Η ενιαία εξωτερική πολιτική

Η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη καθώς και το διπλωματικό επεισόδιο που ακολούθησε, προκάλεσε κάτι μη αναμενόμενο: την ολομέτωπη επίθεση των ελληνικών κομμάτων στους βρετανικούς χειρισμούς. Και ταυτοχρόνως την στήριξη στον έλληνα πρωθυπουργό

Μητσοτάκης

Δεν έχω κανέναν προβληματισμό για το τι συνέβη στο Λονδίνο. Ούτε και θα με απασχολήσει περισσότερο η στάση του Βρετανού πρωθυπουργού. Η στάση, όμως, του Κυριάκου Μητσοτάκη καθώς και το διπλωματικό επεισόδιο που ακολούθησε, προκάλεσε κάτι μη αναμενόμενο: την ολομέτωπη επίθεση των ελληνικών κομμάτων στους βρετανικούς χειρισμούς. Και ταυτοχρόνως την στήριξη στον έλληνα πρωθυπουργό.

Τόσο ανοιχτά και τόσο δημόσια και η μείζονα αλλά και η ελάσσονα αντιπολίτευση στάθηκε, κατά τη γνώμη μου, στο ύψος των περιστάσεων. Η επιστροφή των κλεμμένων μαρμάρων είναι εθνικό ζήτημα. Και δεν είναι οι «δυο πέτρες» είναι το κομμάτι που μας λείπει. Γιατί μη μπερδευόμαστε ένας κάποιος Έλγιν, έκλεψε τις Καρυάτιδες. Δεν προκαλέσαμε εμείς κάποιο θέμα με την Μεγ. Βρετανία. Ήλθε, είδε, και αφού κατέκλεψε, απήλθε.  Ούτως ειπείν. Τα υπόλοιπα τα έχει καταγράψει η ιστορία. Και όλα αυτά τα υπενθυμίζουμε, κατά καιρούς, γιατί ακόμη και η στάση του Βρετανικού Μουσείου, ενέχει δείγματα παλαιάς αυτοκρατορίας. Αλλά αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη καθώς ο διάλογος του ελληνικού κράτους γίνεται με την ηγεσία του Μουσείου και όχι με τη Βρετανική κυβέρνηση. Κάτι που ορθώς επισήμανε ο πρωθυπουργός.

Είναι σαφές πως η στήριξη των κομμάτων στον έλληνα πρωθυπουργό δεν είναι «πολιτική». Είναι «εθνική». Ακριβώς τέτοια και τόση που χρειάζεται η χώρα όταν διαπραγματευόμαστε εθνικά θέματα. Κάτι που μας είχε λείψει κατά το παρελθόν. Και το μακρινό και το πρόσφατο. Οι διεθνείς συμφωνίες και οι πρωτοβουλίες των πρωθυπουργών δεν είναι «κομματικές» είναι πρωτίστως «εθνικές». Δηλαδή προς το συμφέρον της χώρας. Διότι διαφορετικά θα υπήρχαν προδότες πρωθυπουργοί. Και προσωπικά δεν πιστεύω πως στην Ελλάδα υπήρξε ηγέτης που ήταν προδότης. Όλοι μπορεί να έκαναν λάθη, ή λανθασμένες εκτιμήσεις. Αλλά όλοι το μόνον που είχαν ως προτεραιότητα ήταν το συμφέρον και η αξιοπρέπεια της χώρας.

Και επιτέλους η Βρετανία δεν βρίσκει απέναντι της έναν «μοναχικό» πρωθυπουργό. Αλλά όλη την Ελλάδα. Και κυρίως τους πολιτικούς του αντιπάλους. Δεν απομονώθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο Βρετανός πρωθυπουργός έμεινε μόνος του στην οδό 10 Downing Street.

Αυτός που ματαιώνει και αποχωρεί από τις συζητήσεις και τις διεθνείς σχέσεις απομονώνεται...

11 0 Bookmark