Έβρου, που σημειωτέον συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο. Ήδη έχουν γίνει στάχτη, περισσότερα από 800 χιλιαδες στρέμματα. Οι ζημιές, λένε οι ειδικοί επιστήμονες είναι ανεπανόρθωτες. Το μικροκλίμα της περιοχής επλήγη σε βαθμό ολοκληρωτικό. Η πανίδα και η χλωρίδα του Δάσους της Δαδιάς έχει δεχτεί μια ολέθρια καταστροφή. Να υπενθυμίσω πως το εν λόγω Δάσος αποτελεί έναν από τους φυσικούς πνεύμονες του πλανήτη. Με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Κλιματικης Αλλαγης η πυρκαγιά είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο.
Τα παραπάνω στοιχεία και πολλά περισσότερα ακόμη ήταν γνωστα στην κυβερνηση κατά την χθεσινή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου. Και, όμως, οι ανακοινώσεις, έτσι, όπως τουλάχιστον τις δημοσιοποίησε ο κ. Σκυλακάκης, δεν διακρίθηκαν για την καινοτομία τους. Δεν ακούστηκε κάτι καινούργιο. Ούτε λόγος για την πρόληψη, για την οποία κραυγάζουν κυριολεκτικά οι επιστήμονες που σημειωτέον δεν έχω την εντύπωση πως κερδίζει κάτι η κυβέρνηση που τους στοχοποιεί. Στο κάτω-κάτω αυτούς εχουμε και είναι σπουδαίοι στους τομείς τους.
Ότι θα κηρυχθούν αναδασωτέες οι καμένες περιοχές στην Αλεξανδρούπολη και στην Πάρνηθα, αλίμονο αν δεν γινόταν. Ότι θα φροντιστούν τα ζώα που διεσώθησαν με νερό και τροφή, είναι κάτι το προφανές. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για φροντίδα ζώων. Μιλάμε για κυβερνητική πολιτική, όχι μόνον πυρόσβεσης αλλά κυρίως προληψης. Οι φωτιές, λένε οι ειδικοί σβήνονται τον χειμώνα, όταν δηλαδή, προετοιμάζεις τους μηχανισμους σου για να προλάβεις το κακό που σιγουρα, πλέον με την κλιματική αλλαγή, θα συμβεί.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να έχει το ρόλο της μη κυβερνητικης οργανωσης που θα παρέμβει για να σωσει τα ζώα. Δεν δυναται να παραμένει στις βασικες κοινές διαπιστώσεις; περί ολοκληρωτικής καταστροφής και να κοιτάζει να καίγεται η χώρα. Οφείλει να προετοιμαζει, να παρεμβαινει, να οργανωνει και να αποδίδει ευθύνες και στους αφερεγγυους δημαρχους, ή δηθεν τοπικους παραγοντες. Θα το επαναλάβω: η κάθε κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργει διαπιστωτικά. Γιατί η διαπίστωση επεται. Επομένως υπάρχει γεγονός και συνήθως καταστροφικό.
Ότι θα καθαριστούν τα ρέματα δεν μπορεί να είναι κυβερνητική απόφαση, μετά από τέτοιου μεγέθους καταστροφή. Γιατί τα ρέματα έπρεπε να είναι καθαρισμένα. Και γιατί και μόνον η ανακοίνωση για τον καθαρισμό τους, αποτελεί ομολογία ενοχής. Αλίμονο αν η ευθυνη της κυβερνησης ολοκληρωνόταν στον καθαρισμό των ρεμάτων και αλίμονο αν αυτό αποτελεί απόφαση. Ομοίως τα αντιπλημμυρικά έργα.
Μα τα ίδια ακούμε κάθε χρόνο από το συνολο των κυβερνησεων. Σχεδόν τα ιδια ακουγαμε και για το Μάτι. Τα ίδια παλαιότερα και για την Ηλεία. Δεν λέω μπορεί να φταίει και ο στρατηγός άνεμος αλλά και αυτό παλαιότερη δικαιολογία ήταν.
Την ίδια στιγμή η εφαρμογή του 112 εχει σώσει ζωές. Και αυτό αποτελεί καινοτομία και σοβαρή πρόοδο. Αλλά μηπως με ολη αυτη την καταστροφή αυτοακυρώνεται το 112; Μήπως καταφεραμε να κανουμε ενα βήμα μπροστα΄και πολλά πίσω; Μήπως όταν καούν τα πάντα δεν θα μπορούμε ούτε να καλλιεργήσουμε; Και επομένως να επιβιώσουμε;
Τα κοινοβουλευτικά κόμματα οφείλουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και των...καταστροφών. Τώρα δεν χωρά, μικροκομματική αντιπαράθεση. Οφείλει το πολιτικο σύστημα να καταλήξει σε προτάσεις συγκεκριμένες και όχι αόριστες και αμεσα εφαρμοσιμες. και με ποινες άμεσα εφαρμόσιμες. Οι "φωτιές" στη βουλή μπορούν να μετατραπούν σε ευκαιρία και να δωσουν προοπτική ζωής. Το παρελθόν δεν αλλάζει. Ω γέγονε γέγονε. Ας σωθεί το επόμενο δάσος. Όλα τα δάση.
Γιατί η Δαδιά δεν υπάρχει...
