ΑΠΟΨΕΙΣ


Ο κίτρινος πυρετός της Δημοκρατίας

Πότε ήταν ευχαριστημένοι οι Γάλλοι από το πολίτευμά τους; Ακόμα και η πιο εμβληματική μεταπολεμική τους φυσιογνωμία, ο Ντε Γκολ, παραλίγο να βγάλει τα τανκς...|Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα μεμονωμένο γεγονός, όπως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, προκάλεσε μια τόσο μεγάλη αναταραχή. Από κάτω υπήρχε εύφλεκτο υλικό πολλών ετών.

Χρησιμοποιείστε τα πλήκτρα ← → για να πλοηγηθείτε
 
 
 
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να προσεγγίσεις την πραγματικότητα. Ένας είναι να πας κοντά στους ανθρώπους να τους ακούσεις να μιλάνε. Ένα «κίτρινο γιλέκο» έλεγε χαρακτηριστικά «αυτοί νοιάζονται για το τι συμβαίνει στην άλλη άκρη του κόσμου, εγώ δεν τα βγάζω πέρα ως την άκρη του μήνα». Έτσι οι κινητοποιήσεις στη Γαλλία είναι η έκρηξη της δυσαρέσκειας των πολιτών που νιώθουν ότι έχουν οδηγηθεί στο περιθώριο από την πολιτική Μακρόν.

Μπορείς φυσικά να δεις το ίδιο φαινόμενο από απόσταση. Να μην περιοριστείς στο σήμερα, αλλά να αναζητήσεις τις σταθερές μέσα στον χρόνο. Πότε για παράδειγμα ήταν ευχαριστημένοι οι Γάλλοι από το πολίτευμά τους; Ακόμα και η πιο εμβληματική μεταπολεμική τους φυσιογνωμία, ο Ντε Γκολ, παραλίγο να βγάλει τα τανκς στους δρόμους το 1968 για να ελέγξει τα επεισόδια. Και οι τρεις τελευταίοι πρόεδροι, Σαρκοζί, Ολάντ και τώρα Μακρόν είδαν τις δημοτικότητες τους να κατακρημνίζονται. Η Γαλλία συνταράσσεται από εσωτερικές συγκρούσεις με μια αξιοπρόσεχτη κανονικότητα.

Η μία εκδοχή φυσικά δεν αναιρεί την άλλη, ενδεχομένως όμως κάνει την κρίση μας λιγότερο απόλυτη.

Μπορεί πάλι να δει κανείς τις εξελίξεις σαν ένα τεράστιο παζλ με κουκίδες που χρειάζεται να ενώσεις για να βγάλεις μια εικόνα που να βγάζει νόημα. Το κακό είναι πως όταν οι κουκίδες είναι πολλές μπορείς να βγάλεις και πολλές εικόνες. Μπορείς για παράδειγμα να ξεκινήσεις από την παγκοσμιοποίηση, την υποχώρηση της οικονομικής ανάπτυξης, την διόγκωση της ανεργίας και να μιλήσεις για το διαρθρωτικό πρόβλημα της Γαλλικής οικονομίας και την αδυναμία της να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Είναι η εκδοχή Μακρόν που υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις.

Μέσα σε μια τέτοια λογική οι αντιδράσεις είναι η αντίσταση του παλιού στις αναγκαίες αλλαγές.
Μπορείς όμως και να δεις την άλλη πλευρά. Την συσσώρευση του πλούτου στους λίγους και την διόγκωση της ανισότητας μαζί με τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν για να σωθούν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες που τροφοδοτούν τον θυμό των πολλών. Είναι ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε, που θα έλεγαν κάποιοι δικοί μας. Υπάρχει όμως και η πολιτιστική εκδοχή. Η αίσθηση ότι οι θεσμοί δεν αντιπροσωπεύουν πια τους πολίτες, οι αποφάσεις έχουν περάσει στα χέρια τεχνοκρατών την ίδια στιγμή που μιλάμε πια για κοινωνίες κατακερματισμένες στις οποίες η αίσθηση του ανήκειν έχει χαθεί. Η αγορά και τα σόσιαλ μίντια κυριαρχούν όπου, ορισμένοι υποστηρίζουν , διεξάγεται ένας πολιτισμικός εμφύλιος ανάμεσα σε όσους πιστεύουν σε ανοιχτές κοινωνίες με όσους αντιδρούν στον «κοσμοπολιτισμό». Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ένα μεμονωμένο γεγονός, όπως η αύξηση της τιμής των καυσίμων, προκάλεσε μια τόσο μεγάλη αναταραχή. Από κάτω υπήρχε εύφλεκτο υλικό πολλών ετών.

