Η αντιπολίτευση και ο προϋπολογισμός

Επανέρχεται και, μάλιστα, με δραματικό τρόπο η υπόθεση της «ανύπαρκτης», όπως την χαρακτηρίζουν και πολιτικοί κύκλοι αντιπολίτευσης εν συνόλω

Μητσοτάκης Κασσελάκης

Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό μετατρέπεται κάθε χρόνο σε μια υψηλού επιπέδου αντιπαράθεση μεταξύ κυβερνήσεως και αντιπολιτεύσεως. Μείζονος και ελάσσονος. Εφόλης της ύλης.

 Φέτος, όμως, αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη και την ελάσσονα να στοχεύει στην ανάδειξη της σε μείζονα. Αυτό βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τη συζήτηση περί προυπολογισμού. Ούτε για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Ούτε για τα θέματα περί εξωτερικής πολιτικής. Ούτε για την ακρίβεια. Σαφώς και θα συζητηθούν αλλά το ενδιαφέρον θα είναι αλλού.

 Αν, για παράδειγμα η Έφη Αχτσιόγλου αποφασίσει την έξοδο της από το ΣΥΡΙΖΑ σχηματίζοντας μια νέα κοινοβουλευτική ομάδα, τότε η συζήτηση εντός κοινοβουλίου, θα επικεντρωθεί εκ των πραγμάτων σε μια...εσωκομματική κόντρα, μεταξύ των δυο πλευρών του ΣΥΡΙΖΑ. Με το ΠΑΣΟΚ να στοχεύει στην ανάδειξη του, σε πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση. Όσο και να επιδιωχθεί η κριτική προς την κυβέρνηση, το ενδιαφέρον θα είναι σε ζητήματα εκτός προυπολογισμού.

 Ακόμη, όμως, και αν τελικά δεν αποχωρήσει η κ. Αχτσιόγλου, θα υπάρξει μια αναιμική εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τα στελέχη της ομάδας της, να παρακολουθούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Εξάλλου το βάρος της αντιπολιτευτικής τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ θα αναλάβουν οι νέοι τομεάρχες. Αν το κάνουν θα αποτελέσει στήριξη στην νέα ηγετική ομάδα...

 Τούτων δοθέντων επανέρχεται και, μάλιστα, με δραματικό τρόπο η υπόθεση της «ανύπαρκτης», όπως την χαρακτηρίζουν και πολιτικοί κύκλοι αντιπολίτευσης εν συνόλω. Διότι ακόμη και αν ξεπεραστεί με όποιο τρόπο το «πρόβλημα» της εμφάνισης, στη συζήτηση του προυπολογισμού, το ζήτημα θα συνεχίσει να υπάρχει. Απλώς θα μετατεθεί στο μέλλον. Και, όπως, λένε και πολιτικοί παράγοντες, μέχρι τις ευρωεκλογές. Άσχετο για τους πολίτες καθώς θα αναζητούν λύσεις στα προβλήματα τους και όχι λύση στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ ή στον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΠΑΣΟΚ.

 Στην πολιτική η έννοια του χρόνου είναι σχετική. Είναι άπλετος αλλά είναι και αμείλικτος. Και το παρελθόν δεν είναι και ο καλύτερος μάρτυρας...

15 0 Bookmark