ΑΠΟΨΕΙΣ


Ο κίτρινος πυρετός της Δημοκρατίας

Πότε ήταν ευχαριστημένοι οι Γάλλοι από το πολίτευμά τους; Ακόμα και η πιο εμβληματική μεταπολεμική τους φυσιογνωμία, ο Ντε Γκολ, παραλίγο να βγάλει τα τανκς...|Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα μεμονωμένο γεγονός, όπως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, προκάλεσε μια τόσο μεγάλη αναταραχή. Από κάτω υπήρχε εύφλεκτο υλικό πολλών ετών.

Χρησιμοποιείστε τα πλήκτρα ← → για να πλοηγηθείτε
 
 
 
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να προσεγγίσεις την πραγματικότητα. Ένας είναι να πας κοντά στους ανθρώπους να τους ακούσεις να μιλάνε. Ένα «κίτρινο γιλέκο» έλεγε χαρακτηριστικά «αυτοί νοιάζονται για το τι συμβαίνει στην άλλη άκρη του κόσμου, εγώ δεν τα βγάζω πέρα ως την άκρη του μήνα». Έτσι οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία είναι η έκρηξη της δυσαρέσκειας των πολιτών που νιώθουν ότι έχουν οδηγηθεί στο περιθώριο από την πολιτική Μακρόν.

Μπορείς φυσικά να δεις το ίδιο φαινόμενο από απόσταση. Να μην περιοριστείς στο σήμερα, αλλά να αναζητήσεις τις σταθερές μέσα στον χρόνο. Πότε για παράδειγμα ήταν ευχαριστημένοι οι Γάλλοι από το πολίτευμά τους; Ακόμα και η πιο εμβληματική μεταπολεμική τους φυσιογνωμία, ο Ντε Γκολ, παραλίγο να βγάλει τα τανκς στους δρόμους το 1968 για να ελέγξει τα επεισόδια. Και οι τρεις τελευταίοι πρόεδροι, Σαρκοζί, Ολάντ και τώρα Μακρόν είδαν τις δημοτικότητες τους να κατακρημνίζονται. Η Γαλλία συνταράσσεται από εσωτερικές συγκρούσεις με μια αξιοπρόσεχτη κανονικότητα.

Η μία εκδοχή φυσικά δεν αναιρεί την άλλη, ενδεχομένως όμως κάνει την κρίση μας λιγότερο απόλυτη.

Μπορεί πάλι να δει κανείς τις εξελίξεις σαν ένα τεράστιο παζλ με κουκίδες που χρειάζεται να ενώσεις για να βγάλεις μια εικόνα που να βγάζει νόημα. Το κακό είναι πως όταν οι κουκίδες είναι πολλές μπορείς να βγάλεις και πολλές εικόνες. Μπορείς για παράδειγμα να ξεκινήσεις από την παγκοσμιοποίηση, την υποχώρηση της οικονομικής ανάπτυξης, την διόγκωση της ανεργίας και να μιλήσεις για το διαρθρωτικό πρόβλημα της Γαλλικής οικονομίας και την αδυναμία της να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Είναι η εκδοχή Μακρόν που υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις.

Μέσα σε μια τέτοια λογική οι αντιδράσεις είναι η αντίσταση του παλιού στις αναγκαίες αλλαγές.
Μπορείς όμως και να δεις την άλλη πλευρά. Την συσσώρευση του πλούτου στους λίγους και την διόγκωση της ανισότητας μαζί με τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν για να σωθούν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες που τροφοδοτούν τον θυμό των πολλών. Είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε, που θα έλεγαν κάποιοι δικοί μας. Υπάρχει όμως και η πολιτιστική εκδοχή. Η αίσθηση ότι οι θεσμοί δεν αντιπροσωπεύουν πια τους πολίτες, οι αποφάσεις έχουν περάσει στα χέρια τεχνοκρατών την ίδια στιγμή που μιλάμε πια για κοινωνίες κατακερματισμένες στις οποίες η αίσθηση του ανήκειν έχει χαθεί. Η αγορά και τα σόσιαλ μίντια κυριαρχούν όπου, ορισμένοι υποστηρίζουν , διεξάγεται ένας πολιτισμικός εμφύλιος ανάμεσα σε όσους πιστεύουν σε ανοιχτές κοινωνίες με όσους αντιδρούν στον «κοσμοπολιτισμό». Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα μεμονωμένο γεγονός, όπως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, προκάλεσε μια τόσο μεγάλη αναταραχή. Από κάτω υπήρχε εύφλεκτο υλικό πολλών ετών.