Ή πάλι μπορεί να θεωρήσεις ότι τα οικονομικά είναι πρόσχημα, η δυσαρέσκεια πηγάζει από το μεταναστευτικό που με την σειρά του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έκρηξη της Μέσης Ανατολής και στο αλλοπρόσαλλο της πολιτικής αντιπαράθεσης των μεγάλων παικτών. Αυτή την δυσαρέσκεια εκμεταλλεύονται οι απανταχού ακραίοι με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε γενικευμένη κρίση ηγεσίας στην Ευρώπη.

Και πάλι η μια εκδοχή δεν αναιρεί αναγκαστικά την άλλη. Και σίγουρα χωρίς συγκεκριμένη γνώση των συνθηκών κάθε γενικευμένη κρίση είναι χωρίς νόημα. Απλώς μπορούμε να καταλάβουμε πόσο σύνθετο είναι το πρόβλημα και πόσο κάθε απλή λύση είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Αυτή είναι και η μεγάλη αντίφαση της Ευρώπης. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα για να αποφύγουμε τα χειρότερα, ζούμε ήδη στη σκιά της ακροδεξιάς. Δεν υπάρχει όμως από πουθενά μια ευρέως αποδεκτή λύση. Ο καθένας επιλέγει την εκδοχή που τον βολεύει.
Τα ορφανά του Σημίτη
Στις προσεχείς εκλογές ο προοδευτικός μεταρρυθμιστικός χώρος θα βρίσκεται στο περιθώριο της πολιτικής...
14.02.2019, 07:34
Τι μας διδάσκει η περίπτωση του Πεδίου του Άρεως
Στα τέλη του Αυγούστου του 2018 η Ελληνική Αστυνομία αποφάσισε να εκδιώξει τους πρεζέμπορους από το Πεδίον...
14.02.2019, 07:31
Εσείς πώς βλέπετε τηλεόραση;
Δεν έχει πεθάνει η κλασική τηλεόραση που είναι η εμπειρία της παρακολούθησης στον καναπέ του σπιτιού . Αλλά...
13.02.2019, 10:22
ΕΛΚ: Η Διακήρυξη των Αθηνών για δημιουργία 5 εκατ. νέων θέσεων εργασίας
Η Διακήρυξη των Αθηνών για τη δημιουργία 5 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας, μέσα στα επόμενα 5 χρόνια...
09.02.2019, 17:03
Το αίμα ξεραίνεται γρήγορα
Ένας λαός βλέπετε έχει πεπερασμένη αντοχή για το πόση «ιστορία» μπορεί να καταναλώσει, μετά από δεκαετίες...
07.02.2019, 07:52
Μαθήματα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Βουλής αναπληρώνει προσωρινά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν...
05.02.2019, 11:50
Τίς πταίει στο ΚΙΝΑΛ; Τα λάθη που οδήγησαν στο πολιτικό αδιέξοδο
Οι παραιτήσεις μελών του κινήματος συνεχίζονται, καθώς επίσης και οι καθημερινοί διαξιφισμοί μεταξύ...
04.02.2019, 13:28
Οι Ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο
Η επικείμενη επίσκεψη του κ. Τσίπρα στην Τουρκία, στις 5 Φεβρουαρίου, δημιουργεί ερωτηματικά σε μεγάλο μέρος...
01.02.2019, 13:41
Ιδέες που πληγώνουν
Η λογική όμως έχει αποδειχθεί είδος που σπανίζει στις μέρες. Έχει επικρατήσει ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία.
30.01.2019, 13:53
Αυξήστε τον κατώτατο μισθό, αλλά…
Η κυβέρνηση Τσίπρα έρχεται τώρα προεκλογικά και πάλι χωρίς συνεννόηση με τους κοινωνικούς ετέρους και τι...
28.01.2019, 18:13

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8  Επόμενη

Σχόλια Αναγνωστών
Αποστολή Παραπόνων
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.