Αλήθεια τώρα; Με ποια δικαιολογία δόθηκε η εντολή να κλείσουν οι μοναδικές εστίες δροσιάς στο αστικό τοπίο; Σε μια πόλη που ζει κάτω από 42 βαθμούς Κελσίου και το τσιμέντο βράζει.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο φόβος της φωτιάς ήταν η αιτία που ελήφθη η σχετική απόφαση. Και μάλιστα, επ´ αόριστον! Μέχρι δηλαδή, φαντάζομαι να περάσει ο καύσωνας. Αλλά και πάλι επιστημονικώς δεν ισχύει. Γιατί ο φόβος μιας πυρκαγιάς στην καρδιά της πρωτεύουσας δεν παύει με την πτώση της θερμοκρασίας. Η αυξημένη προσοχή συνεχίζει να ισχύει καθώς οι θερμοκρασίες που έχουν αναπτυχθεί αλλά και τα ξερά χόρτα από τις πευκοβελόνες αποτελούν εν δυνάμει εστίες πυρκαγιάς. Και όχι μόνο.
Ταυτοχρόνως ο αποκλεισμός των φτωχότερων στρωμάτων από τις εστίες δροσιάς είναι εν δυνάμει και άδικος και εν πολλοίς ταξικός.
Την ώρα που η επίσκεψη στην παραλία ζώνη είναι σχεδόν απαγορευτική-λόγω εργασιακού ωραρίου, λόγω ιδιωτικής εκμετάλλευσης - το κλείσιμο του πάρκου δίνει την εντύπωση μιας ομολογίας αδυναμίας προστασίας.
Συνέπεια αυτού της περίεργης απόφασης είναι το γεγονός να γεμίζουν τα μεγάλα εμπορικά κέντρα με επισκέψεις πολιτών που αναζητούν λίγη δροσιά έστω και με air condition. Δηλαδή ένας κύκλος αγοράς ουσιαστικά με αμφίβολα αποτελέσματα. Οι εκπτώσεις θα μου πείτε βοηθούν. Αλλά δεν εισέρχομαι σε αυτή τη συλλογιστική. Δεν αντέχω άλλα σενάρια συνομωσίας. Ούτε λαϊκισμού.
Η απόφαση είναι «περίεργη» καθώς οι δήμοι διαθέτουν αρκετό προσωπικό για να διαφυλάξουν την ασφάλεια του πάρκου και την προστασία των κατοίκων αλλά και της ίδιας της πόλης. Αντιλαμβάνομαι την ανησυχία των διοικούντων αλλά όχι τον πανικό τους. Γιατί η πρόχειρη και βολική απόφαση να κλείσεις τα πάρκα δεν αποδεικνύει σχέδιο προστασίας αλλά ευκαιριακή λύση της τελευταίας στιγμής. Και μάλιστα κοινωνικά άδικης. Δεν φαντάζομαι πως δεν έχει σκεφθεί κανείς τόσα χρόνια πως μπορεί να προστατεύει το Πεδίον του Άρεως από μια πυρκαγιά που θα μετατρέψει την Αθήνα σε καιωμενη Ρώμη. Με την απόλυτη καταστροφή της. Και με εκατομμύρια νεκρούς. Αυτό φοβήθηκαν;
Μπορεί ο φοβος να είναι συστατικό προστασίας και στην πολιτική απόφαση. Και σε πολλές περιπτώσεις σωτήριος. Αλλά αυτό απέχει από το κλείσιμο των μοναδικών εναπομείναντων δημοσίων εστιών δροσιάς