Ή πάλι μπορεί να θεωρήσεις ότι τα οικονομικά είναι πρόσχημα, η δυσαρέσκεια πηγάζει από το μεταναστευτικό που με την σειρά του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έκρηξη της Μέσης Ανατολής και στο αλλοπρόσαλλο της πολιτικής αντιπαράθεσης των μεγάλων παικτών. Αυτή την δυσαρέσκεια εκμεταλλεύονται οι απανταχού ακραίοι με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε γενικευμένη κρίση ηγεσίας στην Ευρώπη.

Και πάλι η μια εκδοχή δεν αναιρεί αναγκαστικά την άλλη. Και σίγουρα χωρίς συγκεκριμένη γνώση των συνθηκών κάθε γενικευμένη κρίση είναι χωρίς νόημα. Απλώς μπορούμε να καταλάβουμε πόσο σύνθετο είναι το πρόβλημα και πόσο κάθε απλή λύση είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Αυτή είναι και η μεγάλη αντίφαση της Ευρώπης. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα για να αποφύγουμε τα χειρότερα, ζούμε ήδη στη σκιά της ακροδεξιάς. Δεν υπάρχει όμως από πουθενά μια ευρέως αποδεκτή λύση. Ο καθένας επιλέγει την εκδοχή που τον βολεύει.
Στην " Αθήνα Ψηλά" μαζί με τον Κώστα Μπακογιάννη
Εκλογές για το Δήμο Αθηναίων το 2019 ,με μια αναγκαία εξήγηση για τον Κώστα Μπακογιάννη και μια άλλη δική...
23.04.2019, 11:06
Γαβράς: Μια ταινία χωρίς τον δράκο
Στις πολιτικές απόψεις του Κώστα Γαβρά ομολογώ δεν έχω και πολύ εμπιστοσύνη, παρά τις καλές προθέσεις του.
18.04.2019, 08:53
Διώχνουμε το ΔΝΤ! Ή μήπως όχι?
Τις τελευταίες ημέρες διαβάζουμε πως η Ελλάδα ξεπληρώνει τα δάνεια του ΔΝΤ και ξεμπλέκει οριστικά από αυτό.
17.04.2019, 17:06
Εμπίπτει στα καθήκοντα του υπουργού να αφαιρεί ζωές;
Το ωραίο είναι ότι ενώ φωνάζουν για το Νόμο περί ευθύνης υπουργών η ίδια εισαγγελία έχει στείλει σωρεία...
12.04.2019, 11:06
Ένα (παρολίγον) πραξικόπημα;
Είναι χαρακτηριστικό των αυταρχικών καθεστώτων να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του κράτους για τον εκφοβισμό...
11.04.2019, 08:00
Ποιος κυβερνά αυτά τα Εξάρχεια;
Το “άβατο” του γαλατικού χωριού που λέμε Εξάρχεια είναι πλέον θεσμός. Κρατικός, παρακρατικός, υπερκρατικός...
09.04.2019, 11:12
Το ΝΑΤΟ και οι επιδιώξεις του στα Βαλκάνια
Το ερώτημα, λοιπόν που προκύπτει είναι αν τελικά το ΝΑΤΟ καταφέρει να υλοποιήσει το όραμά του, που είναι η...
08.04.2019, 10:58
Η ισχυρή Δημοκρατική Παράταξη εγγύηση για μια δημοκρατικότερη Ευρώπη
Μετά το δυναμικό ομολογουμένως Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής 30 και 31 Μαρτίου διαπιστώνεται μια σημαντική...
04.04.2019, 13:30
Εκτός από fake news υπάρχει και fact-checking για ψεύτες πολιτικούς
Σίγουρα θα μπορούσε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο να χρηματοδοτηθούν ανεξάρτητες αρχές με την λειτουργία...
03.04.2019, 18:43
Η ολιγαρκής αφθονία του ΚΙΝΑΛ
Η επίσημη γραμμή διατυπώθηκε με απόλυτο τρόπο από την κ. Γεννηματά. Θα μπούμε σε διάλογο μόνο αν είμαστε...
02.04.2019, 18:37

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8  Επόμενη

Σχόλια Αναγνωστών
Αποστολή Παραπόνων
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.